V SA/Wa 2811/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. w W. na czynność Miasta Stołecznego Warszawy – Zarządu Dróg Miejskich z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie sporządzenia i publikacji ogłoszenia o zmianie ogłoszenia o koncesji postanawia: 1. umorzyć postepowanie sądowe, 2. zwrócić P. w W. wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł (dwieście złotych), z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wpisany do rejestru opłat sądowych w dniu [...] września 2016 r. pod pozycją [...]. UZASADNIENIE Pismem z 29 września 2016 r. P. S.A. z siedzibą w W. (dalej jako: "skarżąca"), wniosła skargę na czynność Miasta ..., tj. sporządzenie i opublikowanie 19 września 2016 r. ogłoszenia nr ... stanowiącego zmianę ogłoszenia o koncesji. Od skargi uiszczono wpis sądowy w prawidłowej wysokości w kwocie ... zł. Pismem z 16 grudnia 2016 r., które wpłynęło do sądu 19 grudnia 2016 r., pełnomocnik skarżącej oświadczył, iż cofa skargę i wnosi o zwrot wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") stanowi, iż skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Sąd uznając, że w sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi, będąc związany tym cofnięciem, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie. O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a