II SA/Gd 775/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie wyłączenia pracownika organu od udziału w postępowaniu dotyczącym robót budowlanych postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 sierpnia 2008 r., nr [...], którym organ odmówił wyłączenia od udziału w postępowaniu administracyjnym pracownika organu. Skarżąca wniosła o uchylenie tego postanowienia zarzucając mu naruszenie art. 24 § 1 pkt 4 k.p.a.. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej powierzona sądom administracyjnym obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W ocenie Sądu, zakwestionowane w rozpoznawanej skardze rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie należy do żadnej z wyżej wymienionych, zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działania administracji publicznej. W szczególności nie jest to bowiem postanowienie, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zaskarżone orzeczenie zostało wydane na podstawie przepisu art. 25 i art. 123 k.p.a., w przedmiocie wyłączenia od udziału w postępowaniu administracyjnym pracownika organu. Ponieważ wniosek dotyczył wyłączenia pracownika organu podstawą prawną wydanego postanowienia winien być art. 24 § 1, nie zaś art. 25 k.p.a., który dotyczy wyłączenia organu, jednak błędna podstawa prawna nie miała wpływu na ocenę podstaw odrzucenia rozpoznawanej skargi. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, które regulują kwestię wyłączenia pracownika (oraz organu), nie przewidują formy w jakiej powinno to nastąpić, jednakże w doktrynie i w orzecznictwie dominuje pogląd, iż załatwienie tej sprawy winno przybrać formę postanowienia, pomimo iż wyłączenie w oparciu o art. 24 § 1 k.p.a. następuje z mocy prawa (v. B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, wyd. 7, 2005 r., str. 173-175). Nadto, postanowienie o wyłączeniu lub odmowie wyłączenia pracownika od udziału w postępowaniu nie jest zaskarżalne. Stosownie do art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy Kodeks tak stanowi, w tym zaś przypadku przepisy Kodeksu nie przewidują możliwości zaskarżenia takiego orzeczenia. Ponadto postanowienie wydane w oparciu o przepis art. 24 § 1 k.p.a. nie kończy też postępowania administracyjnego w danej sprawie, ani nie rozstrzyga tej sprawy co do jej istoty. Dotyczy jedynie kwestii wynikłej w toku postępowania administracyjnego. W sytuacji zaś, gdy dane postanowienie rozstrzyga jedynie określoną kwestię, wynikającą w toku postępowania i ustawodawca przesądza o braku możliwości jego zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, to nie zachodzi możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt II GSK 352/05, Lex Nr 197527; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt V SA/Wa 1228/08, publik w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, postanowienia kwestionowanego niniejszą skargą nie można także zakwalifikować jako aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozstrzygnięcia opisane w powołanym przepisie, musiałyby dotyczyć wprost wynikających z przepisów prawa uprawnień lub obowiązków strony, a w tym przypadku kwestionowane rozstrzygnięcie jednoznacznie odnosi się do sytuacji organu nie zaś strony. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd uznał, iż skarga na postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika organu od udziału w postępowaniu jest niedopuszczalna, albowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jednocześnie wskazuje, iż zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia będzie mogła być skontrolowana przez sąd administracyjny wyłącznie na etapie kontroli ostatecznej decyzji kończącej postępowanie w sprawie administracyjnej, w której odmówiono wyłączenia od udziału w postępowaniu pracownika organu. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.