II GZ 463/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia H. "W." Sp. z o.o. w Ł. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 3082/21 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na decyzję Ministra Aktywów Państwowych z dnia 17 października 2021 r. nr 160/2021 w przedmiocie nakazu rejestracji niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych i ustalenia opłat za ich używanie postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 2 czerwca 2022 r., sygn. akt: VI SA/Wa 3082/21, odmówił wnioskodawcy – H. "W." Sp. z o.o. w Ł. (dalej także: strona, skarżąca) wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Aktywów Państwowych z dnia 17 października 2021 r., nr 160/2021, w przedmiocie nakazu rejestracji niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych i ustalenia opłaty za ich używanie. Wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji został zawarty w skardze, a następnie uzupełniony pismem z 12 stycznia 2022 r. (k. 60). Skarżąca spółka wniosła o wstrzymanie wykonalności skarżonej decyzji w całości, zmierzając do wykazania, że niewstrzymanie wykonania skarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki w sferze finansów skarżącej. Przywołując trudny okres, jaki przypadł na ostatnie dwa lata w związku z ogólnoświatową pandemią, skarżąca podała, że nie jest w stanie podnieść kosztów związanych z nałożoną na nią opłatą w kwocie 56.523,00 złotych. Wyjaśniła, że wszelkie fundusze, w tym pozyskane z pomocy publicznej, przeznaczyła na wynagrodzenia dla pracowników (oświadczyła, że żaden pracownik nie został pozbawiony pracy) oraz regulowanie zobowiązań względem dostawców usług i produktów potrzebnych dla prowadzenia hotelu, tj. gaz, prąd, wywóz śmieci, usługi serwisowe, żywność, której ceny wzrastają. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdził, że żaden z dokumentów przedstawionych przez skarżącą nie uprawdopodobnia wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.), warunkujących zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto, jak wskazał Sąd pierwszej instancji, brak w aktach np. aktualnego na dzień zgłaszania wniosku wyciągu z posiadanego/posiadanych rachunków bankowych, uniemożliwia sprawdzenie czy istotnie wykonanie skarżonej decyzji przewyższa możliwości pieniężne skarżącej na tyle, że uzasadniałoby to wstrzymanie jej wykonania. Strona wniosła zażalenie na to postanowienie WSA w Warszawie w części, tj. w zakresie ustalenia opłaty za użytkowanie 83 zarejestrowanych odbiorników telewizyjnych na kwotę 56.523 zł. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: 1) art. 61 § 3 w zw. z art. 163 § 2 p.p.s.a. poprzez odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Poczty Polskiej S.A. COF Działu Kontroli Rejestracji Odbiorników RTV nr 2836.2020 z dnia 18.01.2021 roku w sprawie o sygn. akt COF.OUR.6374.2836.2020. SZ.BD.C w części dotyczącej ustalenia opłaty za użytkowanie 83 niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych na kwotę 56.523 zł, w sytuacji, gdy jej natychmiastowe wykonanie może nieuchronnie doprowadzić do wyrządzenia skarżącej znacznej szkody poprzez egzekucję z majątku skarżącej, a w ślad za tym spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (niemożność prowadzenia działalności gospodarczej) - mając na uwadze fakt, iż skarżąca nie posiada wolnych środków na uiszczenie rzeczonej opłaty; 2) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, nierozpatrzenie w sposób wszechstronny, wyczerpujący i wnikliwy całego materiału dowodowego w sprawie, z uwzględnieniem interesu skarżącej, w tym nienależyte nadanie znaczenia dołączonym do zażalenia dokumentom, w sytuacji, gdy nadanie właściwego znaczenia pozwoliłoby na przyjęcie trudnej sytuacji finansowej skarżącej, a w ślad za tym przyjęcie, że natychmiastowa spłata zobowiązania prowadziłaby do konieczności wyzbycia się składników majątkowych niezbędnych do prowadzenia działalności, co w konsekwencji oznaczałoby niemożność jej kontynuacji. Jeśli zaś w niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zakończyłoby się ostatecznie wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, to wcześniejsze wykonanie tej decyzji sprawiłoby, że kontrola sądowa okazałaby się wówczas iluzoryczna. Okoliczność utraty płynności finansowej przedsiębiorstwa w razie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnia zastosowanie w niniejszej sprawie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Skarżąca wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do zażalenia. Wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 3082/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Spółki na decyzję Ministra Aktywów Państwowych z dnia 17 października 2021 r., nr 160/2021, w przedmiocie nakazu rejestracji odbiorników telewizyjnych oraz ustalenia opłaty używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie zainicjowane zażaleniem należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. Z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części. Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie określają wprost ram czasowych, w których strona może złożyć skuteczny wniosek o wstrzymanie wykonania aktu. Sąd może orzec o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, czyli co do zasady do czasu wydania wyroku (por. postanowienia NSA: z dnia 28 lutego 2018 r., sygn. akt II FZ 792/17; z dnia 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I FZ 349/19 i I FZ 350/19; z dnia 8 listopada 2018 r., sygn. akt I FZ 214-215/18 oraz sygn. akt I FZ 315-320/18; z dnia 7 listopada 2018 r., sygn. akt I FZ 312-314/18 i I FZ 335-336/18 (orzeczenia dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższy wniosek wynika z interpretacji art. 61 § 6 p.p.s.a., który przewiduje, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Zgodnie z art. 152 § 1 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. Należy przy tym podkreślić, że wprawdzie art. 61 § 6 p.p.s.a. nie stosuje się w niniejszej sprawie wprost, bowiem skargę strony oddalono, a orzeczenie nie jest prawomocne, ale należy mieć na względzie, że zasadniczo możliwość wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd pierwszej instancji ma do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. W trakcie ewentualnego postępowania kasacyjnego strona może natomiast kierować wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, orzekającego w tym przedmiocie na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. (w sytuacji, gdy nie ma zastosowania art. 61 § 6 p.p.s.a. i art. 152 p.p.s.a.). Skoro zatem sąd pierwszej instancji po wydaniu wyroku nie może orzekać na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., to w zaistniałym w niniejszej sprawie stanie faktycznym bezprzedmiotowe jest rozpatrywanie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na względzie, że po wydaniu przez WSA wyroku, postępowanie w sprawie zażalenia na postanowienie tego sądu odmawiające wstrzymania zaskarżonej decyzji stało się bezprzedmiotowe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o umorzeniu postępowania zażaleniowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a.