II AKa 182/20

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 182/20</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 15 grudnia 2020 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Warszawie, II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący: Sędzia SA Jerzy Leder</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie: SA Zbigniew Kapiński</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SO (del.) Izabela Szumniak (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant sekretarz sądowy Aleksandra Duda</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Prokuratora Tomasza Rybaka</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2020 roku </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. B.</span>, syna <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">M.</span> z domu <span class="anon-block">D.</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>, oskarżonego o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 19 grudnia 2019 r. sygn. akt VIII K 83/19</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- --> utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec <span class="anon-block">S. B.</span> ;</strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->zasądza od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego <span class="anon-block">K. K. (1)</span>, Kancelaria Radcy Prawnego w <span class="anon-block">W.</span>, kwotę 600 zł (sześćset złotych), powiększoną o 23% VAT, za pomoc prawną udzieloną <span class="anon-block">S. B.</span> z urzędu w instancji odwoławczej;</strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, wydatkami obciążając Skarb Państwa. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <table> <colgroup> <col width="404"/> <col width="120"/> <col width="43"/> <col width="154"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td> <p>Formularz UK 2</p> </td> <td> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p>II AKa 182/20</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em> </p> </td> <td> <p>1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.  <strong> <!-- -->CZĘŚĆ WSTĘPNA </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji</span> </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2019 r., sygnatura akt VIII K 83/19</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Podmiot wnoszący apelację</span> </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p>☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ oskarżyciel posiłkowy</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ oskarżyciel prywatny</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒ obrońca</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ inny</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3. Granice zaskarżenia</span> </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="44"/> <col width="351"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☒ na korzyść</p> <p>☐ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="3"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☐ w części</p> </td> <td> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.4. Wnioski</span> </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="291"/> <col width="48"/> <col width="339"/> </colgroup> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td> <p>uchylenie</p> </td> <td> <p>☒</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p>2.  <strong> <!-- -->Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd odwoławczy nie przeprowadzał postępowania dowodowego</span> </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="66"/> <col width="481"/> <col width="176"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> <p>3.  <strong> <!-- -->STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zarzut </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> </td> <td> <p>1.  <strong> <!-- -->Naruszenie prawa procesowego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> </strong> poprzez pominięcie istotnych okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy wynikających z zeznań oskarżonego, zeznań świadka <span class="anon-block">T. A.</span>, świadka <span class="anon-block">B. J.</span>, zeznań <span class="anon-block">L. C.</span> i zeznań <span class="anon-block">Z. K.