II SA/Kr 1163/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie : Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia 7 sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala UZASADNIENIE Starosta Krakowski decyzją z dnia 14 listopada 2019 r. nr [...] działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 i art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane oraz na podstawie art. 104 K.p.a. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego pn. "Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wewnętrznymi instalacjami: wod-kan, gazową, elektryczną, grzewczą i wentylacji mechanicznej oraz zewnętrznymi odcinkami instalacji wewnętrznej: gazu, elektrycznej, kanalizacji sanitarnej wraz z przydomową oczyszczalnią ścieków oraz kanalizacji deszczowej wraz ze zbiornikiem na działce nr [...] oraz budowa odcinka drogi dojazdowej na działce nr [...] w miejscowości B., gmina Mogilany. Inwestycja polega na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego o kubaturze 836,66 m3, powierzchni zabudowy 122,04 m2, oraz infrastruktury towarzyszącej. Od tejj decyzji odwołanie wnieśli E. i T. J. domagając się jej uchylenia. Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 7 sierpnia 2020 r. nr [...] utrzymał zaskarżona decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że teren inwestycji położony jest w miejscowości B., gm. Mogilany, na którym obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – uchwała nr XXV/208/05 Rady Gminy Mogilany z dnia 24 czerwca 2005 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Buków , gm. Mogilany. Działki nr [...] i [...] położone są w obszarze 1 MN (budynek mieszkalny) i droga dojazdowa na obszarze 2 MN - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. W § 5 mpzp opisane zostały szczegółowe ustalenia dla tego terenu. Organ l instancji, w uzasadnieniu decyzji nie przedstawił analizy zgodności projektowanej inwestycji z ustaleniami mpzp, ograniczając się jedynie do zdawkowego stwierdzenia zgodności, zatem organ odwoławczy dokonał sprawdzenia w tym zakresie. Budynki mieszkalne nie mogą przekroczyć 9 m wysokości (projektowany budynek ma wysokość 8,33 m licząc od projektowanego poziomu terenu, natomiast od poziomu najniżej położonego wejścia do budynku 8,80 m); dachy winny być dwuspadowe symetryczne lub wielospadowe o jednakowym kącie nachylenia połaci od 30° do 45° (projektowany budynek ma dachy symetryczne o kącie nachylenia 42°); pokrycie dachu w kolorze czerwonym, bordowym, brązowym lub grafitowym (projektowany budynek ma być kryty dachówką w kolorze szarym, grafitowym); materiały wykończeniowe: tynki w kolorach jasnych pastelowych, elementy kamienne i drewniane w kolorach naturalnych (projektowany budynek ma być wykończony zgodnie z zaleceniami - str. 12 projektu budowlanego). Wskaźnik intensywności zabudowy do 0.4 (projekt przewiduje 0,168); wymagana ilość miejsc postojowych to minimum 2 (projekt przewiduje budowę 2 miejsc postojowych na działce inwestycyjnej). Budynek nie przekracza swoją lokalizacją wyznaczonych linii zabudowy. Ponadto ustalono, że inwestor złożył oświadczenie o posiadanym tytule do nieruchomości na cele budowlane (karty nr 5 -8 akt organu l instancji). Projekt budowlany został opracowany przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, które przedłożyły stosowne zaświadczenia o przynależności do właściwej izby zawodowej. Do projektu budowlanego włączono także oświadczenia projektantów o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Dokonana przez organ odwoławczy analiza prawidłowości opracowania projektu zagospodarowania terenu, do czego organy administracji architektoniczno-budowlanej są zobligowane na mocy art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, wykazała konieczność wyjaśnień i uzupełnień przez organ l instancji i projektanta. Dokonane korekty i uzupełnienia były niezbędne, jednak nie mają one charakteru istotnych zmian lub nowych dowodów. Wprowadzone uzupełnienia i zmiany w projekcie budowlanym, nie powodują zmian obszaru oddziaływania projektowanej inwestycji, nie