I SA/Rz 758/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku WS o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi WS na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [.] z dnia [.] września 2017 r. nr [.] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE W skardze na opisaną w sentencji decyzję skarżący, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, zawarł – skierowany do organu i Sądu, wniosek o wstrzymanie jej wykonania argumentując, że wykonanie decyzji narazi go na znaczne szkody bądź spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [.] z dnia [.] października 2016 r. określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. w kwocie 62 891 zł. Postanowieniem z dnia [.] listopada 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [.] odmówił uwzględnienia ww. wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) dalej określaną skrótem: "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej winien być należycie umotywowany pod kątem zdarzeń określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., jakkolwiek - mając na względzie postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II FPS 9/13 - Sąd powinien uwzględnić także materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Rozpoznanie wniosku odbywa się jednak bez oceny zasadności skargi. Objęta wnioskiem decyzja podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.. Jej konsekwencją jest bowiem konieczność uregulowania określonego zobowiązania podatkowego, a także możliwość skierowania przez administrację skarbową przeciwko skarżącemu egzekucji administracyjnej. Niemniej, sam fakt zapłaty należności określonej decyzją stanowić będzie tylko zwykły skutek jej wykonania, przed którymi art. 61 § 3 p.p.s.a. nie chroni, a jego zastosowanie przez Sąd wymaga uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę dodatkowych dolegliwości związanych ze zwykłym wykonaniem decyzji. Tymczasem zgłoszone przez skarżącego żądanie nie zawiera jakiejkolwiek skonkretyzowanej argumentacji, a dostępny w aktach sprawy materiał dowodowy nie dawał podstawy do przyjęcia założenia możliwości zaistnienia po stronie skarżącego zdarzeń określonych w powołanym przepisie. Nie przedstawiono żadnych informacji i dowodów ukazujących sytuację materialną skarżącego bądź jego rodziny, posiadane przez nich aktywa finansowe, w tym oszczędności, majątek ruchomy i nieruchomy, osiągane dochody. Sama zaś wysokość zobowiązania nie uzasadnia stosowania art. 61 § 3 p.p.s.a., jako że nie można jej odnieść do realiów ekonomicznych wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Brak było zatem podstaw do przyjęcia, że wykonanie objętej wnioskiem decyzji przed poddaniem jej kontroli przez sąd administracyjny może spowodować po stronie skarżącego zdarzenia określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Warto także odnotować argumentację Dyrektora Izby Administracji Skarbowej wyrażoną w postanowieniu z dnia [.] listopada 2017 r. Wynika z niej bowiem, że skarżący uzyskał rozłożenie ww. zobowiązania podatkowego (zaległości podatkowej) na raty, co ma wpływ na ewentualne postępowanie egzekucyjne, jako że skutkować będzie koniecznością jego zawieszenia na podstawie art. 56 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1201), a także częściowe wstrzymanie wykonania decyzji co do kwoty 4 250 zł z uwagi na ustanowione zabezpieczenie hipoteczne. Z podanych względów orzeczono o odmowie udzielenia ochrony tymczasowej.