I Cz 311/20

<p>Sygn. akt I.Cz 311/20</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 23 grudnia 2020 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Suwałkach I Wydział Cywilny w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSO Małgorzata Szostak – Szydłowska (spr.)</p> <p>Sędziowie: SSO Elżbieta Iwona Cembrowicz</p> <p>SSO Alicja Wiśniewska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2020 roku w Suwałkach</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa<strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">J. P.</span> </em> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block"> Towarzystwu (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->o zapłatę</em> </strong> </p> <p>na skutek zażalenia pozwanego <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 16 października 2020 roku, sygn. akt I.C 1060/18</p> <p>p o s t a n a w i a:</p> <p>1.  oddalić zażalenie;</p> <p>2.  rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawić Sądowi Okręgowemu w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.</p> <p> <em> <!-- -->SSO Elżbieta Iwona Cembrowicz SSO Małgorzata Szostak – Szydłowska SSO Alicja Wiśniewska</em> </p> <p>Sygn. akt I.Cz. 311/20</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->postanowienia z dnia 23 grudnia 2020 r. (k. 715)</strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Suwałkach postanowieniem z dnia 16 października 2020 r. w sprawie sygn. akt I.C. 1060/18 udzielił zabezpieczenia roszczeniu powoda <span class="anon-block">J. P.</span> o zapłatę renty z tytułu zwiększonych potrzeb w ten sposób, że na czas trwania niniejszego postępowania zobowiązał pozwanego <span class="anon-block"> Towarzystwo (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> do uiszczania na rzecz powoda kwoty 500,00 zł miesięcznie, płatnej do 10-go dnia każdego miesiąca, z góry, wraz z odsetkami ustawowymi w wypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek rat (1.) oraz oddalił wniosek o udzielenie zabezpieczenia w pozostałym zakresie (2.).</p> <p>W uzasadnieniu Sąd Okręgowy powołał się na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 753(1);art. 753(1) § 1;art. 753(1) § 3)">art. 753^{<!-- -->1} § 1 i § 3 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 753)">art. 753 k.p.c.</a>, wskazując jednocześnie, że powód w niniejszej sprawie uprawdopodobnił istnienie roszczenia, co, w myśl powołanych przepisów, stanowiło jedyną przesłankę udzielenia zabezpieczenia w sprawach o zapłatę renty. Zauważył przy tym, że odpowiedzialność pozwanego ma charakter gwarancyjny i wynika z ochrony ubezpieczeniowej, jakiej pozwany udzielał pracodawcy powoda w zakresie prowadzonej przez niego działalności w zakresie budownictwa na podstawie polisy ubezpieczeniowej i ogólnych warunków ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej wraz z klauzulami dodatkowymi i klauzulą reprezentantów. Zgodnie bowiem z treścią § 3 ust. 1, ust. 4 i ust. 6 OWU pozwany zobowiązał się do ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej pracodawcy powoda za szkody osobowe i rzeczowe, którą to odpowiedzialność – w myśl przepisów prawa – pracodawca powoda ponosi w związku z prowadzeniem określonej w umowie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, przy czym zakresem ubezpieczenia pozwanego objęte są szkody osobowe i rzeczowe spowodowane nieumyślnie, w tym wskutek rażącego niedbalstwa, przez pracodawcę powoda lub jego pracowników – bez względu na to, czy odpowiedzialność pracodawcy powoda ma charakter kontraktowy czy też deliktowy. Odpowiedzialność pozwanego została nadto rozszerzona o odpowiedzialność cywilną pracodawcy powoda za szkody osobowe i rzeczowe powstałe w związku z wykonywaniem czynności, prac lub usług przez podwykonawcę, a w zakresie szkód doznanych przez pracowników pracodawcy powoda, także o szkody osobowe poniesione przez tychże pracowników w następstwie wypadków przy pracy (klauzula nr 1 i nr 4).