stanowią także zmian zakresu inwestycji objętej zaskarżoną decyzją. Organ odwoławczy zapoznał się z uwagami stron odwołujących się wniesionymi w toku postępowania przed organem l instancji. Zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji wyjaśnienia są lakoniczne, jednak wyczerpują poruszone tematy. W uzupełnieniu .można wyjaśnić, że trasa przebiegu planowanej w mpzp ścieżki rowerowej, nie zmienia przeznaczenia podstawowego terenu, przez który przebiega. Projektowane na dz. Nr [...] obiekty, nie kolidują z wyznaczoną trasą ścieżki rowerowej i nie wpływają na możliwość jej ewentualnej realizacji. Budowa drogi dojazdowej (droga wewnętrzna), przebiegającej po terenach ozn. 2 NM, jest zgodna z mpzp, jako infrastruktura niezbędna do prawidłowego funkcjonowania zabudowy mieszkaniowej, tj. przeznaczenia podstawowego tego terenu. Ponadto inwestor uzyskał ostateczną decyzję Wójta Gminy Mogilany z 31.102019 r. na lokalizację zjazdu indywidulanego z drogi gminnej. Zgodnie z oświadczeniem projektanta, projekt został wykonany zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i zasadami wiedzy technicznej. Droga dojazdowa, zaprojektowana na działce nr [...], ma w taki sposób zaprojektowane spadki aby wszystkie wody opadowe nie spływały na działki sąsiednie. Na str. 3 projektu budowlanego dot. odcinka drogi dojazdowej projektant zawarł informację, cyt: "Wody opadowe z projektowanej drogi dojazdowej zostaną odprowadzone do gruntu poprzez nawierzchnię przepuszczalną na terenie działki nr [...]. Stosunek powierzchni zjazdu do powierzchni biologicznie czynnej na terenie działki pozwala na rozsączenie i wchłanianie wód opadowych i roztopowych i nie zakłóci stosunków wodnych na działkach sąsiednich". Natomiast co do obaw odwołujących się stron, związanych z wpływem projektowanych prac na obiekty znajdujące się na nieruchomości sąsiedniej wyjaśnić należy, że projektowany budynek zlokalizowano w odległości 5.5 m od granicy z działką nr [...]. Pomiędzy tą granicą a budynkiem przewidziano jedynie lokalizację zewnętrznych odcinków wewnętrznej instalacji gazowej i wodnej. Takie rozwiązanie nie powinno stwarzać żadnych zagrożeń dla ogrodzenia południowej granicy działki skarżących, tym bardziej dla budynku zlokalizowanego na tej działce i oddalonego o ok. 70 m. W ocenie organu odwoławczego w niniejszej sprawie nie zachodzi przypadek wznoszenia budynku, w bezpośrednim sąsiedztwie innego obiektu budowlanego. Nie zachodzi zatem konieczność opracowania ekspertyzy technicznej stanu obiektu istniejącego stwierdzającego jego stan bezpieczeństwa i przydatności do użytkowania (§ 206 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie). Nie stwierdza się także potrzeby wykonania analiz zacieniania i wpływu na naturalne oświetlenie budynków sąsiednich. Z uwagi na odległości pomiędzy budynkami istniejącymi i projektowanym opracowania te są zbyteczne, bowiem nie występuje potencjalne zagrożenie wystąpienia ograniczeń w tym zakresie. Wyjaśnić także należy, że projekt zagospodarowania terenu inwestycji zawiera informacje dotyczące projektowanego sposobu ukształtowania terenu. Przewidziano wyplantowanie terenu wokół budynku i wykonanie skarp terenowych po stronie zachodniej i południowej projektowanego budynku. Po stronie północnej— od strony działki będącej własnością skarżących - nie zaprojektowano zmian ukształtowania terenu. Co do zarzutu lokalizowania układu pomiarowego gazu w ogrodzeniu, które należy do sąsiada, wyjaśnić należy, że w projekcie napisano: "w linii ogrodzenia przewiduje się montaż skrzynki gazowej z pomiarem zużycia gazu ...". Takie sformułowanie nie oznacza ingerencji w istniejące ogrodzenie i naruszenie jego struktury. Podkreślić należy, że roboty budowlane w żadnym razie nie mogą naruszać nieruchomości sąsiedniej ani żadnych elementów jej zagospodarowania, w tym istniejącego ogrodzenia. Co do uwag odnoszących się do rozwiązań projektowych (konstrukcji płyty nad parterem, wentylacji mechanicznej) wyjaśnia się, że te kwestie pozostają poza uprawnieniami kontrolnymi organów administracji architektoniczno-budowlanej, określonymi