II SAB/Wr 48/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. i M. W., J. W. i M. W. na bezczynność Burmistrza Gminy T. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE D. i M. W. oraz J.W. i M. W. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Burmistrza Gminy T. "do decyzji nr SKO nr [...] z dnia[...]". W odpowiedzi na skargę Burmistrz Gminy T. wniósł o oddalenie skargi w całości jako nieuzasadnionej, wywodząc, że po wydaniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. decyzji kasacyjnej z dnia [...] r., wydał w dniu [...] r. decyzję Nr [...] w przedmiocie rozgraniczenia stanowiących współwłasność skarżących nieruchomości oznaczonych nr [...] i[...]. Jednocześnie podkreślił, że strona skarżąca przed wniesieniem niniejszej skargi niewyczerpała toku postępowania zażaleniowego, określonego przepisem art. 37 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej u.p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1), przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Zgodnie więc z powyższą regulacją normatywną droga sądowa staje się dopuszczalna po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. W razie pozostawania organu w bezczynności złożenie skargi na bezczynność organu jest możliwe dopiero po wcześniejszym wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 KPA). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wielokrotnie bowiem podkreślano, że środkiem zaskarżenia w przypadku skargi na bezczynność organu jest zażalenie z art. 37 KPA (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2006 r. sygn. akt I OSK 480/06, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 741/07, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu IVSAB/Wr 18/11). Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący nie wnieśli stosownego zażalenia do właściwego organu wyższego stopnia nad Burmistrzem Gminy T., co też oznacza, że nie wyczerpali wskazanego trybu zażaleniowego przed wniesieniem skargi do Sądu. Skoro zatem skarżący nie wyczerpali administracyjnego trybu postępowania, złożona przez nich skarga, jako niedopuszczalna podlegała – w myśl art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a. - odrzuceniu, bez badania jej zasadności merytorycznej i słuszności podnoszonych argumentów, o czym też orzeczono w sentencji postanowienia.