I SA/Kr 685/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia: -odrzucić skargę kasacyjną- UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 lutego 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Powodem odrzucenia skargi było nieuzupełnienie braku formalnego skargi, jakim był brak pełnomocnictwa do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Od powyższego postanowienia pełnomocnik skarżącego wniósł, pismem nadanym 2 października 2009r., skargę kasacyjną nie przedkładając jednak pełnomocnictwa od skarżącego. W związku z powyższym wezwano pełnomocnika o uzupełnienie tego braku w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik napisał, że 3 sierpnia 2009r. skarżący w rozmowie telefonicznej cofnął pełnomocnictwo. Ponieważ skarżący wbrew zapowiedziom nie potwierdził powyższego faktu pismem, pełnomocnik pismem z dnia 15 września 2009r. wypowiedział pełnomocnictwo. Powyższe pismo skarżący odebrał 25 września 2009r. i od tego terminu, zdaniem pełnomocnika, należy liczyć dwutygodniowy okres obowiązku działania za stronę w przypadku wypowiedzenia jej pełnomocnictwa, stosownie do art. 42 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W związku z powyższym mimo wypowiedzenia pełnomocnictwa przez pełnomocnika obowiązany był on do działania za stronę jeszcze do 9 października 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, albowiem została wniesiona przez osobę, która w momencie jej wnoszenia nie posiadała pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego. Rozstrzygnięcia wymaga kwestia momentu ustania stosunku pełnomocnictwa, przy założeniu że zostało ono udzielone. Jak już bowiem wcześniej wskazano, skarga również została odrzucona z powodu braku pełnomocnictwa do jej wniesienia. Odwołanie pełnomocnictwa jest jednostronną czynnością prawną. Dochodzi do skutku przez złożenie przez mocodawcę oświadczenia woli o odwołaniu pełnomocnictwa. Oświadczenie takie może zostać złożone przede wszystkim pełnomocnikowi i następuje z chwilą dojścia do niego oświadczenia o odwołaniu w taki sposób, że mógł on się zapoznać z jego treścią (art. 61 § 1 i 2 kodeku cywilnego). Zauważyć bowiem należy, że przepisy kodeksu cywilnego nie wymagają dla odwołania pełnomocnictwa formy szczególnej, w związku z tym należy przyjąć, że oświadczenie takie może zostać złożone w formie dowolnej (M. Pazdan (w:) K. Pietrzykowski, Komentarz, t. I, 2004, s. 358; S. Rudnicki (w:) S. Dmowski, S. Rudnicki, Komentarz, 2006, s. 415), chyba że przepis szczególny, ewentualnie umowa, z której wynika umocowanie, wymaga dla odwołania pełnomocnictwa zachowania formy szczególnej (M. Piekarski (w:) Komentarz, t. I, 1972, s. 242). W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie występuje. W związku z powyższym pełnomocnictwo zostało skutecznie odwołane 3 sierpnia 2009r. kiedy to skarżący poinformował pełnomocnika o cofnięciu pełnomocnictwa. Skarżący nie miał obowiązku potwierdzenie tego faktu pismem, nawet jeżeli zobowiązał się, że takie potwierdzenie przekaże. Tym samym późniejsze wypowiedzenie pełnomocnictwa przez, byłego już, pełnomocnika jest bezskuteczne, albowiem 15 września 2009r. nie łączył go ze skarżącym stosunek pełnomocnictwa. Podsumowując, przy założeniu, że pełnomocnictwo w ogóle zostało udzielone, pełnomocnik składając skargę kasacyjną nie był już umocowany i nie mógł jej skutecznie wnieść. W sytuacji natomiast gdyby pełnomocnictwo nigdy nie zostało ustanowione tym bardziej osoba wnosząca skargę kasacyjną nie mogła skutecznie tego dokonać. Mając powyższe na względzie Sąd, działając na podstawie art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.