w art. 35 ust 1 Prawa budowlanego. Na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła E. J. zarzucając naruszenie: 1/ art. 4 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 154 § 1 Kodeksu cywilnego poprzez nieuprawnione przyjęcie za prawidłowe usytuowania skrzynki gazowej z pomiarem zużycia gazu w linii ogrodzenia przy jednoczesnym, sprzecznym z logiką twierdzeniu, iż montaż w linii ogrodzenia nie oznacza ingerencji w ogrodzenie i naruszenia jego struktury; 2/ art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego, zwanego dalej Kpa, w postaci naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania, poprzez przeprowadzenie postępowania dowodowego w sytuacji, która nie odpowiadała hipotezie art. 136 § 2 Kpa; 3/ art. 6, art. 7, art. 77 § 1 , art. 80 i art. 107 § 3 Kpa poprzez zastąpienie zasady swobodnej oceny dowodów całkowicie dowolną i niepełną oceną materiału dowodowego tj. oparcie się na projekcie zagospodarowania terenu zawierającym dane, które w dacie orzekania w I instancji były już nieaktualne, a także sprzeczną z zasadami prawidłowego rozumowania - poprzez przyjęcie, że planowana inwestycja nie zakłóci stosunków wodnych na działce skarżącej oraz brak pełnego, wyczerpującego uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonej decyzji; 4/ art. 10 Kpa poprzez pozbawienie skarżącej udziału w postępowaniu odwoławczym w postaci nie zawiadomienia o konieczności zebrania dodatkowego materiału dowodowego w sprawie, a następnie o uzupełnieniu dowodów i możliwości wypowiedzenia się co do ich treści przed wydaniem decyzji; 5/ błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia i mający wpływ na jego treść, a mianowicie przyjęcie, że inwestor posiada prawo do dysponowania wspólnym ogrodzeniem na cele budowlane, a ponadto niewyjaśnienie szeregu okoliczności faktycznych mających znaczenie w sprawie. W uzasadnieniu rozwinięto powyższe argumenty w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Kontroli sądu w niniejszym postępowaniu poddana jest ocena legalności decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowalnego dla zamierzenia polegającego na budowie domu jednorodzinnego. W ocenie skarżącej, organ odwoławczy przeprowadzając uzupełniające postępowanie dowodowe, w trybie art. 136 K.p.a. naruszył zasadę dwuinstancyjności postępowania oraz uniemożliwił jej zaskarżenia wyników tego postępowania. Zdaniem skarżącej, organ nie wyjaśnił ponadto istotnych okoliczności dotyczących aktualności mapy projektowej, na której sporządzono projekt zagospodarowania działki lub terenu, kwestii spływu wód opadowych z działki projektowanej jako droga dojazdowa do terenu inwestycji, na działkę należącą do skarżącej a także nie zbadał, czy działka ta w przyszłości nie będzie służyła jako dojazd do innych działek budowlanych w tym obszarze. Zarzuty skargi dotyczyły także tego, że organ nie zbadał kwestii posadowienia w linii ogrodzeniowa skrzynki gazowej a inwestor Ł. K. nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością – działką nr [...] na cele budowlane. W ocenie sądu skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z dyspozycja art. 35 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 (dalej; ustawa) wg. stanu prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Z kolei przepis art. 25 ust 3 w/w ustawy przesądza, iż w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Wyżej wskazany przepis przesądza, iż organ administracji architektoniczno-budowlanej ma obowiązek dokonania sprawdzenia zgodność projektu budowlanego z ustaleniami planu miejscowego o ile dla terenu, na którym inwestycja ma być realizowana plan taki obowiązuje, jeżeli nie - to zgodność projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. W dalszej kolejności ocenia zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, kompletności projektu budowlanego oraz zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Następnie organ wzywa inwestora do usunięcia ewentualnych nieprawidłowości i po usunięciu tych nieprawidłowości lub jeżeli takiej potrzeby nie było, uznając, że