V SA/Wa 1882/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia H. D. na postanowienie referendarza sądowego z 17 kwietnia 2012 r. o sygn. akt V SA/Wa 1882/11 w sprawie ze skargi H. D. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2011r. nr [...] znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego postanawia odrzucić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2012r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 8 listopada 2012r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 10 listopada 2012r.) skarżący zaskarżył powyższe postanowienie referendarza sądowego. Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 – dalej p.p.s.a.), od postanowienia referendarza sądowego strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Na mocy art.260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Skarżący skorzystał z prawa wniesienia sprzeciwu, a zatem postanowienie referendarza sądowego utraciło moc, a sprawa podlegała rozpoznaniu przez Sąd, który w wyniku rozpoznania sprzeciwu postanowieniem z dnia 23 października 2012r. odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Na powyższe postanowienie skarżący pismem z dnia 8 listopada 2012r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 10 listopada 2012r.) złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażaleniu został nadany dalszy bieg. Mając powyższe na uwadze, należało stwierdzić, iż zażalenie złożone przez skarżącego na postanowienie referendarza sądowego podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Zgodnie z treścią art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był zażalenie odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.