</span>, które to dowody zostały uznane za wiarygodne w całości, a zatem powinny stanowić podstawę dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych (a więc oparcie przez sąd ustaleń faktycznych jedynie na części materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie);</p> <p>2.  <strong> <!-- -->Naruszenie prawa procesowego tj. </strong> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)"> <strong> <!-- -->art. 410 k.p.k</strong>.</a> poprzez pominięcie istotnych okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj. sprawozdania z badań z dnia 28 listopada 2018 r. (k. 2051 i następne) który to dowód został uznany za wiarygodny w całości, a zatem powinien stanowić podstawę dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych (a więc oparcie przez sąd ustaleń faktycznych jedynie na części materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie);</p> <p>3.  <strong> <!-- -->Naruszenie prawa procesowego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> </strong> poprzez pominięcie istotnych okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, wynikających z opinii genetycznej (sprawozdanie z badań nr D 570/2018, k. 1862 i następne), tj. że na tłuczku oraz trzonku od tłuczka, którymi uderzano <span class="anon-block">B. K.</span>, brak jest jakichkolwiek śladów pochodzących od <span class="anon-block">S. B.</span>, który to dowód został uznany za wiarygodny w całości, a zatem powinien stanowić podstawę dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych (a więc oparcie przez sąd ustaleń faktycznych jedynie na części materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie);</p> <p>4.  <strong> <!-- -->Naruszenie prawa procesowego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> </strong> poprzez pominięcie istotnych okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj. opinii z badań analizy śladów krwawych z dnia 31 stycznia 2019 r. (k. 2299 i następne), który to dowód został uznany za wiarygodny w całości, a zatem powinien stanowić podstawę dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych (a więc oparcie przez sąd ustaleń faktycznych jedynie na części materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie);</p> <p>5.  <strong> <!-- -->Naruszenie prawa procesowego tj. </strong> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)"> <strong> <!-- -->art. 410 k.p.k</strong>.</a> poprzez pominięcie istotnych okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj. opinii genetycznej z dnia 16 marca 2018 r. (k. 985 i następne), który to dowód został uznany za wiarygodny w całości, a zatem powinien stanowić podstawę dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych (a więc oparcie przez sąd ustaleń faktycznych jedynie na części materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie);</p> <p>6.  <strong> <!-- -->Naruszenie prawa procesowego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> </strong> poprzez pominięcie istotnych okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, wynikających z dowodu w postaci zeznania świadka <span class="anon-block">K. M.</span> oraz sporządzonej dokumentacji fotograficznej z 15 stycznia 2018 r. (k. 261, tom 2)który to dowód został uznany za wiarygodny w całości, a zatem powinien stanowić podstawę dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych (a więc oparcie przez sąd ustaleń faktycznych jedynie na części materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie);</p> <p>7.  <strong> <!-- -->Naruszenie prawa procesowego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> </strong> poprzez pominięcie istotnych okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj. zeznania <span class="anon-block">A. T.</span>, który to dowód został uznany za wiarygodny w całości, a zatem powinien stanowić podstawę dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych (a więc oparcie przez sąd ustaleń faktycznych jedynie na części materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie);</p> <p> <strong> <!-- -->Które to naruszenia (z pkt. 1 – 7) miały wpływ na treść orzeczenia poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych wskazanych w treści apelacji</strong> </p> <p>8.  <strong> <!-- -->Naruszenie prawa procesowego </strong> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)"> <strong> <!-- -->art. 5 § 2 k.p.k</strong>.