w zakresie o którym mowa wyżej, ocena przedłożonego mu projektu budowlanego jest pozytywna (projekt spełnia warunki określone w art. 35 ustawy Prawo budowlane) wydaje decyzje o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego. Stwierdzenie, iż projekt budowalny ustawowych kryteriów nie spełnia, ewentualnie inwestor nie usunął stwierdzonych nieprawidłowości obliguje organ do wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. W ocenie sądu organ II instancji kontrolę projektu budowlanego w zakresie, o którym mowa w wyżej przytoczonych przepisach, w sposób dostateczny przeprowadził. Organ ocenił zgodność projektu budowalnego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego tak w zakresie samej możliwości lokalizacji tej inwestycji jak i jej parametrów. Organ ocenił też zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami w tym techniczno--budowlanymi w zakresie koniecznym do ustalenia kwestii posadowienia projektowanego budynku względem terenów sąsiednich. Wprawdzie w tym zakresie ocena dokonana przez organ nie jest nadmiernie szczegółowa, ale analiza projektu budowlanego w szczególności projektu zagospodarowania działki lub terenu przeprowadzona przez sąd pozwala na uznanie, że kontrola w tym zakresie dokonana przez organ jest wystarczająca. Odnosząc się do zarzutów skargi, wskazać należy, iż w sytuacji stwierdzenia braków w materiale dowodowym lub braków dotyczących samego postępowania administracyjnego (w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę nieprawidłowości z złożonym projekcie budowalnym) obowiązkiem organu odwoławczego jest materiał ten uzupełnić we własnym zakresie lub zlecić przeprowadzenie tej czynności organowi I instancji. Uchylić decyzję organu I instancji do ponownego rozpatrzenia, organ odwoławczy władny jest jedynie, kiedy dopatruje się naruszenia przez organ I instancji przepisów postępowania a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie tj. w sytuacji kiedy organ pierwszej instancji przy rozpatrywaniu sprawy nie przeprowadził w ogóle postępowania wyjaśniającego lub naruszył przepisy w stopniu uzasadniającym uznanie sprawy za niewyjaśnioną i przez to niekwalifikującą się do merytorycznego rozstrzygnięcia przez organ drugiej instancji, (zob. wyrok NSA z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1386/15). Kasacyjne rozstrzygnięcie może zapaść wyłącznie, gdy wątpliwości organu drugiej instancji co do stanu faktycznego nie da się wyeliminować w trybie art. 136 § 1 K.p.a. Konieczność natomiast uzupełnienia w postępowania dowodowego, mieści się w kompetencjach organu odwoławczego wyłączając tym samym dopuszczalność decyzji kasacyjnej (por. wyrok NSA z dnia 15 grudnia 2016 r., sygn. akt II OSK 1427/16). W ocenie sądu organ odwoławczy w żaden sposób nie naruszył zasady dwuinstancyjności, przeciwnie dostrzegając nieprawidłowości z ocenianym projekcie budowlanym jak i w samym postępowaniu przeprowadzonym przez organ I instancji zobowiązał ten organ do dokonania uzupełnienia akt sprawy w stopniu pozwalającym na zatwierdzenie projektu budowlanego w postępowaniu przed organem II instancji, do czego sprowadza się orzeczenie o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji, która projekt ten zatwierdziła. Przepis, na który powołuje się skarżąca (art. 136 § 2 K.p.a.) dotyczy wyjątkowej sytuacji, kiedy zachodzą przesłanki do wydania decyzji kasacyjnej – organ I instancji naruszył przepisy postępowania a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, ale organ odwoławczy na wniosek stron przeprowadza postępowanie w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia i orzeka merytorycznie a nie kasacyjnie. Sytuacja taka w niniejszej sprawie nie zaistniała. Zakres uchybień dokonanych przez organ I instancji nie był znaczny i wymagał jedynie uzupełnienia w trybie art. 136 § 1 K.p.a. Żadne przepisy nie przewidują też możliwości zaskarżania czynności przeprowadzonych przez organ a jedynie rozstrzygnięcie, jakie finalnie organ wydaje tj. decyzję administracyjną (oczywiście poza przypadkami zaskarżalnych czynności organu dokonanych