III SA/Lu 778/14

SENTENCJA Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od pisma w sprawie odmowy dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych - w zakresie wniosku adw. J. A. z dnia 8 grudnia 2015 r. o zmianę wskutek zmiany okoliczności sprawy prawomocnego postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 grudnia 2015 r., sygn. akt III SA/Lu 778/14 odmawiającego przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: odmówić zmiany prawomocnego postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 grudnia 2015 r., sygn. akt III SA/Lu 778/14. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 17 listopada 2015 r. (data sporządzenia pisma) adwokat J. A. wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] pełnomocnikiem skarżącego z urzędu wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2015 r. starszy referendarz sądowy odmówił pełnomocnikowi przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W uzasadnieniu postanowienia referendarz wskazał, że wniosek pełnomocnika nie zawiera oświadczenia wymaganego unormowaniem § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.), dalej jako rozporządzenie. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 7 grudnia 2015 r. (potwierdzenie odbioru, k.119 akt sądowych) i nie zostało zaskarżone. W dniu 8 grudnia 2015 r. pełnomocnik złożył pismo zawierające oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia, tj., że koszty pomocy prawnej nie zostały uiszczone w całości, ani w części oraz wyjaśnienie, że oświadczenie to nie zostało zawarte w treści pisma z dnia 17 listopada 2015 r. na skutek oczywistej omyłki. W związku z powyższym pełnomocnik strony wniósł o zmianę postanowienia z dnia 1 grudnia 2015 r. i przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Stosownie natomiast do art. 165 p.p.s.a, postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Pod pojęciem "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie, jednakże muszą to być takie zmiany okoliczności, które uzasadniają zmianę rozstrzygnięcia wydanego w sprawie. Jeżeli brak jest podstaw do stwierdzenia, że okoliczności sprawy uległy zmianie, kolejny wniosek pełnomocnika, dotyczący przyznania kosztów przyznania nieopłaconej pomocy prawnej w tym samym zakresie, nie może zostać uwzględniony. Rozpatrując wniosek pełnomocnika skarżącego z dnia 8 grudnia 2015 r. stwierdzić należy, że okoliczności sprawy nie uległy zmianie. Nie ma tu znaczenia okoliczność złożenia w tym wniosku oświadczenia, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały uiszczone w całości, ani w części. Przypomnieć bowiem należy, że brak takiego oświadczenia w pierwotnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, nie stanowi braku formalnego, który podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. lecz brak materialny w zakresie uzasadnienia wniosku (por. postanowienie NSA z 13 sierpnia 2014 r., I OZ 759/14 Lex nr 1564209; postanowienie NSA z dnia 20 sierpnia 2008 r., I OZ 603/2008 LexPolonica nr 2414403; postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2011 r., I OZ 96/2011 LexPolonica nr 2462180). Skoro brak oświadczenia, o którym mowa w § 20 rozporządzenia jest brakiem nieuzupełnialnym, to nie można przyjąć, że późniejsze złożenie takiego oświadczenia, rodzi skutek w postaci usunięcia takiego braku. W związku z powyższym nie można przyjąć, że nastąpiła zmiana okoliczności sprawy uzasadniająca zmianę postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 grudnia 2015 r. Z tych względów oraz na podstawie art. 165, art. 167a § 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało orzec, jak na wstępie.