</a> poprzez dokonanie rozstrzygnięcia na niekorzyść oskarżonego w sytuacji gdy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie jest jednoznaczny, tym samym winien wzbudzić w Sądzie uzasadnione wątpliwości, które to z kolei winny zostać rozstrzygnięte na korzyść oskarżonego</p> <p>9.  <strong> <!-- -->Naruszenie prawa procesowego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> </strong> poprzez odmówienie pełnej wiarygodności zeznaniom oskarżonego <span class="anon-block">S. B.</span>, co miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia poprzez dokonanie przez Sąd błędnych ustaleń faktycznych polegających na przyjęciu, że oskarżony faktycznie brał udział w napaści na <span class="anon-block">B. K.</span>.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ wszystkie zarzuty niezasadne</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutów wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410 pkt. 1;art. 410 pkt. 2;art. 410 pkt. 3;art. 410 pkt. 4;art. 410 pkt. 5;art. 410 pkt. 6;art. 410 pkt. 7)">punktach 1 – 7</a> apelacji nieprawidłowo zostały one wskazane jako naruszenia prawa procesowego, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> Tego rodzaju zarzut może być skutecznie podniesiony wyłącznie w sytuacji gdy Sąd oparł swoje ustalenia faktyczne na dowodach, które formalnie nie zostały ujawnione w toku postępowania, bądź też gdy mimo formalnego przeprowadzenia dowodu Sąd pominął go zupełnie w procesie rekonstrukcji stanu faktycznego. Żadna z tych sytuacji w przedmiotowej sprawie nie zachodzi a zarzuty zawarte w apelacji sprowadzają się w rzeczywistości do kwestionowania dokonanej przez Sąd oceny dowodów i ustaleń faktycznych, będących tej oceny pochodną, co nie stanowi naruszenia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Ad. 1</strong> Sąd nie pominął żadnych okoliczności wynikających czy to z wyjaśnień oskarżonego, czy też z zeznań świadków <span class="anon-block">T. A.</span>, <span class="anon-block">B. J.</span>, <span class="anon-block">L. C.</span> oraz <span class="anon-block">Z. K.</span>, co wynika wprost z treści uzasadnienia wyroku. Inną kwestią pozostaje ocena wskazanych dowodów, która zdaniem Sądu odwoławczego została dokonana prawidłowo i zgodnie z regułami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Wbrew twierdzeniom obrońcy nie uszło uwagi Sadu meriti, że <span class="anon-block">S. B.</span> i <span class="anon-block">E. Ł.</span> przebywali w jednym mieszkaniu z <span class="anon-block">B. K.</span>. Fakt ten jednak, wbrew oczekiwaniom obrońcy wcale nie determinuje okoliczności, że wszelkie ustalenia odnoszące się do wzajemnego transferu śladów (w szczególności biologicznych) obarczone są dużą niepewnością, z uwagi na to, że mogło dojść do przeniesienia śladów w toku zwykłego kontaktu podczas współzamieszkiwania w jednym mieszkaniu. Podkreślić bowiem należy, że ujawnione ślady, będące przedmiotem ekspertyz genetycznych są w znacznej części śladami krwawymi. Nie do obrony pozostaje zatem teza, że zostały one przeniesione w oderwaniu od obrażeń zadanych pokrzywdzonemu w dniu 13 stycznia 2018 r. Pamiętać należy, że materiał genetyczny z wyskrobin prawej dłoni oskarżonego pochodził od pokrzywdzonego <span class="anon-block">B. K.</span>, a krew na obu jego dłoniach również była krwią pokrzywdzonego. Nie sposób zatem przyjąć, że materiał genetyczny powstał w innym miejscu i czasie niż zdarzenie w dniu 13 stycznia 2018 r., zwłaszcza, że oskarżony i <span class="anon-block">E. Ł.</span> jedynie podnajmowali pokój od pokrzywdzonego, który był dla nich osobą obcą, i z którym nie miewali bliskich, fizycznych kontaktów;</p> <p> <strong> <!-- -->Ad 2</strong> Sąd prawidłowo ustalił i nie uszło jego uwagi, iż część z ujawnionych śladów genetycznych pochodziła od <span class="anon-block">E. Ł.</span>. W konsekwencji prawidłowo uznał, że oskarżony <span class="anon-block">S. B.</span> dopuścił się przypisanej mu zbrodni zabójstwa, działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, tj. <span class="anon-block">E. Ł.</span>. Jej aktywny udział w zabójstwie opisany został w uzasadnieniu orzeczenia Sądu meriti. Ustalenie, że <span class="anon-block">E. Ł.