I SA/Wa 930/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na uchwałę Zarządu [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do najmu lokalu postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Zarząd [...] uchwałą z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] odmówił zakwalifikowania K. N. do umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Na powyższą uchwałę adresatka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w przypadku innych aktów, (dotyczy to aktów organów jednostek samorządu terytorialnego) jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Z powyższego wynika zatem, że warunkiem niezbędnym do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwały jednostek samorządu terytorialnego jest uprzednie złożenie we właściwym organie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Odnosząc powyższe wymogi do niniejszej sprawy należy zauważyć, że ponieważ z akt administracyjnych sprawy nie wynikało, aby warunek ten został przez skarżącą spełniony zarządzeniem z dnia 17 października 2011 r., Sąd zwrócił się do K. N. o udzielenie informacji czy przed wniesieniem skargi na przedmiotową uchwałę do Sądu zwróciła się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 3 § 2 pkt 6 kpa w związku z art. 52 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu K. N. wyjaśniła, że nie składała wezwania do usunięcia naruszenia prawa na uchwałę z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], bo wcześniej złożyła skargę na uchwałę z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...]. Zaznaczyła, że treść obu tych uchwał jest jednakowa tylko zmienia się data i numer uchwały. Jakkolwiek zgodzić należy się ze skarżącą, że przedmiotem obu uchwał jest sprawa zakwalifikowania do zawarcia umowy najmu socjalnego, to jednak nie ulega wątpliwości, że każda z tych uchwał jest odrębnym, samodzielnym aktem podlegającym zaskarżeniu. Dlatego w stosunku do każdej z tych uchwał dla skutecznego wniesienia skargi do Sądu konieczne było złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Dlatego nie można przyjąć, że wypełnienie tego warunku wcześniej w stosunku do uchwały z dnia [...] listopada 2010 r., automatycznie zwolniło K. N. z tego obowiązku w stosunku do uchwały z dnia [...] marca 2011 r. Wobec zatem niezachowania przez stronę warunku formalnego o którym mowa w 52 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.