IV U 49/20
Суди загальної юрисдикції2020-12-28
Номер справи
IV U 49/20
Дата рішення
2020-12-28
Тип
SENTENCE
Текст рішення
<p>Sygnatura akt IV U 49/20</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>dnia 28 grudnia 2020 r.</p>
<p>Sąd Rejonowy w Świdnicy , IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p>
<p>w osobie SSR Magdaleny Piątkowskiej</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 148(1))">art. 148<sup>
<!-- -->1</sup> kpc</a>
</p>
<p>sprawy z odwołania <span class="anon-block">M. R.</span>
</p>
<p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">W.</span> z dnia 21 listopada 2019 r. roku, <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p> o jednorazowe odszkodowanie z tytułu zgonu w związku z wypadkiem przy pracy</p>
<p>I oddala odwołanie,</p>
<p>II zasądza od <span class="anon-block">M. R.</span> na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 180 zł. tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego.</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Powódka <span class="anon-block">M. R.</span> wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">W.</span> z dnia 21 listopada 2019 roku, którą to decyzją odmówiono jej prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu zgonu męża wobec nie uznania związku pomiędzy jego zgonem a wypadkiem przy pracy. W uzasadnieniu powódka powołała okoliczności uzasadniające odwołanie, a wskazujące na związek zgonu jej męża z wypadkiem, który w jej ocenie błędnie nie został zakwalifikowany jako wypadek przy pracy. Powódka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.</p>
<p>Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania od decyzji z dnia 21 listopada 2019 roku i zasądzenie od powódki na rzecz organu rentowego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, że zdarzenie z udziałem zmarłego męża powódki nie zostało uznane za wypadek przy pracy z powodu braku przyczyny zewnętrznej.</p>
<p>Postanowieniem z dnia 4 lutego 2020r. postępowanie zawieszono do czasu prawomocnego zakończenia toczącej się równolegle na skutek odwołania powódki opartego na tych samych wnioskach dowodowych postępowania przed Sądem Okręgowym w <span class="anon-block">(...)</span>w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>o rentę rodzinną. Postanowienie doręczono pełnomocnikom stron; nie wywiedziono zażalenia. Po zakończeniu sprawy w Sądzie Okręgowym sąd zakreślił pełnomocnikom stron termin do złożenia ewentualnych dalszych pism procesowych, z czego pełnomocnik powódki nie skorzystał, a pełnomocnik strony pozwanej podtrzymał stanowisko podpierając się ustaleniami w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong>
</p>
<p>Zmarły <span class="anon-block">J. R.</span> pozostawał w związku małżeńskim z powódką <span class="anon-block">M. R.</span>. W dniu 15.06.2016r. mąż powódki wykonując obowiązki pracownicze jako kierowca pojazdu <span class="anon-block">P. (...)</span> <span class="anon-block">nr.rej. (...)</span> , uległ wypadkowi przy pracy- nie dostosował prędkości pojazdu do warunków ruchu , w wyniku czego nie zapanował nad pojazdem, zjechał z drogi i uderzył w drzewo.na skutek zdarzenia <span class="anon-block">J. R.</span> był hospitalizowany w okresie 15.06-24.06 w <span class="anon-block"> (...) Centrum Medycznym</span> w <span class="anon-block">P.</span>. Po wypisaniu ze szpitala przebywał w domu. Zmarł w dniu 11.07.2016r. Przyczyną zgonu były przewlekłe zmiany chorobowe wielonarządowe powodujące zatrzymanie krążenia i oddychania. Przyczyną zgonu nie były obrażenia, jakich doznał na skutek wypadku przy pracy z dnia 15.06.2016r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Dowód:</strong>
</p>
<p>-akta <span class="anon-block"> (...) Oddziału</span> w <span class="anon-block">W.</span> w załączeniu.</p>
<p>- wyrok Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span> wraz z uzasadnieniem wydany w sprawie ,sygn. <span class="anon-block">(...)</span> oraz Sądu Apelacyjnego w sprawie III A Ua <span class="anon-block"> (...)</span>– w załączeniu.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->W tak ustalonym stanie faktycznym </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył:</strong>
</p>
<p> Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021991673" title="Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych - Dz. U. z 2002 r. Nr 199, poz. 1673 (art. 13;art. 13 ust. 1)">art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych</a> (Dz. U. z 2019 roku, poz. 1205 j. t. ) członkom rodziny ubezpieczonego<span class="underline">
<!-- -->, który zmarł wskutek wypadku przy pracy</span> lub choroby zawodowej, przysługuje jednorazowe odszkodowanie. Odszkodowanie to przysługuje również w razie śmierci wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej rencisty, który był uprawniony do renty z ubezpieczenia wypadkowego.</p>
<p>Podstawową zatem przesłanką stanowiącą o prawie do przedmiotowego świadczenia jest związek pomiędzy zgonem a wypadkiem przy pracy, zaś w niniejszej sprawie takiego związku nie stwierdzono.</p>
<p>Jak wynika z ustaleń Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span>oraz Sądu Apelacyjnego we <span class="anon-block">(...)</span>, którymi tut. Sąd jest związany na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art. 365 § 1 kpc</a>, nie było związku pomiędzy zgonem męża powódki a wypadkiem przy pracy z dnia 15.06.2016r.</p>
<p>Jak trafnie ujęto to w wyroku Sądu Apelacyjnego w <span class="anon-block">(...)</span> wydanym dnia 8.08.2019r. w sprawie IAGa <span class="anon-block"> (...)</span>, związanie wyrokiem w myśl powołanego przepisu oznacza dla sądu „brak możliwości zignorowania zarówno ustaleń faktycznych stanowiących bezpośrednio podstawę rozstrzygnięcia, jak i podstawy prawnej. Nie jest dopuszczalne odmienne ustalenie zaistnienia, przebiegu i oceny istotnych dla danego stosunku prawnego zdarzeń faktycznych w kolejnych procesach sądowych, chociażby przedmiot tych spraw się różnił. Mocą wiążącą objęte jest to, co w związku z podstawą sporu stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Moc wiążącą uzyskuje bowiem rozstrzygnięcie o żądaniu w powiązaniu z jego podstawą faktyczną i w kolejnym postępowaniu sąd ma obowiązek przyjąć, że istotna z punktu widzenia zasadności żądania kwestia kształtowała się tak, jak to zostało ustalone w prawomocnym wyroku. Związanie stron (oraz wyjątkowo innych osób), o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365)">art. 365 k.p.c.</a> oznacza, że inne sądy są związane prejudycjalnie, czyli nie mogą dokonać odmiennej oceny prawnej roszczenia, niż zawarta w prejudykacie, ale także nie mogą dokonać odmiennych ustaleń faktycznych. Jest to tzw. pozytywny aspekt prawomocności materialnej. W rezultacie uprawomocnienia się takiego orzeczenia nikt nie może kwestionować nie tylko faktu jego istnienia, lecz także jego treści i to nawet bez względu na to, czy był, czy też nie był stroną postępowania zakończonego tym orzeczeniem”</p>
<p>Dlatego też Sąd w oparciu o powyższe i na podstawie powołanych przepisów oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477<sup>
<!-- -->14</sup>§1 kpc</a> oddalił odwołanie.</p>
<p>Orzeczenie o kosztach z punktu II wyroku Sąd oparł na przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>, według którego strona przegrywająca sprawę zobowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Kosztami tymi jest wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 180 zł wynikające z § 9 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015 roku (t.j. Dz. U. z 2018 roku, poz. 265, z póź. zm.), Stąd Sąd zasądził od powódki <span class="anon-block">M. R.</span> na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p>
</div>