</span> była współsprawcą zabójstwa pokrzywdzonego nie wyłącza, jak chciałby tego obrońca, odpowiedzialności oskarżonego za ten czyn. Działanie wspólnie i w porozumieniu, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, skutkuje tym, iż każdy współdziałający ponosi odpowiedzialność za całość bezprawnego działania, w tym za to co zrobili inni współsprawcy. Nie jest przy tym prawdziwe twierdzenie obrońcy, że brak jest jakichkolwiek innych śladów, które mogłyby potwierdzić, że oskarżony uczestniczył aktywnie w zajściu. O udziale oskarżonego w zbrodni zabójstwa świadczą, na co wskazywał w uzasadnieniu Sąd I instancji, zabezpieczone w mieszkaniu i na ubraniu oskarżonego ślady krwi oraz wyniki badań materiału genetycznego, w tym zabezpieczonego na dłoniach i wyskrobinach spod paznokci zarówno oskarżonego jak i ofiary. Nie sposób również pominąć faktu, że ubranie oskarżonego, tj. spodnie dresowe, podkoszulek i sweter były w znacznym stopniu przesiąknięte krwią, na znacznej swojej powierzchni co wskazuje na czynny jego, wraz z <span class="anon-block">E. Ł.</span> udział w dokonaniu zabójstwa <span class="anon-block">B. K.</span>;</p> <p> <strong> <!-- -->Ad 3</strong> Niemożność dokonania identyfikacji śladu daktyloskopijnego, ujawnionego na dowodowym tłuczku, którym zadawane były ciosy w głowę pokrzywdzonego nie determinuje uznania, że nie został on użyty przez współdziałających ze sobą oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">E. Ł.</span>. W przeciwnym razie należałoby przyjąć, że to sam pokrzywdzony użył ujawnionego przy jego ciele tłuczka do zadania sobie obrażeń. Obrońca zdaje się przy tym nie dostrzegać, że zdarzają się, i to wcale nierzadko sytuacje, że pomimo kontaktu osoby z danym przedmiotem nie uda się na nim ujawnić identyfikowalnych śladów od niej pochodzących. Nieujawnienie tych śladów nie jest wystarczające do stanowczego twierdzenia, iż dana osoba nie miała kontaktu z konkretnym przedmiotem;</p> <p> <strong> <!-- -->Ad 4</strong> Brak stanowczego stwierdzenia przez biegłego z zakresu analizy śladów krwawych o charakterze śladów krwi na spodniach dresowych oskarżonego (czy miały one charakter rozprysków czy też skapnięć) nie ma znaczenia w kontekście wymowy zabezpieczonych dowodów w postaci jego odzieży. Jak wskazano już wyżej oskarżony miał (i wynika to z opinii biegłego) bezpośredni kontakt z pokrzywdzonym jako źródłem krwi. Biorąc natomiast pod uwagę obszerność, wysycenie i przesiąknięcie jego odzieży krwią (dużo większe niż odzieży <span class="anon-block">E. Ł.</span>) uznać należy, że kontakt oskarżonego z krwawiącym ciałem pokrzywdzonego nie był przypadkowy, lecz był pochodną dokonanego zabójstwa (wskutek uduszenia);</p> <p> <strong> <!-- -->Ad 5</strong> Stawiając zarzut z punktu 5 apelacji obrońca pomija wymowę dowodów z opinii genetycznej świadczących wprost o udziale oskarżonego w zabójstwie <span class="anon-block">B. K.</span>. Nie wspomina, iż na wymazach z obu dłoni oskarżonego ujawniono materiał genetyczny pochodzący od pokrzywdzonego (k. 985 – 1002), zaś w materiale genetycznym wyizolowanym ze ścinek paznokci <span class="anon-block">B. K.</span> (opinia k. 1511 – 1522) z lewej ręki stwierdzono mieszaninę pochodzącą od pokrzywdzonego i od <span class="anon-block">S. B.</span> (próbki 7.21, 7.23, 7.24, 7.25) a tożsamy wniosek, tylko mniej kategoryczny uzyskano odnośnie ścinka jednego z paznokci ręki prawej pokrzywdzonego (próbka 7.15). Błędna jest przy tym lansowana przez obrońcę teza, że kategoryczne uznanie przez biegłego, że materiał genetyczny pochodzący od pokrzywdzonego znajdował się jedynie w wyskrobinach z paznokci prawej dłoni oskarżonego prowadzi do wniosku, ze oskarżony nie dusił pokrzywdzonego. Ustalenia biegłego nie wykluczają bowiem, że oskarżony obydwu rękoma miał kontakt z ciałem pokrzywdzonego, skoro na obu jego dłoniach ujawniono pochodzący od niego materiał genetyczny. Co więcej biegła nie stwierdziła kategorycznie, że duszenie nastąpiło z użyciem obu rąk, mogło być zatem tak, ze oskarżony dusił pokrzywdzonego jedną ręką, bądź też dwoma rękoma, jednak pod paznokciami prawej nie odnaleziono materiału genetycznego pozwalającego na kategoryczne ustalenia. Niemniej jednak wysycenie odzieży oskarżonego krwią wskazuje, że to on, a nie <span class="anon-block">E. Ł.</span> był dłużej i bliżej krwawiącego ciała pokrzywdzonego, co dodatkowo wskazuje na czynny jego udział w duszeniu;</p> <p> <strong> <!-- -->Ad 6</strong> Podniesiony zarzut, sprowadzający się właściwie do błędnej oceny zeznań <span class="anon-block">K. M.