</p> <p>Mając na względzie powyższe uregulowania – zdaniem Sądu Okręgowego – przyjąć należało, że pozwany co do zasady ponosi względem powoda odpowiedzialność za skutki zdarzenia z dnia 11 marca 2013 r. , albowiem zdarzenie to miało charakter wypadku przy pracy. Co więcej, biegły sądowy z zakresu BHP wskazał też, że pośrednią przyczyną wypadku doznanego przez powoda były naruszenia zasad BHP przez jego pracodawcę. Oznacza to, że pracodawcy powoda, a pozwanemu w niniejszej sprawie, przypisać można odpowiedzialność za skutki wypadku. Zaniedbania pracodawcy powoda zakwalifikować bowiem należy jako czyn niedozwolony, którego skutkiem jest szkoda doznana przez powoda. Sąd I instancji zaakcentował przy tym, że jednym z roszczeń, jakie przysługują poszkodowanemu wskutek czynu niedozwolonego jest roszczenie o zapłatę renty (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 2)">art. 444 § 2 k.c.</a>). To, że powód jest osobą niezdolną do pracy wskutek wypadku z dnia 11 marca 2013 r. i że zwiększyły się jego potrzeby nie budziło wątpliwości. Wobec jednak braku wykazania przez stronę powodową poziomu zwiększonych potrzeb powoda, decydując o zakresie zabezpieczenia roszczenia o zapłatę renty, Sąd Okręgowy wziął pod uwagę, iż do dnia 22 maja 2019 r. pozwany wypłacał powodowi rentę z tytułu zwiększonych potrzeb w kwocie po 500,00 zł miesięcznie. W tym to zakresie żądanie udzielenia zabezpieczenia – na chwilę obecną – zasługiwało na uwzględnienie jako uprawdopodobnione co do zasady i co do wysokości. Końcowo Sąd Okręgowy wskazał, że odpowiedzialność osób skazanych wyrokiem Sądu karnego nie wyłącza odpowiedzialności innych osób (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 11)">art. 11 k.p.c.</a>).</p> <p>Pozwany <span class="anon-block"> Towarzystwo (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> powyższe postanowienie zaskarżył w części, tj. co do punktu 1. sentencji, wnosząc o jego zmianę i oddalenie wniosku o udzielenie zabezpieczenia w całości oraz zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu zażaleniowym. Orzeczeniu temu jednocześnie zarzucił naruszenie:</p> <p>1)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 753)">art. 753 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 753(1);art. 753(1) § 1;art. 753(1) § 1 pkt. 1;art. 753(1) § 3)">art. 753^{<!-- -->1} § 1 pkt 1) i § 3 k.p.c.</a> poprzez uznanie, że powód uprawdopodobnił istnienie roszczenia o rentę oraz odpowiedzialność gwarancyjną pozwanego co do zasady w sytuacji, gdy zarzuty do opinii biegłego sądowego z zakresu BHP podniesione przez pozwanego w piśmie z dnia 29 września 2020 r. jednoznacznie wskazują na liczne nieścisłości oraz braki zaakcentowane przez pozwanego, które dodatkowo nie zostały rozstrzygnięte w sporządzonej przez biegłego opinii uzupełniającej, a tym samym nie sposób ustalić istnienia odpowiedzialności gwarancyjnej pozwanego za szkodę doznaną przez powoda, a to z kolei uniemożliwia uwzględnienie jakiegokolwiek roszczenia powoda, także rozpoznanego w trybie zabezpieczenia,</p> <p>2)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 753)">art. 753 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 753(1);art. 753(1) § 1;art. 753(1) § 1 pkt. 1;art. 753(1) § 3)">art. 753^{<!-- -->1} § 1 pkt 1) i § 3 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.c.</a> poprzez przyjęcie, że powód uprawdopodobnił odpowiedzialność pozwanego, a także roszczenie co do zasady, albowiem wynika ona z klauzuli dodatkowej nr 1 do umowy ubezpieczenia przez co dopuścił się błędu interpretacyjnego umowy ubezpieczenia i OWU, gdyż z przywołanej przez Sąd klauzuli nr 1 wynika owszem, że umową objęte są szkody osobowe poniesione przez pracowników w następstwie wypadków przy pracy, ale wyraźnie wskazano, że rozszerza się „odpowiedzialność cywilną”, co oznacza, że warunkiem <em> <!-- -->sine qua non</em> prawa do wypłaty świadczenia z tej klauzuli jest istnienie „odpowiedzialności cywilnej” pracodawcy za wypadek, a na obecnym etapie postępowania odpowiedzialność pracodawcy powoda nie została uprawdopodobniona.