I OSK 794/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. O. o uchylenie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2007 r. sygn. akt I OSK 794/07 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy T. P. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: oddalić wniosek UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 11 września 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny wstrzymał wykonanie decyzji Wojewody W. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, iż wskazane przez Gminę T. P. okoliczności stanowią przesłankę dla wstrzymania wykonania powyższej decyzji określoną w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd podkreślił, iż konieczność wypłacenia kwoty [...] zł tytułem odszkodowania spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia Gminie zarówno znacznej szkody jak i trudnych do odwrócenia skutków, szczególnie wobec faktu, iż budżet Gminy nie przewiduje tak znacznego wydatku. W dniu 5 października 2007 r. A. O., reprezentowany przez radcę prawnego K. N., złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o uchylenie powyższego postanowienia z uwagi na zmianę okoliczności sprawy. W uzasadnieniu wnioskodawca stwierdził, iż Sąd został wprowadzony w błąd przez Gminę T. P., bowiem nie wskazała ona w swoim wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wszystkich okoliczności sprawy. Podkreślono, że Gmina nie ujawniła, iż konieczność poniesienia wydatku związanego z wypłatą odszkodowania nie była ujęta w budżecie na rok 2007, a także nie poczyniono właściwej rezerwy na ten cel. Zdaniem wnioskodawcy okoliczność ta stanowi przesłankę dla uchylenia postanowienia wydanego przez Sąd wskazaną w art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), bowiem wprowadzenie Sądu w błąd stanowi zmianę okoliczności sprawy. Ponadto A. O. odniósł się do stanowiska Wojewody W., wyrażonego w postanowieniu odmawiającym wydania zaświadczenia potwierdzającego wykonalność decyzji Wojewody. Organ stwierdził bowiem, iż wykonanie decyzji podlega wstrzymaniu z urzędu, na podstawie art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), a wstrzymanie to jest skuteczne do momentu wydania przez Sąd prawomocnego orzeczenia w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, iż postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Zgodnie z tym przepisem postanowienia prawomocne, czyli takie od których nie przysługuje już stronie środek zaskarżenia – a takimi są postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego – wydane w toku postępowania i niekończące sprawy, mogą być uchylone lub zmienione jedynie wówczas, gdy zmieniły się okoliczności faktyczne, które stanowiły podstawę wydanego orzeczenia. W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem wstrzymał wykonanie zaskarżonej przez Gminę T. P. decyzji Wojewody W. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, iż Gmina we wniosku wykazała, iż wykonanie tej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody jak i trudnych do odwrócenia skutków, gdyż konieczność poniesienia znacznych kosztów związanych z wypłatą odszkodowania w kwocie [...] zł może w sposób istotny zakłócić pracę Gminy, bowiem wypłata tej kwoty możliwa była by jedynie poprzez zmianę uchwały budżetowej i pozbawienie innych podmiotów środków na realizację celów założonych przez gminę. A. O., wnioskujący o uchylenie powyższego postanowienia powołał się na okoliczność, iż Gmina nie ujawniła, że pomimo, iż decyzja nakładająca obowiązek wypłaty odszkodowania wydana została w dniu [...] to Gmina nie zabezpieczyła odpowiedniej kwoty na ten cel w budżecie na rok 2007. Zdaniem wnioskodawcy fakt ten stanowi zmianę okoliczności, o jakiej mowa w art. 165 i winien skutkować uchyleniem postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stanowisko takie nie znajduje uzasadnienia. Rozpoznając wniosek Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż sytuacja przewidziana w art. 165 powołanej ustawy w przedmiotowej sprawie nie miała miejsca. Pełnomocnik A. O. wskazał jedynie, iż jego zdaniem Gmina celowo nie wykazała, że pomimo posiadania wiadomości o tym, iż zobowiązana będzie do wypłaty odszkodowania nie zabezpieczyła odpowiedniej kwoty w uchwale z dnia 28 grudnia 2006 r. (błędnie wskazanej przez pełnomocnika wnioskodawcy jako uchwała z dnia 28 grudnia 2007 r.) w sprawie budżetu gminy na rok 2007. Jednakże zauważyć należy, iż decyzja Wojewody W. w przedmiocie ustalenia odszkodowania została przez Gminę zaskarżona do sądu administracyjnego, co spowodowało wstrzymanie jej wykonania z urzędu, na podstawie art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), a z uwagi na możliwość wydania orzeczenia korzystnego dla Gminy nie można mówić o uchybieniu z jej strony w zakresie zabezpieczenia w budżecie należnej kwoty. Zatem wskazane przez Gminę okoliczności, które Naczelny Sąd Administracyjny uznał za uzasadniające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zostały uprawdopodobnione w sposób wystarczający, zaś przytoczone przez A. O. sugestie nie stanowią o zmianie tychże okoliczności faktycznych i nie mogą uzasadniać zmiany wydanego orzeczenia. Na marginesie wskazać jedynie należy, iż z uwagi na brak regulacji odnośnie wstrzymania wykonania decyzji zaskarżonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która w postępowaniu przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym korzystała z instytucji wstrzymania wykonania z urzędu na podstawie art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zastosowanie miał będzie przepis art. 61 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi o tym, iż wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Zatem zasadnym było wystąpienie przez Gminę T. P. z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody W., skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego z uwagi na wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 165 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.