VII SA/Wa 1662/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi I. F. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych skargę oddala UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] stycznia 2009r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W., na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. nr 156 poz. 1118 z późn. zm.) zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku biurowego z mieszkaniami służbowymi i dwupoziomowym parkingiem przy ul. [...] w W. (działka nr ewid. [...] z obrębu [...]) i zezwolił I. F. na wznowienie robót budowlanych w w/w budynku. Przedstawiając stan faktyczny sprawy organ wskazał, że w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu 10.09.1999r. na nieruchomości przy ul. [...] w W. stwierdzono, że inwestor prowadzi roboty budowlane z odstępstwami od decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w W. nr [...] z dnia [...].01.1998r., a odstępstwa polegały m.in. na wybudowaniu dodatkowych jedenastu słupów i rygli na stropie trzeciego piętra. Organ nadzoru budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...].09.1999r. wstrzymał przedmiotowe roboty. PINB W. wskazał również, że aktualnie inwestor nie posiada pozwolenia na budowę, bowiem Wojewoda [...] stwierdził nieważność decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w W. nr [...] z dnia [...].01.1998r. Organ podniósł, że prawomocnym wyrokiem z dnia 28.03.2007r. (sygn. akt VII SA/Wa 2258/06) Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...].12.2004r. i decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...].10.2004r., wydaną na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, która zatwierdzała dokumentację inwentaryzacyjną przedmiotowego budynku z uwzględnieniem zmian i przeróbek dokonanych w trakcie realizacji oraz robót budowlanych pozostałych do wykonania i zezwalała na wznowienie robót budowlanych. W ramach ponownego rozpatrzenia sprawy PINB W. - po uprzednim wezwaniu uczestniczących do tej pory w postępowaniu podmiotów do udokumentowania interesu prawnego w postępowaniu naprawczym - uznał za stronę postępowania jedynie inwestora – I. F., natomiast pozostałe podmioty poinformował pisemnie, że nie będą oni informowani o dalszym przebiegu postępowania z uwagi na brak przymiotu strony. Postanowieniem nr [...] z dnia [...].03.2008r. wydanym na podstawie art. 81 c ustawy Prawo budowlane zobowiązano inwestora do przedłożenia oceny stanu technicznego przedmiotowej budowy. Organ wskazał, że w dniu 30.05.2008r dostarczono żądany dokument z którego wynika, że możliwe jest kontynuowanie budowy. Decyzją nr [...] z dnia [...].06.2008r., wydaną na podstawie art. 51 ust 1 pkt 3 nakazano I. F. przedłożenie projektu budowlanego zamiennego dokończenia robót z analizą zacieniania budynków sąsiednich i opinią urbanistyczną. PINB W. podniósł, że żądane zostały przekazane organowi w dniu 14.10.2008r. Organ stwierdził, że przedmiotowy budynek nie kwalifikuje się jako inwestycja wpływająca lub mogąca wpłynąć ujemnie na środowisko, a w garażu otwartym (48 stanowisk na dwóch poziomach) zachowano wymagane odległości stanowisk postojowych, to jest 6 m od granic działki i 10 m od okien budynków na sąsiednich działkach. W opinii urbanistycznej stwierdzono, że budynek przy ul. [...] w . komponuje się z istniejącą zabudową ul. [...]. Analizę nasłoneczniania i przesłaniania zabudowy istniejącej przez nowobudowany budynek sporządził mgr inż. arch. Z. M. i ustalił, że przedmiotowy budynek spełnia wymagania rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, dotyczące wymogów przesłaniania (§ 13 ust 1 i ust. 2) i nasłonecznienia (§ 60). Organ powiatowy I instancji stwierdził, że wykonane roboty budowlane nie naruszają obowiązujących przepisów i Polskich Norm, wobec czego na podstawie art. 51 ust. 4 wydał decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i pozwalającą na wznowienie robót. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2009r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania J. P. od decyzji PINB W. nr [...] z dnia [...].01 2009r., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Rozpatrując odwołanie [...]WINB stwierdził, że organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną, gdy postępowanie w pierwszej instancji zostało przeprowadzone z rażącym naruszeniem norm prawa procesowego, a do takich naruszeń należy uniemożliwienie stronom brania udziału w postępowaniu. Organ wskazał, że będąca przedmiotem postępowania odwoławczego decyzja organu nadzoru budowlanego I instancji nr [...], zatwierdzająca projekt budowlany zamienny i udzielająca inwestorowi pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, jest