</span> jest całkowicie bezpodstawny. Cytując wybiórczo zeznania świadka obrońca pomija, że w toku postępowania przygotowawczego zeznał on i wyczerpująco wyjaśnił, że ujawnił przy zwłokach zakrwawioną poduszkę, którą następnie, instynktownie przyłożył do głowy denata. Istotne jest przy tym, że jak wiarygodnie zeznał, poduszka leżąca obok, gdy po nią sięgnął była już zakrwawiona. Tym samym, wbrew twierdzeniom obrońcy Sąd dokonał prawidłowych ustaleń, że podczas napaści na <span class="anon-block">B. K.</span> sprawcy używali dowodowej poduszki;</p> <p> <strong> <!-- -->Ad 7</strong> Formułując zarzut z pkt. 7 obrońca zdaje się zapominać, że świadek <span class="anon-block">A. T.</span> nie był w stanie powiedzieć jakiej płci była osoba, którą widział przez wizjer. Mógł to być zatem zarówno oskarżony <span class="anon-block">B.</span> jak i <span class="anon-block">E. Ł.</span>. Twierdzenie, ze świadek winien spostrzec dwie poruszające się osoby jest pozbawione jakichkolwiek podstaw, zwłaszcza, że przecież wiadomo, że <span class="anon-block">E. Ł.</span> po zabójstwie przebywała w pokoju, gdzie przebrała się z zakrwawionych rzeczy i spakowała. Czy to ją przechodzącą do pokoju, czy też oskarżonego, który przecież przemieszczał się po mieszkaniu, (o czym świadczą, krwawe ślady, które pozostawił ) zobaczył świadek <span class="anon-block">T.</span> pozostaje bez znaczenia dla oceny zachowania oskarżonego;</p> <p> <strong> <!-- -->Ad 8</strong> Zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5)">art. 5 k.p.k.</a> jest zupełnie bezpodstawny skoro naruszenie to możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy orzekający w sprawie sąd rzeczywiście powziął wątpliwości co do treści ustaleń faktycznych lub wykładni prawa i wobec niemożności ich usunięcia rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego. Natomiast gdy pewne ustalenia faktyczne zależne są od np. dania wiary lub odmówienia jej wyjaśnieniom oskarżonego czy świadków, nie można mówić o naruszeniu zasady in dubio pro reo, a ewentualne zastrzeżenia co do oceny wiarygodności konkretnego dowodu lub grupy dowodów rozstrzygane mogą być jedynie na płaszczyźnie utrzymania się przez sąd w granicach sędziowskiej swobody ocen wynikającej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Obrońca w sprawie niniejszej nie formułuje przy tym jakie to konkretnie, niedające się usunąć wątpliwości zaistniały, przedstawiając własną rekonstrukcję przebiegu zdarzenia, polegającą na przypisaniu całej odpowiedzialności nieżyjącej <span class="anon-block">E. Ł.</span>, która miała wedle tej wersji samodzielnie zamordować pokrzywdzonego, gdy tymczasem oskarżony, nieświadom niczego spał upojony alkoholem;</p> <p> <strong> <!-- -->Ad 9</strong> ocena wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">S. B.</span> dokonana przez Sąd meriti jest prawidłowa i w pełni pozostaje pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>. Przeciwne twierdzenia obrońcy mają charakter wyłącznie polemiczny. Już choćby depozycje odnoszące się do spożywania alkoholu przez <span class="anon-block">E. Ł.</span> były całkowicie niewiarygodne, skoro wbrew twierdzeniom oskarżonego stwierdzono podczas badania krwi, że w trakcie zdarzenia była ona pod znacznym wpływem alkoholu. Ewidentnie podczas zdarzenia również oskarżony znajdował się pod wpływem alkoholu. Biegli psychiatrzy stwierdzili przy tym, że było to upojenie zwykłe. Gdy <span class="anon-block">E. Ł.</span> wypadła z okna oskarżony w pełni zdawał sobie z tego sprawę. Upojenie alkoholowe nie przeszkodziło również obojgu współsprawcom w szykowaniu się do opuszczenia miejsca zbrodni i ukrycia (w miarę możliwości) śladów. <span class="anon-block">E. Ł.</span> przebrała się, spakowała rzeczy, oskarżony ukrył zakrwawioną odzież pod kolejną warstwą ubrania. Nakładanie kolejnej warstwy ubrań nie jest przy tym, jakby chciał to widzieć obrońca mechanicznym działaniem podejmowanym przez osobę dorosłą, która ma świadomość, że na dworze jest zimno, lecz stanowiło nieudolna próbę ukrycia zakrwawionych ubrań, co prawidłowo ocenił Sąd Okręgowy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wniosek o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego z przyczyn wskazanych wyżej jest niezasadny. Sąd Apelacyjny podzielił ocenę prawną zachowania <span class="anon-block">S. B.