</p> <p>W odpowiedzi na zażalenie powód <span class="anon-block">J. P.</span> domagał się jego oddalenia w całości i obciążenia strony pozwanej kosztami postępowania odwoławczego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje: </strong> </p> <p>Zażalenie pozwanego <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>, jako niezasadne, podlegało oddaleniu.</p> <p>W niniejszej sprawie pozwany nie kwestionował tego, że powód uprawdopodobnił, iż jego stan zdrowia uzasadnia jego zwiększone potrzeby ani też wyliczeń, stanowiących podstawę ustalenia kwoty, jaka została przez Sąd I instancji przyjęta w postanowieniu o udzieleniu zabezpieczenia. Kwestionowano jedynie uprawdopodobnienie odpowiedzialności strony pozwanej za czyn niedozwolony. Przechodząc zaś do oceny przesłanki uprawdopodobnienia roszczenia należy wskazać, iż oznacza ono konieczność uprawdopodobnienia faktów, z których jest ono wywodzone. Roszczenie jest uprawdopodobnione, jeżeli <em> <!-- -->prima facie</em> istnieje znaczna szansa na jego istnienie. Ów <em> <!-- -->prima facie</em> wniosek może jednak okazać się fałszywy w świetle głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego. Istotą postępowania zabezpieczającego jest to, że Sąd dokonuje jedynie pobieżnej analizy dostarczonego przez wnioskodawcę materiału dowodowego. Możliwość dojścia, w wyniku pełnego postępowania, do wniosku o niezasadności roszczenia, jest oczywistym założeniem tej instytucji <em> <!-- -->( T. Spyra [w:] T. Spyra, Komentarz do ustawy z dnia 02 lipca 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw).</em> Oznacza to, że uprawniony nie musi dowodzić faktów, z których roszczenie jest wywodzone, wystarczy jedynie ich uprawdopodobnienie.</p> <p>W świetle powyższego – zdaniem Sądu Okręgowego – należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że materiał procesowy na chwilę obecną zgromadzony w sprawie pozwalał przyjąć, iż roszczenie o rentę, z którym występuje powód, zostało uprawdopodobnione.</p> <p>Treść ogólnych warunków ubezpieczenia wskazuje, że pozwane Towarzystwo ubezpieczeń zobowiązało się na podstawie zawartej umowy ubezpieczać odpowiedzialność cywilną ubezpieczającego <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">S.</span> za szkody osobowe i rzeczowe, którą w myśl przepisów prawa ubezpieczający ponosi w szczególności w związku z prowadzeniem określonej w umowie ubezpieczenia działalności ogólnobudowlanej. Zakresem ubezpieczenia objęte zaś były szkody osobowe i rzeczowe spowodowane nieumyślnie, w tym w skutek rażącego niedbalstwa, przez ubezpieczającego lub jego pracowników bez względu na to, czy w myśl przepisów prawa ubezpieczający ponosi za nie odpowiedzialność cywilną o charakterze deliktowym czy też kontraktowym <em> <!-- -->(k. 74).</em> Odpowiedzialność ubezpieczającego została ponadto rozszerzona klauzulą nr 1 i klauzulą nr 4 odpowiednio o: odpowiedzialność cywilną za szkody osobowe poniesione przez pracowników w następstwie wypadków przy pracy oraz o odpowiedzialność cywilną za szkody osobowe i rzeczowe powstałe w związku z wykonywaniem czynności, prac lub usług przez podwykonawcę <em> <!-- -->(k. 79).</em> </p> <p>Z kolei z pisma sporządzonego przez pracodawcę powoda wynika, że do wykonania balustrad balkonów i zabudów aluminiowych balkonów budowy zespołu mieszkaniowego przy <span class="anon-block">Al. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, gdzie doszło do przedmiotowego wypadku – <span class="anon-block"> spółka (...)</span> na podstawie umowy z dnia 21 maja 2012 r. zatrudniła podwykonawcę <span class="anon-block"> firmę (...)</span>, która to przygotowała imienną listę osób wyznaczonych do pracy w jej imieniu na ww. budowie. Na owej liście znalazł się m.in. <span class="anon-block">S. W.</span>, który to na mocy prawomocnego wyroku Sądu karnego został uznany winnym przedmiotowego wypadku na terenie wskazanej budowy <em> <!-- -->(k. 108, 145 akt sprawy Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy, sygn. akt IV K 17/14).