II GZ 391/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 listopada 2021 r. sygn. akt III SA/Kr 904/20 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia egzaminu państwowego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 24 listopada 2020 r., sygn. akt III SA/Kr 904/20 odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z [...] czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie unieważnienia egzaminu państwowego prawa jazdy w części praktycznej kat. C + E. Sąd pierwszej instancji uznał, że M.G. nie wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku wywiedzenia, że wykonanie zaskarżonego aktu może skutkować dla niego niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie przedstawił dokumentów pozwalających na precyzyjne i kompleksowe ustalenie jego sytuacji majątkowej, czy stanu rodzinnego. Ustalenia w tym zakresie stanowią, zdaniem WSA, punkt wyjścia dla rozważań odnośnie do zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). M.G. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, żądając jego uchylenia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że niewstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie spowoduje utratę przez niego uprawnień do kierowania pojazdami kat. C + E, co w konsekwencji doprowadzi także do utraty pracy, która jest jego jedynym źródłem utrzymania. Podał, że jest głównym żywicielem 3-osobowej rodziny i całe swoje wynagrodzenie w wysokości 3000 zł przeznacza na zaspokojenie jej bieżących potrzeb oraz regulowanie opłat związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego, które miesięcznie wynoszą około 2000 zł. Skarżący stwierdził, że nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje dramatyczne do odwrócenia konsekwencje i zagrozi egzystencji jego rodziny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Podstawę prawną umożliwiającą sądowi administracyjnemu wstrzymanie bądź odmowę wstrzymania wykonania objętej skargą decyzji stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości bądź w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez użyte w art. 61 § 3 p.p.s.a. pojęcie szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania określonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wnioskodawca nie uprawdopodobnił wystąpienie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Analizując pod tym kątem złożony wniosek, uzasadnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oraz zażalenie, NSA stwierdził, że argumentacja przedstawiona w zażaleniu nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego dokonana przez Sąd pierwszej instancji ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest prawidłowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny trafnie stwierdził, że możliwość wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w wyniku wykonania decyzji, powinna zostać oceniona w kontekście aktualnej sytuacji majątkowej i stanu rodzinnego skarżącego. W związku z tym powinien on przedstawić takie dokumenty, które będą obrazować jego sytuację finansową i rodzinną, w kontekście skutków, jakie może spowodować wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżący do zażalenia dołączył dokumenty w postaci 5 potwierdzeń transakcji bezgotówkowej kartą dokonanych między 13 listopada a 5 grudnia 2020 r. (w 3 przypadkach były to transakcje na stacji paliw w wysokości 402,34 zł, i po jednej w sklepach sieci A. - 238,69 zł i B. - 195,68 zł), rozliczenie za paliwo gazowe sporządzone przez C. sp. z o.o. z 5 listopada 2020 r. (do zapłaty 297,96 zł) oraz 3 potwierdzenia dokonania, między 5 a 16 listopada 2020 r., przelewów należności łącznie w wysokości 554,74 zł. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że przedstawione dokumenty nie są wystarczające do oceny spełnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na podstawie wybiórczo przedstawionych przez skarżącego dokumentów nie jest możliwa ocena, czy w sprawie zostały spełnione przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż nie przedstawiają w sposób kompleksowy jego kondycji finansowej i rodzinnej. Pokreślenia wymaga, że skarżący, uzasadniając wniosek, posłużył się jedynie ogólnikowymi sformułowaniami, które tylko w niewielkim stopniu powiązał z danymi dotyczącymi stanu jego finansów. Rolą wnioskodawcy jest takie sformułowanie wniosku, by ten w sposób pełny obrazował jego sytuację oraz skutki wykonania zaskarżonej decyzji. Samo załączenie dokumentacji (zwłaszcza niekompletnej), bez szczegółowego uzasadnienia i odniesienia się do danych, nie można uznać za uzasadnienie wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny trafnie zauważył, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie był upoważniony do oceny jej legalności, a dla udzielenia ochrony tymczasowej nie ma znaczenia kwestia subiektywnego przekonania skarżącego o niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Z podanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.