III SA/Po 862/17

SENTENCJA Dnia 13 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N.W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi N.W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji o wymierzeniu skarżącej kary pieniężnej w wysokości [...] zł. W skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że osiągane przez skarżącą dochody nie dają możliwości uiszczenia wymierzonej kary pieniężnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania czynności. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący jest zobowiązany uprawdopodobnić, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu powinien powołać konkretne okoliczności faktyczne przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji oraz przedstawić dokumenty uprawdopodabniające te okoliczności. Skarżąca tego nie uczyniła, gdyż powołała jedynie ogólne sformułowania, bez indywidualnego odniesienia do swej sytuacji, nie przedstawiając też żadnych dokumentów. Sąd nie jest zaś obowiązany do wezwania jej do uzupełnienia wniosku w tym zakresie, gdyż uzasadnienie wniosku nie stanowi wymogu formalnego wniosku, lecz jego materialnoprawną argumentację, stąd treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku. Skoro skarżąca nie uprawdopodobniła w wyżej wskazany sposób, że wykonanie decyzji może doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.