</em> Dlatego też – w ocenie Sądu Okręgowego – powoływanie się przez pozwanego na okoliczność, iż <span class="anon-block"> firma (...)</span> zleciła bez wiedzy <span class="anon-block"> spółki (...)</span> wykonywanie powierzonych jej prac dalszemu podwykonawcy - <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">B. W.</span> – u którego to, zdaniem pozwanego, pracował <span class="anon-block">S. W.</span>, a który nie był podwykonawcą <span class="anon-block"> spółki (...)</span> – jest bez znaczenia na gruncie tej sprawy, skoro lista pracowników sporządzona przez <span class="anon-block">B. A.</span> wyraźnie wskazuje, iż <span class="anon-block">S. W.</span> był wskazany jako jej pracownik i wykonywał prace w imieniu <span class="anon-block">B. A.</span> jako podwykonawcy.</p> <p>Dodatkowo też, na obecnym etapie postępowania, sporządzona w niniejszej sprawie opinia biegłego sądowego z zakresu BHP <em> <!-- -->(k. 587-618)</em> uprawdopodobnia, iż pośrednimi przyczynami wypadku było naruszenie zasad BHP przez pracodawcę powoda. Biegły zaznaczył, że bezpośrednią przyczyną wypadku było oderwanie przez <span class="anon-block">S. W.</span> bariery ochronnej, zabezpieczającej szyb windy w klatce nr 4, na poziomie parteru, na czas wciągania prefabrykatów elewacji balkonów na wyższe piętra i pozostawienie przez sprawcę nie zabezpieczonego szybu po zakończeniu pracy. Wskazała jednak jednocześnie szereg przyczyn pośrednich, które obciążają pracodawcę powoda, a mianowicie: wyznaczenie przez kierownika budowy <span class="anon-block">R. G.</span> do sprawowania bezpośredniego nadzoru nad pracą <span class="anon-block">B. A.</span> (podwykonawcy) inżyniera budowy <span class="anon-block">R. J.</span> nie posiadającego uprawnień budowlanych i nie umiejącego ocenić zjawisk technicznych w budownictwie; zezwolenie przez kierownika budowy na wykonywanie robót na wysokości (w zagłębieniach) przez <span class="anon-block">B. A.</span> bez zatwierdzenia instrukcji bezpiecznego wykonania robót (<span class="anon-block"> (...)</span>), wskazującej bezpieczny sposób transportu elementów elewacji balkonów na wyższe piętra; brak przeszkolenia przez kierownika budowy lub osoby przez niego wyznaczonej pracowników wykonawcy z zagrożeń występujących na terenie budowy, brak określenia bezpiecznego sposobu transportu elementów elewacji balkonów na wyższe kondygnacje, nie wskazanie obowiązku zabezpieczenia szybu barierą ochronną po zakończeniu prac transportowych i nie skontrolowanie wykonania obowiązku; brak nadzoru przez kierownika robót odpowiedzialnego za klatkę nr 4 pracy wykonawcy transportującego elementy prefabrykowane szybem i wykonującego prace szczególnie niebezpieczne, nie nakazanie mu zabezpieczenia szybu barierą ochronną po zakończeniu robót transportowych i nie skontrolowanie wykonania nakazu; brak należytego nadzoru przez koordynatora ds. BHP – zastępcę kierownika budowy, który nie wstrzymał prac na terenie budowy w chwili powstania zagrożenia w postaci demontażu zabezpieczenia windy i transportu szybem elementów balkonów oraz nie usunął zagrożenia poprzez nakazanie montażu bariery ochronnej zabezpieczającej szyb windy na poziomie parteru po zakończeniu prac transportowych; a także brak zapewnienia przez kierownika budowy oświetlenia światłem sztucznym ciągu komunikacyjnego na klatce nr 4, zapewniającego pracownikom bezpieczne przemieszczanie.</p> <p>Wszystkie te zaniedbania pracodawcy powoda zakwalifikować natomiast należy jako czyn niedozwolony, którego skutkiem jest szkoda doznana przez powoda. W szeroko pojętej bowiem odpowiedzialności pracodawcy za stan bezpieczeństwa i higieny pracy zawiera się również jego odpowiedzialność za wypadki przy pracy i choroby zawodowe. Odpowiedzialność pracodawcy na zasadzie winy za skutki wypadku przy pracy uwarunkowana jest wykazaniem, iż w konkretnych okolicznościach faktycznych praca została zorganizowana nieprawidłowo, co w konsekwencji doprowadziło do wypadku, albo że istniejące realnie zagrożenia przy jej wykonywaniu nie zostały rozpoznane przez pracodawcę, wobec czego pracownik nie miał o nich żadnej wiedzy, czy też takie zagrożenia nie zostały zniwelowane, co naraziło na szwank zdrowie, bądź życie pracownika.