II OW 61/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie Sędzia NSA Andrzej Gliniecki ( spr. ) Sędzia del. WSA Bogusław Cieśla Protokolant Elżbieta Maik po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Wojewody Podkarpackiego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wojewodą Podkarpackim a Prezydentem Miasta Rzeszowa w sprawie rozpatrzenia, na podstawie art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego, wniosku o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 2008 znak: [...] postanawia: wskazać Prezydenta Miasta Rzeszowa jako organ właściwy do rozpatrzenia wniosku z dnia 19 maja 2010 r. J. W. i B. Z. UZASADNIENIE Wojewoda Podkarpacki pismem z dnia 10 sierpnia 2010 r., wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego pomiędzy Wojewodą Podkarpackim, a Prezydentem Miasta Rzeszowa dotyczącego ustalenia, który z organów zgodnie z brzmieniem art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) jest właściwy do rozpatrzenia wniosku o zmianę decyzji Wojewody Podkarpackiego o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 2008 r. znak: [...]. Jak wynika z akt sprawy, Prezydent Miasta Rzeszowa decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę B. Z. oraz J. W. na inwestycję polegającą na nadbudowie o jedną kondygnację pawilonów handlowo-usługowych z przeznaczeniem na cele administracyjne i gabinety lekarskie na działkach o nr [...],[...], obrębu [...] – położonych przy ul. [...] w R., kategoria obiektu [...]. Po rozpatrzeniu odwołania K. J. i E. J. od powyższej decyzji, Wojewoda Podkarpacki decyzją z dnia [...] maja 2008 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., art. 28, art. 33 ust. 1 i 2, art. 34 ust. 1 Prawa budowlanego uchylił decyzję Prezydent Miasta Rzeszowa z dnia [...] grudnia 2007 r. i zatwierdził projekt budowlany oraz udzielił pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. B. Z. oraz J. W. w dniu 19 maja 2010 r. wystąpili do Prezydenta Miasta Rzeszowa o zmianę ww. decyzji Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] maja 2008 r. Prezydent Miasta Rzeszowa postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. ([...]) na podstawie art. 123, art. 124 i art. 65 § 1 K.p.a. przekazał do Wojewody Podkarpackiego do rozpatrzenia wniosek B. Z. oraz J. W. z dnia 19 maja 2010 r., jako organu właściwego do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że organem wydającym pozwolenie na budowę z dnia [...] maja 2008 r. był Wojewoda Podkarpacki, zatem właściwym do zmiany tego pozwolenia w części dotyczącej zmiany projektu budowlanego jest również ten sam organ. Wojewoda Podkarpacki pismem z dnia 10 sierpnia 2010 r., wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego pomiędzy nim, a Prezydentem Miasta Rzeszowa dotyczącego ustalenia, który z organów zgodnie z brzmieniem art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane jest właściwy do rozpoznania wniosku B. Z. oraz J. W. z dnia 19 maja 2010 r. o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 2008 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż zgodnie z art. 82 ust. 2 Prawa budowlanego organem administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji jest starosta. Wojewoda jest natomiast organem administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji tylko w przypadkach określonych w art. 82 ust. 3 i 4 Prawa budowlanego. Właściwość rzeczowa nie może zostać zmieniona z tej przyczyny, że w toku postępowania odwoławczego organ wyższego stopnia, stosownie do art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. uchyla decyzję organu pierwszej instancji i orzeka co do istoty sprawy. Powołując postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2008 r. sygn. akt II OW 71/08 Wojewoda Podkarpacki wskazał, że do postępowania w przedmiocie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę nie ma zastosowania art. 155 K.p.a., bowiem postępowanie wszczęte na podstawie art. 36a Prawa budowlanego jest nowym postępowaniem w stosunku do postępowania o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę Naczelny Sąd Administracyjny w ww. postanowieniu podkreślił, że do zmiany pozwolenia na budowę stosuje się art. 36a Prawa budowlanego, który jest przepisem szczególnym w rozumieniu do art. 163 K.p.a. Do określenia organu właściwego do rozpoznania wniosku o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę będą miały więc zastosowanie przepisy rozdziału 8 Prawa budowlanego. Prezydent Miasta Rzeszowa, w piśmie z dnia 22 września 2010 r., stanowiącym odpowiedź na wniosek Wojewody Podkarpackiego podniósł, iż podstawę do zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę stanowi art. 163 K.p.a., zgodnie z którym "organ administracji publicznej może uchylić lub zmienić decyzję, na mocy której strona nabyła prawo, także w innych przypadkach oraz na innych zasadach niż określone w niniejszym rozdziale, o ile przewidują to przepisy szczególne". Przepis ten nie określa norm i zasad zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę i w tym zakresie do przepisów szczególnych, w danym przypadku do art. 36a Prawa budowlanego. Jednak zgodnie z art. 155 K.p.a. organem właściwym pozostaje organ który wydał decyzję w sprawie lub organ wyższego stopnia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość oraz spory kompetencyjne w przypadkach określonych w art. 4 P.p.s.a. oraz w art. 22 § 1 i 2 K.p.a. W niniejszej sprawie należy uznać za uzasadnione stanowisko Wojewody Podkarpackiego, przedstawione we wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. Zmiana pozwolenia na budowę na podstawie art. 36 lit. a/ ust. 1 Prawa budowlanego należy do organu administracji architektoniczno-budowlanej I instancji. W tym przypadku takim organem jest Prezydent Miasta Rzeszowa (art. 82 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego). Zmiana decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji przewidzianej w art. 36 lit. a/ ust. 1, jest innym przypadkiem w rozumieniu art. 163 K.p.a. i nie mają tu zastosowania przepisy art. 154 ani art. 155 K.p.a., co wynika z brzmienia art. 163 K.p.a. ("w innych przypadkach oraz na innych zasadach niż określone w niniejszym rozdziale, o ile przewidują to przepisy szczególne"). Takim szczególnym przepisem jest art. 36 lit. a/ ust. 1 Prawa budowlanego, nie można więc odwoływać się w tej sprawie do zasad wynikających z art. 155 K.p.a. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 2 rozstrzygnął jak w sentencji postanowienia.