Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

I SA/Wr 1300/07

Адміністративні суди2007-12-07
Номер справи
I SA/Wr 1300/07
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата рішення
2007-12-07
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Судді

Halina BettaIreneusz DukielMarek Olejnik

Резолютивна частина

*Umorzono postępowanie

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Dukiel, Sędziowie Sędzia NSA Halina Betta (sprawozdawca), Sędzia WSA Marek Olejnik, Protokolant - Agnieszka Mazurek, po rozpoznaniu w Wydziale I dniu 7 grudnia 2007r. sprawy ze skargi W. i E.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r. postanawia I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz skarżącego kwotę 169 ( słownie: sto sześćdziesiąt dziewięć 0/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Skarżący wnioskiem z dnia 1 stycznia 2006r. wystąpili do Urzędu Skarbowego W. – F.o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r. Wraz z wnioskiem złożyli korektę zeznania podatkowego o osiągniętych w 2002r. dochodach. W uzasadnieniu wniosku o stwierdzenie nadpłaty skarżący powołując się na art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2002r. stwierdził, że zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od odchodów uzyskanych w trakcie pobytu podatnika na misji pokojowej nie powinny być pobierane, gdyż podlegają zwolnieniu na mocy art. 21 ust. 1 pkt 83 przywołanej ustawy. W karcie zeznania strona wykazała nadpłatę w kwocie 4.214,10 zł. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego W. – F. odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r. w kwocie wykazanej przez podatnika. Wskazał bowiem, że ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) korzysta jedynie należność zagraniczna wypłacona podatnikowi podczas pełnienia służby w Syrii. Natomiast pozostałe kwoty wypłacone przez Komendę Garnizonu W. stanowią wynagrodzenie podatnika ze stosunku pracy i podlegają opodatkowaniu na zasadach określonych w ustawie. Od powyższej decyzji podatnicy złożyli odwołanie po rozpatrzeniu którego i oceny materiału dowodowego sprawy Dyrektor Izby Skarbowej we W. uznał stanowisko zaprezentowane przez organ I instancji za prawidłowe czemu dał wyraz w decyzji z dnia [...] Nr [...] którą utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. Powyższą decyzję podatnik zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W.. W skardze nie zgodził się z przyjętą przez organ podatkowy interpretacją przepisów podatkowych a w szczególności art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Po ponownym przeanalizowaniu zarzutów zawartych w skardze Dyrektor Izby Skarbowej we W. zgodnie z art. 54§ 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zdecydował uwzględnić skargę w całości. W ostateczności uznał żądanie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r. wniesione przez skarżących za zasadne i uwzględniając skargę uchylił zaskarżoną decyzję z dnia 16 sierpnia 2006r. Nr PD II 4117/34/06 jak również poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W.- F. z dnia [...]. Nr [...] czemu dał wyraz w decyzji z dnia [...] Nr [...], którą umorzył również postępowanie w sprawie. Odwołał się Dyrektor Izby Skarbowej we W. do art. 75§ 4 ordynacji podatkowej zgodnie z którą, jeżeli prawidłowość skorygowanego zeznania nie budzi wątpliwości, organ podatkowy zwraca nadpłatę bez wydawania decyzji stwierdzającej nadpłatę. Mając powyższe na uwadze Dyrektor Izby Skarbowej we W. uznał, iż wypłacone stronie skarżącej należności pieniężne od dnia wyjazdu na misję tj. 1 stycznia 2002r. do dnia 24 września 2002r. podlegają zwolnieniu na mocy art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pismem procesowym z dnia 5 grudnia 2007r. organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002r. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Powyższe działanie znajduje wyraz w odpowiednio sformułowanej decyzji administracyjnej, która deroguje zaskarżone orzeczenie. Tym samym traci rację bytu postępowanie sądowe, znika bowiem przedmiot skargi. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż cofnięcie skargi i śmierć strony stało się bezprzedmiotowe. Nie budzi wątpliwości, iż jedną z przesłanek bezprzedmiotowości postępowania jest brak przedmiotu orzekania. Odnosząc powyższe do zaistniałego stanu faktycznego stwierdzić należy, iż wobec uchylenia zaskarżonej decyzji przed dniem rozpoczęcia rozprawy postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym stało się bezprzedmiotowe, a skoro tak, to zgodnie z treścią powołanego wyżej przepisu art. 161 § 1 pkt 3 winno zostać umorzone. Jednocześnie wskazać należy na regulację art. 201§ 1 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – po myśli, którego skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów, także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54§3 w/w ustawy. J.T. 03.01.07r.