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego, stanowisko Sądu I instancji znajduje potwierdzenie w treści umowy z dnia 21 maja 2012 r., jaka obowiązywała pomiędzy <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">S.</span> (zamawiającym) a podwykonawcą <span class="anon-block">B. A.</span> w zakresie zleconych robót budowlanych. W treści § 3 ust. 5 pkt e) i pkt f) wyraźnie wskazano, że podwykonawca zobowiązany jest do poddania się decyzjom kierownika budowy – koordynatora ds. BHP oraz inspektora służb BHP zamawiającego, dotyczących warunków BHP przy realizacji robót objętych umową oraz stosowania się do uwag i wskazówek inspektora nadzoru, kierownika budowy, kierownika robót i inżyniera budowy. Z kolei z akt przedmiotowej sprawy (w tym opinii biegłego sądowego z zakresu BHP) wynika, że kierownik budowy głównego wykonawcy robót <span class="anon-block"> spółki (...)</span> do sprawowania bezpośredniego nadzoru nad pracą podwykonawcy <span class="anon-block">B. A.</span> wyznaczył inżyniera budowy <span class="anon-block">R. J.</span>, który nie tylko nie miał odpowiednich ku temu uprawnień budowlanych, lecz nadto - jak sam przyznał - w dniu wypadku przy pracy polecił pracownikom <span class="anon-block">B. A.</span> zabezpieczenie szybu windowego, jednak nie sprawdził, czy zostało to wykonane, gdyż skończył pracę i pojechał do domu <em> <!-- -->(zeznania świadka <span class="anon-block">R. J.</span> w aktach sprawy IV K 17/14, k. 296-300).</em> </p> <p>Podsumowując – w ocenie Sądu odwoławczego – treść załączników umowy ubezpieczenia w postaci klauzul nr 1 i nr 4, wskazane przez biegłego zaniedbania pracodawcy powoda przy wykonywaniu prac budowlanych ze strony jego podwykonawcy (tutaj <span class="anon-block">B. A.</span> i pracującego na jego rzecz <span class="anon-block">S. W.</span>) uprawdopodobniają na obecnym etapie postępowania odpowiedzialność pracodawcy powoda za powstałą szkodę, a tym samym odpowiedzialność gwarancyjną pozwanego zakładu ubezpieczeń, udzielającego ochrony ubezpieczeniowej pracodawcy powoda. Stąd zarzut pozwanego zawarty w pkt 2. zażalenia nie zasługiwał na aprobatę Sądu Okręgowego.</p> <p>Odnosząc się natomiast do pierwszego z tych zarzutów, Sąd Okręgowy nie podziela stanowiska pozwanego, jakoby rozpoznanie wniosku o udzielenie zabezpieczenia przed wyjaśnieniem zastrzeżeń do opinii biegłego było przedwczesne. Stanowisko to nie uwzględnia, iż - na gruncie obowiązujących przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 737)">art. 737 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 738)">art. 738 k.p.c.</a> - wniosek o udzielenie zabezpieczenia podlega rozpoznaniu bezzwłocznie, a Sąd przy jego rozpoznaniu bierze za podstawę orzeczenia materiał zebrany w sprawie. Sąd I instancji nie mógł zatem wstrzymać się z rozpoznaniem wniosku o zabezpieczenie renty do sporządzenia kolejnej opinii w sprawie zważywszy w szczególności, iż przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 742;art. 742 § 1)">art. 742 § 1 k.p.c.</a> daje obowiązanemu możliwość wystąpienia w każdym czasie z wnioskiem o uchylenie lub zmianę prawomocnego postanowienia, którym udzielono zabezpieczenia, gdy tylko odpadnie lub zmieni się przyczyna zabezpieczenia.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 3)">art. 397 § 3 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> orzeczono jak w punkcie 1. sentencji.</p> <p>O kosztach postępowania zażaleniowego (punkt 2. sentencji) orzeknie natomiast Sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 745;art. 745 § 1)">art. 745 § 1 k.p.c.</a> </p> <p> <em> <!-- -->SSO Elżbieta Iwona Cembrowicz SSO Małgorzata Szostak-Szydłowska SSO Alicja Wiśniewska </em> </p> </div>