II FZ 512/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. J. i T. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. akt I SA/Gd 1083/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 4 kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. postanawia: oddalić zażalenia. UZASADNIENIE Przedmiotem zażalenia K. i T. J. jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 1083/19, w którym odrzucono skargę K. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 4 kwietnia 2019 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. W motywach orzeczenia sąd podał, że zarządzeniem z dnia 24 marca 2020 r. strona została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. W przedmiotowej sprawie zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu zostało doręczone stronie w dniu 21 maja 2020 r. Zdaniem sądu w tym dniu nie rozpoczął się jednak bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Zgodnie bowiem z treścią art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 poz. 374; dalej: ustawa o COVID-19), w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. W związku z tym, że wskazywany przepis wszedł w życie z dniem 31 marca 2020 r., termin do uiszczenia wpisu od skargi nie rozpoczął swojego biegu. Jednocześnie na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r. poz. 875; dalej: ustawa zmieniająca), został uchylony art. 15zzs ustawy o COVID-19. W ustawie zmieniającej w treści art. 68 pkt 6 postanowiono, że terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs, których bieg nie rozpoczął się, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej. Mając na uwadze, że ustawa zmieniająca weszła w życie 16 maja 2020 r. sąd uznał, że termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął swój bieg 25 maja 2020 r. i skończył się z dniem 1 czerwca 2020 r. Termin ten upłynął bezskutecznie, co skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zażalenie od tego postanowienia wywiedli skarżący i uczestnik postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne, gdyż zaskarżone postanowienie, mimo częściowo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu. Jak wynika z akt sprawy, skarżący w dniu 21 maja 2020 r. (podkr. NSA) odebrał, sporządzone na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 24 marca 2020 r., wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 10 czerwca 2019 r. do uiszczenia wpisu od skargi. W pierwszej kolejności należy rozważyć stanowisko skarżącego i uczestnika postępowania, zgodnie z którym w czasie obowiązywania art. 15zzs ustawy o COVID-19 nie było możliwe zarządzenie wezwania do wykonania zarządzenia z 10 czerwca 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Zarządzenie to – jak wynika z akt sprawy, zostało wydane w dniu 24 marca 2020 r. (k. 16 akt sądowych). Jak słusznie zauważył skarżący, stosownie do art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy o COVID-19, w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych w tym sądowoadministracyjnych nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Wstrzymanie rozpoczęcia biegu terminów oznacza, że terminy, które nie rozpoczęły swojego biegu przed dniem ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii nie biegną w okresie trwania powyższego stanu. Zawieszenie biegu terminów dotyczy natomiast tych terminów, które rozpoczęły swój bieg przed dniem ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Od tego dnia ulegają one zawieszeniu i biegną dalej od dnia ustania przyczyny powodującej ich zawieszenie. Choć zasadą przyjętą w powołanych wyżej przepisach jest, że w okresie istnienia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii z powodu COVID-19 następuje wstrzymanie rozpoczęcia bądź zawieszenie biegu terminów w postępowaniu sądowoadministracyjnym, to jednak nie uniemożliwia to podejmowania przez sąd czynności, w tym wydawania stosownych zarządzeń, celem nadania sprawie dalszego biegu. Omawiany przepis zawiesza bądź odpowiednio wstrzymuje termin na wykonanie obowiązku nałożonego przez Sąd na stronę postępowania sądowoadministracyjnego i gwarantuje jej ochronę przed negatywnymi skutkami prawnymi w związku z niemożnością podjęcia działań w trakcie trwania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Nie dotyczy on natomiast możliwości podejmowania przez Sąd czynności celem zapewnienia prawidłowego funkcjonowania sądu i rozpoznania w przyszłości sprawy bez zbędnej zwłoki. Ponadto należy podkreślić, że art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 został dodany do specustawy COVID-19 przez ustawę z 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 568 ze zm.) i wszedł w życie 31 marca 2020 r. Przepis ten nie miał zatem zastosowania do zarządzenia, które wydano 24 marca 2020 r. Prawidłowo zatem zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 24 marca 2020 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z 10 czerwca 2019 r. i uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Doręczenie tego wezwania nastąpiło natomiast 21 maja 2020 r., czyli w czasie, w którym nie obowiązywał już art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy o COVID-19. Zgodnie bowiem z art. 46 pkt 20 w zw. z art. 76 ustawy zmieniającej, art. 15 zzs ustawy o COVID-19 uchylony został z dniem 16.05.2020 r. Wbrew stanowisku sądu pierwszej instancji nie doszło więc do zawieszenia biegu siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu, bowiem w dniu doręczenia wezwania art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy o COVID-19 już nie obowiązywał. W konsekwencji również art. 68 pkt 6 ustawy zmieniającej nie miał zastosowania w tej sprawie. Nie może przy tym budzić wątpliwości, że termin ten rozpoczyna bieg od dnia następnego po dniu, w którym nastąpiło doręczenie wezwania, a więc od 22 maja 2020 r. Dlatego też do jego liczenia nie jest istotna data wydania zarządzenia o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. W konsekwencji należało w tej sprawie uznać, że wezwanie doręczono skarżącemu prawidłowo w dniu 21 maja 2020 r., a termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął 28 maja 2020 r. Z uwagi na fakt, że w zaskarżonym postanowieniu przyjęto, iż termin do uiszczenia wpisu upłynął 1 czerwca, a skarżący nie uiścił tego wpisu w ogóle, powyższy błąd sądu pierwszej instancji nie miał wpływu na wynik sprawy. Prawidłowo bowiem w zaskarżonym postanowieniu uznano, że zaistniały przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, od której pomimo wezwania nie uiszczono wpisu, podlega odrzuceniu przez sąd. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenia oddalił.