I SA/Po 864/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od grudnia 2004 r. do sierpnia 2006 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] E. W., reprezentowana przez adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], określającą skarżącej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiące od grudnia 2004 r. do sierpnia 2006 r. W petitum skargi wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. Argumentując to żądanie wskazała, iż wykonanie decyzji zagraża płynności finansowej jej firmy i może doprowadzić do upadłości firmy i zwolnienia 15 pracowników. Ponadto podniosła, że aktualnie prowadzi rozbudowę budynku siedziby firmy w celu zwiększenia dotychczas prowadzonej działalności gospodarczej. Pozostałe do wykonania prace, tj. położenie połaci dachowej i uzupełnienie stolarki okiennej, należy zrealizować niezwłocznie, aby zabezpieczyć nieruchomość przed zalaniem. Skarżąca stwierdziła także, że wykonanie zaskarżonej decyzji, z uwagi na łączną kwotę zobowiązań ([...] zł), może doprowadzić do nieodwracalnych skutków w postaci konieczności sprzedaży, w drodze licytacji, nieruchomości, w której znajduje się siedziba firmy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter fakultatywny, a zatem wydanie przedmiotowego postanowienia zależy od uznania Sądu. Zaznaczyć przy tym należy, że obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania. Uwzględnione na tym etapie postępowania mogą zostać jednakże tylko te argumenty, które odnoszą się do zasadności złożonego wniosku. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy uznać, że skarżąca przedstawiła okoliczności, które w istotny sposób uprawdopodabniają zajście przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Dokonując oceny zasadności złożonego wniosku, Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim wysokość zobowiązania podatkowego ustalonego w zaskarżonej decyzji. Kwota tego zobowiązania wynosi bowiem [...] zł, co jest kwotą znaczną, szczególnie w zestawieniu z kondycją finansową skarżącej. W tym zakresie Sąd w pełni podzielił pogląd wnioskodawczyni, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić ją na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i wyrządzić jej poważną szkodę - poprzez negatywny wpływ na działalność skarżącej i jej zamierzeń gospodarczych - włącznie z ewentualną koniecznością ogłoszenia upadłości. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.