konsekwencją uprzednio wydanej przez PINB W. decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2008r. [...]WINB podniósł, że z akt sprawy wynika, że w/w orzeczenia administracyjne zostały doręczone wyłącznie inwestorowi – I. F., natomiast we wcześniejszych etapach tegoż postępowania administracyjnego, jak również postępowania sądowo-administracyjnego, za strony byli uznawani obok inwestora: J. i K. P., Z. L., A. L., E. S., R. S., J. P., Spółdzielnia Budowlano-Mieszkaniowa "B.". W ocenie [...]WINB organ I instancji poprzez wyłączenie w/w podmiotów od udziału w dalszych stadiach postępowania administracyjnego prowadzonego w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej inwestycji budowlanej przy ul. [...] w rażący sposób naruszył przepisy postępowania administracyjnego, tj. art. 8, art. 9, art. 10 § 1, art. 109 § 1 Kpa. Organ odwoławczy wskazał, że w postępowaniu prowadzonym przed organami nadzoru budowlanego od 1999 r. w/w podmioty brały czynny udział, doręczano im wszelkie orzeczenia administracyjne podjęte w sprawie dotyczącej inwestycji budowlanej przy ul. [...]. [...]WINB podkreślił, iż wyroki podjęte w w/w sprawie przez WSA w Warszawie następowały po rozpoznaniu skarg E. S. oraz J. i K.P., WSA w Warszawie nie tylko nie oddalił skarg wniesionych przez te osoby, ale także wskutek ich rozpatrzenia wyeliminował z obrotu prawnego orzeczenia administracyjne organów nadzoru budowlanego. [...]WINB stwierdził, że organ I instancji zobowiązany do ponownego rozpoznania sprawy w związku z prawomocnymi wyrokami WSA w Warszawie nie był uprawniony do podjęcia działań polegających na wyłączeniu J. i K. P., Z. L., A. L., E. S., R. S., J. P., Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "B." od udziału w toczącym się postępowaniu administracyjnym. Zdaniem organu odwoławczego z uwagi na te uchybienia, jakich dopuścił się organ I instancji należało uchylić zaskarżoną decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia. Jednocześnie [...]WINB podniósł, iż decyzją z dnia [...].08.2009 r. nr [...] stwierdził z urzędu nieważność decyzji PINB W. nr [...] z dnia [...].06.2008 r. Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].08.2009 r. Nr [...] złożyła I. F., podnosząc, że nie spełnia ona wymagań art. 107 § 1 i § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie rozstrzygnięcia, uzasadnienia faktycznego i prawnego. Zdaniem skarżącej rozstrzygnięcie zawarte w I instancji jest nieprawidłowe, bowiem nie określa jednoznacznie organu, który wydał decyzję objętą uchyleniem. Sentencja zaskarżonej decyzji wymienia decyzję "PINB" zamiast podania pełnej nazwy organu, który wydał decyzję objętą uchyleniem. Skarżąca podniosła, że z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że rażącemu naruszeniu uległy przepisy art. 8, art. 9, art. 10 § 1 i art. 109 § 1 kpa, z uzasadnienia nie wynika jednak, na czym polegać miałoby rażące naruszenie tych przepisów. W ocenie I. F. zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 28 kpa. Skarżąca podniosła, że w toku postępowania organ I instancji poddał analizie charakter inwestycji oraz jej ewentualne oddziaływanie na nieruchomości sąsiednie. W wyniku ustaleń organu I instancji nie stwierdzono jednakże, by zachodziły okoliczności pozwalające uznać J. P. (oraz inne osoby, przejawiające zainteresowanie sprawą) za stronę postępowania. Zdaniem skarżącej organ I instancji słusznie uznał, że J. P. nie jest stroną postępowania administracyjnego. I. F. podniosła, iż skoro odwołanie zostało wniesione przez osobę, która nie jest stroną postępowania, organ odwoławczy powinien umorzyć postępowanie odwoławcze. W skardze podniesiono też, iż brak jest podstaw do uznania, by organ I instancji był w przedmiotowej sprawie związany oceną przymiotu strony, wynikającą z wcześniejszych postępowań sądowoadministracyjnych, na skutek orzeczeń sądu administracyjnego nastąpiła bowiem konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania, w tym oceny kręgu podmiotowego tych postępowań. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga jest nieuzasadniona. Sąd nie podziela zarzutów skargi dotyczących naruszenia wymagań art. 107 § 1 i § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie rozstrzygnięcia, uzasadnienia faktycznego i prawnego. Określenie w sentencji zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego organu I instancji skrótem " PINB" zamiast podania pełnej nazwy nie oznacza, że decyzji pierwszoinstancyjnej nie można zidentyfikować. Decyzję organu I instancji identyfikuje numer i data wydania a w treści tej decyzji podana jest pełna nazwa organu, który ją wydał. Nie ma żadnych wątpliwości, iż decyzja pierwszoinstancyjna została wydana przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W.. Wbrew zarzutowi skargi, organ odwoławczy wskazując na rażące naruszenie przepisów art. 8, art. 9, art. 10 § 1 i art. 109 § 1 kpa uzasadnił na czym polega naruszenie powołanych przepisów. Z uzasadnienia organu odwoławczego wynika, że rażące naruszenie wskazanych przepisów dotyczy osób, które zostały przez organ I instancji wyłączone od udziału w sprawie mimo, że we wcześniejszych etapach postępowania byli obok inwestora stronami postępowania. Organ odwoławczy podkreślił, iż w prowadzonym przed organami nadzoru budowlanego od 1999 r. w/w podmioty brały czynny udział, doręczano im wszelkie orzeczenia administracyjne podjęte w sprawie dotyczącej inwestycji budowlanej, a wyroki podjęte w w/w sprawie przez WSA w Warszawie następowały po rozpoznaniu skarg E. S. oraz J. i K. P.. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że organ I instancji zobowiązany do ponownego rozpoznania sprawy w związku z prawomocnymi wyrokami WSA w Warszawie nie był uprawniony do podjęcia działań polegających na wyłączeniu J. i K. P. oraz innych osób od udziału w toczącym się postępowaniu administracyjnym. Przymiot strony tych osób był bowiem badany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w trakcie rozpoznawania ich skarg. Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2005 r, sygn.akt. VII S.A./WA 493/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę J.P. oraz innych osób stwierdzając nieważność obu zaskarżonych decyzji. Ostatnim wyrokiem z dnia 28 marca 2007 r, sygn.akt. VII S.A./Wa 2258/06 Sąd również uwzględnił skargę E. S. oraz J. i K. P. uchylając poprzednią decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...].12.2004r. i decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...].10.2004r., wydaną na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, która zatwierdzała dokumentację inwentaryzacyjną przedmiotowego budynku z uwzględnieniem zmian i przeróbek dokonanych w trakcie realizacji oraz robót budowlanych pozostałych do wykonania i zezwalała na wznowienie robót budowlanych. Sąd zbadał istnienie legitymacji skargowej osób wnoszących skargi, a stan faktyczny sprawy nie uległ zmianie dlatego ponowne badanie przymiotu strony osób, które od 1999 r były stronami postępowania jest w świetle wiążących ustaleń sądu niedopuszczalne. Z tych też względów nieuzasadniony jest zarzut wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 28 kpa. Wbrew zarzutowi skargi J. P., która nie brała udziału w postępowaniu pierwszoinstancyjnym i której organ nie doręczył decyzji nie ma zamkniętej drogi do kwestionowania decyzji, o której się dowiedziała i z którą się nie zgadza w sytuacji, gdy decyzja nie stała się ostateczna. O tym czy dana osoba ma prawo wnieść środek odwoławczy od wydanego nieostatecznego rozstrzygnięcia nie decyduje udział w postępowaniu pierwszoinstancyjnym zakończonym decyzją lecz bycie stroną w rozumieniu przepisów. Brak doręczenia decyzji podmiotowi, który nie brał udziału w postępowaniu pierwszoinstancyjnym oznaczać musi, iż w stosunku do takiej osoby nie może zacząć biec termin do złożenia odwołania, skoro w takim przypadku nie istnieje zdarzenie początkowe determinujące bieg terminu. Orzecznictwo Naczelnego Sadu Administracyjnego dostrzegając kolizję pomiędzy brzmieniem przepisu art. 129 § 2 kpa, a wymogiem zapewnienia ochrony interesu prawnego osoby, która pomimo posiadania interesu prawnego nie brała udziału w postępowaniu, przyjęło, że osoba taka zachowuje termin do wniesienia środka zaskarżenia, gdy wniesie go w terminie przewidzianym dla pozostałych stron postępowania, którym decyzję doręczono ( wyrok NSA z 13lipca 1999 r, sygn.akt. IV S.A. 703/97, LEX nr 47299, wyrok NSA z 27 sierpnia 1999 r, sygn.akt IV S.A. 1758/97, LEX nr 7976, wyrok NSA z dnia 10.10.2006 r , sygnkat. II OSK 1209/05, LEX nr 289245 ). Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W., z dnia [...] stycznia 2009r. nr [...] została doręczona pełnomocnikowi I. F. w dniu 5 lutego 2009 r, a więc termin 14 dniowy do wniesienia odwołania upływał z dniem 19 lutego 2009 r. J. P. odwołanie złożyła w dniu 16 lutego 2009 r, w terminie przewidzianym do złożenia odwołania przez skarżącą. Organ odwoławczy prawidłowo uznał, iż uchybienia których dopuścił się organ I instancji naruszając zagwarantowaną w art. 10 kpa zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu należy traktować jako mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, których organ odwoławczy nie może sanować. Uznając, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę jako bezzasadną działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz 1270 ).