w trakcie postępowania). Organ ma jedynie obowiązek dać stronie możliwość zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art. 10 § 1 K.p.a.) który to wymóg, w ocenianej przez sąd sprawie, organ wypełnił w zawiadomieniu o zmianie terminu załatwienia sprawy z dnia 5 czerwca 2020 r. Odnośnie aktualności mapy do celów projektowych, na której sporządzono projekt zagospodarowania działki lub terenu wskazać należy, iż fakt, że nie uwzględniała przyłącza wykonanego w lutym 2020 r. jest nieistotny. Sąd zwraca uwagę na to, że mapa ta pochodzi z okresu wcześniejszego niż data wykonania przyłącza, o którym mowa w skardze. Sam projekt budowany był bowiem złożony do zatwierdzenia 29 sierpnia 2019 r. a decyzja organu I instancji wydana została14 listopada 2019 r. Zmiany dokonane później na mapie tej nie mogły być zatem naniesione. Zmiana ta nie jest też na tyle istotna by uznać mapę za nieprzydatną dla celów projektowych. W kwestii oceny czy projektowana droga nie wpłynie na stosunki wodne (zalewanie działki skarżącej) wskazać należy, iż organ administracji architektoniczno-budowalnej w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowalnego nie ma kompetencji kwestii tych oceniać. Zmiana stosunków wodnych ze szkodą dla gruntów sąsiednich jest niedozwolona (art. 234 ust 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 310 z późn. zm.) a jeżeli do zmiany takiej dochodzi – także w na skutek prac wykonanych na podstawie zatwierdzonego projektu budowalnego, kompetencje do nakazania przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom ma inny iż organ administracji architektoniczno-budowalnej podmiot tj. wójt, burmistrz lub prezydent miasta (art. 234 ust 3 w/w). Wskazać należy jednak, iż organ w zaskarżonej decyzji kwestię tę poruszył wskazując, że wody opadowe z projektowanej drogi dojazdowej zostaną odprowadzone do gruntu poprzez nawierzchnię przepuszczalną na terenie działki nr [...]. Stosunek powierzchni zjazdu do powierzchni biologicznie czynnej na terenie działki pozwala na rozsączenie i wchłanianie wód opadowych i roztopowych i nie zakłóci stosunków wodnych na działkach sąsiednich. Co do kwestii badania czy droga dojazdowa do działki objętej zamiarem inwestycyjnym w przyszłości nie będzie służyła, jako droga dojazdowa do innych działek, w ocenie sądu nie jest to kwestia, która może być przedmiotem kontroli organu administracji architektoniczno-budowlanej w postępowaniu o pozwolenie na budowę. Są to kwestie cywilistyczne, dotyczące przyszłości i nie mające związku z toczącym się postępowaniem administracyjnym o udzielenie pozwolenia na budowę. Podobna stanowisko sąd zajmuje w kwestii licznika gazowego mającego być zlokalizowany w linii ogrodzenia. Nie jest to kwestia oceniana przez organ w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowalnego, ale sprawa dotycząca stosunków sąsiedzkich regulowanych prawem cywilnym. Niezasadnym jest także zarzut braku po stronie inwestora Ł. K. prawa do dysponowania nieruchomością – działką nr [...] na cele budowlane. Jak wynika z art. 3 pkt 11 ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane - należy przez to rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych. Inwestorami przedmiotowej inwestycji są P. K. i Ł. K.. Z oświadczenia o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane wynika, że P. K. jest współwłaścicielem działki nr. [...] (potwierdza to także materiał przekazany sądowi przez skarżącą) – niewątpliwie zatem wykazuje się prawem do dysponowania tą nieruchomością na cele budowlane wynikającym z prawa własności. Ł. K. wskazuje natomiast stosunek zobowiązaniowy, jako podstawa dysponowania przez niego tą nieruchomością na cele budowlane. W ocenie sądu, sam fakt złożenia przez niego wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę wspólnie z współwłaścicielem tej działki wskazuje dobitnie, iż stosunek zobowiązaniowy w stosunku do działki nr [...] w relacji ze współwłaściciele tej działki, dający mu prawo dysponowania nią na cele budowlane po jego stronie występuje. Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.