IV W 438/20

<p>Sygnatura akt IV W 438/20</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 22 grudnia 2020r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie IV Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący: sędzia Radosław Marcinków </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: Mariusz Zając</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2020r. na rozprawie, </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z wniosku Straży Miejskiej w <span class="anon-block">S.</span> o ukaranie </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. S.</span> syna <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">H.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->obwinionego o to, że </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->dnia 24 lutego 2020 roku około godziny 16:30 w <span class="anon-block">S.</span> zaparkował na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> obok <span class="anon-block">posesji numer (...)</span> pojazd marki <span class="anon-block">T.</span> o <span class="anon-block">numerach rejestracyjnych (...)</span> w miejscu obowiązywania znaku drogowego B-36 „ zakaz zatrzymywania się;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z art. 92 § 1 kw </strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->uznaje obwinionego <span class="anon-block">M. S.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za ten czyn na podstawie art. 92 § 1 k.w. wymierza mu karę grzywny w kwocie 100 (stu) złotych, </strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119;art. 119 § 1;art. 119 § 2;art. 119 § 2 pkt. 1)">art. 119 § 1 i 2 pkt 1 kpw</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art.3 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> oraz § 2 i 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 grudnia 2017 roku w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu, na które składają się: </strong> </p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>zryczałtowane wydatki postępowania sądowego w kwocie 100 (stu) złotych,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>opłata w kwocie 30 (trzydzieści) złotych</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>oraz na rzecz <span class="anon-block">Gminy M.</span> <span class="anon-block">S.</span> - zryczałtowane wydatki poniesione w toku czynności wyjaśniających w kwocie 20 (dwadzieścia) złotych.</p> </dd> </dl> <p>IV W 438/20</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">M. S.</span> dnia 24 lutego 2020 roku około godziny 16:30 w <span class="anon-block">S.</span> zaparkował na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> obok <span class="anon-block">posesji numer (...)</span> pojazd marki <span class="anon-block">T.</span> o <span class="anon-block">numerach rejestracyjnych (...)</span> w miejscu obowiązywania znaku drogowego B-36 „ zakaz zatrzymywania się”.</p> <p> dowody:</p> <p>-wyjaśnienia <span class="anon-block">M. S.</span> k. 33,</p> <p>-zeznania strażnika miejskiego <span class="anon-block">T. J.</span> k. 15, -dokumentacja fotograficzna oraz informacja z</p> <p> CEPIK k. 1-15.</p> <p> <span class="anon-block">M. S.</span> ma 63 lata, jest rozwiedziony, bezrobotny, utrzymuje się z oszczędności.</p> <p>dowody:</p> <p> -wyjaśnienia <span class="anon-block">M. S.</span> k. 8, 11, 33.</p> <p>Żadnych wątpliwości nie budzi fakt zaparkowania przez obwinionego na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> obok <span class="anon-block">posesji numer (...)</span> należącego do niego pojazdu marki <span class="anon-block">T.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w miejscu obowiązywania znaku drogowego B-36 „zakaz zatrzymywania się”.</p> <p>Obwiniony nie kwestionował dokonana powyższego czynu twierdząc, że nie miał innej możliwości parkowania, ponieważ zlikwidowano parking osiedlowy, co spowodowało brak miejsc do parkowania dla osób mieszkających w bezpośrednim pobliżu.</p> <p>Wyjaśnienia obwinionego w zakresie zarzuconego mu czynu zostały potwierdzone przez strażnika miejskiego <span class="anon-block">T. J.</span>. Znalazły również potwierdzenie w dokumentacji fotograficznej miejsca zdarzenia.</p> <p> Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 46)">art. 46</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (ust. 4)">ust 4 ustawy Prawo o Ruchu Drogowym</a> kierujący pojazdem jest obowiązany stosować sposób zatrzymania lub postoju wskazany znakami drogowymi.</p> <p> Obwiniony zaparkował swój samochód m-ki <span class="anon-block">T.</span> w miejscu obowiązywania znaku drogowego B-36 „zakaz zatrzymywania się”. Nie zastosował się zatem do się do powyższego znaku drogowego, co stanowi wykroczenie z art. 92 § 1 k.w.</p> <p> Wypełnienie przez przypisany czyn znamion wykroczenia uniemożliwiało uwzględnienie wniosku obwinionego o jego uniewinnienie.</p> <p> Nie może stanowić podstawy depenalizacji przypisanego zachowania podnoszona przez <span class="anon-block">M. S.</span> okoliczność braku wolnych miejsc parkingowych w pobliżu jego miejsca zamieszkania.</p> <p> Kierowca, który zaparkuje pojazd w miejscu, gdzie obowiązuje zakaz zatrzymywania się lub postoju, musi liczyć się z odpowiedzialnością za wykroczenie. Z reguły głównym powodem zaparkowania w miejsca niedozwolonych jest brak miejsca, gdzie parkowanie jest dozwolone. Przyjęcie zasadności rozumowania obwinionego musiałaby zatem doprowadzić do faktycznej bezkarności tego typu wykroczeń.</p> <p>Wysokość grzywny uwzględnia niespowodowanie przez czyn obwinionego utrudnień dla innych uczestników ruchu oraz jego wiek i ograniczone już możliwości zarobkowe.</p> <p>Wobec braku podstaw do zwolnienia obwinionego od kosztów sądowych, w oparciu o przepisy powołane w punkcie drugim części dyspozytywnej wyroku, koszty te od <span class="anon-block">M. S.</span> na rzecz Skarbu Państwa zasądzono.</p> </div>