II SAB/Wr 1166/22
Адміністративні суди2022-12-13
Номер справи
II SAB/Wr 1166/22
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата рішення
2022-12-13
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu
Судді
Marta Pawłowska
Резолютивна частина
*Odrzucono skargę
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 13 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia [...] I. K. wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w opisanym w sentencji postanowienia przedmiocie. Zarządzeniem z dnia [...] skarżący został wezwany do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia z trybie art. 37 k.p.a., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z treści skargi wynikało bowiem, że ponaglenie takie strona złożyła w dniu [...], jednakże brak jest w aktach administracyjnych organu zarówno samego ponaglenia jak i informacji o przekazaniu go do załatwienia zgodnie z właściwością.
Z akt sprawy wynika natomiast, że w dniu [...] w sprawie wydana została decyzja. Zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki skierowanej do skarżącego wskazuje jednak, że przesyłka zawierające decyzje nadana została do skarżącego w dniu [...], o godzinie [...] (monitoring ze śledzenia przesyłki na stronie poczty polskiej), natomiast odebrana została w dniu [...] zatem już po wniesieniu przez skarżącego skargi.
Wobec ustalenia przez Sąd, że skarga skierowana została przed wejściem wydanej decyzji do obrotu prawnego, skierowano do skarżącego opisane wcześniej wezwanie dotyczące złożenia dowodu wniesienia ponaglenia.
Przesyłka zawierające przedmiotowe wezwanie skierowana została na adres wskazany w skardze. Po dwukrotnym awizowaniu została zwrócona do Sądu, z powodu niepodjęcia jej we wskazanym terminie z placówki pocztowej przez adresata.
Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy pozostawiono ją w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień [...]. Termin do wykazania złożenia ponaglenia upływał w dniu [...]. Dowód wniesienia ponaglenia nie został w sądzie złożony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329.) – dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000) – dalej jako "k.p.a.". stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy
w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
Z kolei zgodnie z § 3 art. 37 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie ponaglenia przewidzianego w powołanym wyżej art. 37 k.p.a.
W przypadku pozostawienia podania strony bez rozpoznania stronie służy skarga do sądu – na bezczynność organu. Przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują jednak jakichkolwiek wyjątków dla skarg o bezczynność organu w przypadku pozostawienia podania bez rozpatrzenia oraz innych. Wobec czego uznać należało, że w rozpoznawanej sprawie, tak jak w przypadku innych skarg na bezczynność, dla skutecznego zaskarżenia bezczynności organu, niezbędne jest wcześniejsze wniesienie ponaglenia do – w omawianym przypadku – Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców.
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z kolei, zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Wyczerpanie przez stronę skarżącą trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a. poprzez uprzednie złożenie ponaglenia do organu wyższego stopnia, warunkowało złożenie do Sądu skargi na bezczynność organu administracji publicznej.
Nadto, w niniejszej sprawie, zastosowanie znalazł przepis art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. dotyczący fikcji doręczenia. Zgodnie z § 1 wspomnianego artykułu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. , pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z § 2, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Jak stanowi § 3 w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie z § 4, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Wobec powyższego skarga nie może być rozpoznana merytorycznie i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a..