</span> dokonaną w I instancji.</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="38"/> <col width="713"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> <p>4.  <strong> <!-- -->OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia<br/>i podniesionych zarzutów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 k.p.k.</a>).</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> <p>-------------------------------------------------------------------</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>------------------------------------------------------------------------------------------------------</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>5.  <strong> <!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> <p> <span class="underline"> <!-- -->1</span> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Przedmiot utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Orzeczenie Sądu I instancji zostało w całości utrzymane w mocy</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego było prawidłowe i dlatego wydane orzeczenie zostało utrzymane w mocy. Podniesione w apelacji zarzuty nie zostały potwierdzone w postępowaniu apelacyjnym, a nadto sąd odwoławczy nie stwierdził także okoliczności prowadzących do zmiany lub uchylenia wyroku poza granicami środka odwoławczego.</em> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="52"/> <col width="289"/> <col width="378"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->5.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>6.  <strong> <!-- -->Koszty Procesu </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="172"/> <col width="240"/> <col width="306"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Wskazać oskarżonego.</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> <p> <em> <!-- -->II</em> </p> <p> <em> <!-- -->III</em> </p> </td> <td> <p>zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego <span class="anon-block">K. K. (2)</span> Radcy Prawnego w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 600 (sześćset złotych), powiększoną o podatek VAT, z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu apelacyjnym, co znajduje uzasadnienie w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 618;art. 618 § 1;art. 618 § 1 pkt. 11)">art. 618 § 1 pkt 11 kpk</a>, sama wysokość kwoty wynika z § 2 ust 1, i § 17 ust. 1 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U.2019.68 jt.);</p> <p>Oskarżonego zwolniono od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie apelacyjne, uznając, że z uwagi na jego sytuację życiową i materialną, w tym długotrwały pobyt w warunkach izolacji, ich uiszczenie, nawet w części, byłoby zbyt uciążliwe – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a>.</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="152"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="8"/> <col width="3"/> <col width="334"/> <col width="4"/> </colgroup> <tr> <td colspan="8"> <p>7.  <strong> <!-- -->PODPIS </strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>Jerzy Leder</p> <p>Izabela Szumniak Zbigniew Kapiński</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3 Granice zaskarżenia</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p>Wpisać kolejny numer załącznika 1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td colspan="3"> <p>Obrońca oskarżonego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td colspan="3"> <p>Całość orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☐ na korzyść</p> <p>☐ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="7"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☐ w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3.2 Podniesione zarzuty</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="8"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="8"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="8"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="8"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="8"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="8"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="8"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.4. Wnioski</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>uchylenie</p> </td> <td colspan="3"> <p>☒</p> </td> <td colspan="2"> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table> </div>