II SA/Ke 688/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na czynność Komendanta Powiatowego Policji w W. z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy sprostowania świadectwa służby postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 11 sierpnia 2010r. Komendant Powiatowy Policji odmówił A. S. sprostowania świadectwa służby z dnia 5 sierpnia 2010r. W dniu 18 sierpnia 2010r. A.S. złożył w Sądzie Rejonowym pozew przeciwko Komendantowi Powiatowemu Policji w W. o sprostowanie świadectwa służby. Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2010r. sygn. IV P 40/10 Sąd stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Komendantowi Wojewódzkiemu Policji. Postanowieniem nr [...] z dnia [...]Komendant Wojewódzki Policji stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Komendantowi Powiatowemu Policji w W. W piśmie z dnia [...] października znak: [...] Komendant Powiatowy Policji we W. podtrzymał swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 11 sierpnia 2010r. i odmówił A.S. sprostowania świadectwa służby. Przedmiotowe pismo A.S. otrzymał w dniu 12 października 2010r. W dniu 15 października 2010r. A.S. wniósł na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji we W. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na naruszeniem trybu wnoszenia skargi określonego w art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, względnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przedmiot sprawowanej przez sąd administracyjny kontroli działalności administracji publicznej określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Stanowi on w pkt 4, iż kontrola ta obejmuje skargi na inne niż określone w pkt 1-3 (decyzje, postanowienia) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Analiza orzecznictwa nie pozostawia wątpliwości, iż dochodzenie przez funkcjonariusza policji roszczeń ze stosunku służbowego przed sądem pracy jest niedopuszczalne, natomiast ich realizacja może nastąpić w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wynika to z faktu, że stosunek służbowy funkcjonariusza ma charakter administracyjnoprawny. Konsekwencją tego jest pozostawienie sporów powstałych na tle takich stosunków w kompetencji organów służbowych. To z kolei pociąga za sobą możliwość ewentualnej weryfikacji zajętego przez te organy stanowiska w drodze skargi do sądu administracyjnego (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 1991r. sygn. I PZP 60/91, OSNCP 1992/7-8 poz. 123, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 września 1991r. sygn. I PRN 39/91, OSA 1992/10/3). W świetle powyższego należało przyjąć, iż pismo Komendanta Powiatowego Policji we W. z dnia [...] stanowi akt administracyjny w rozumieniu powołanego wyżej art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Tryb wnoszenia skargi na tego rodzaju akty określa art. 52 § 3 p.p.s.a., w myśl którego w sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty bądź czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie takie należy skierować w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Skargę w takim wypadku można natomiast złożyć w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie, jeśli zaś organ takiej odpowiedzi nie udzielił - w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usuniecie naruszenia prawa. W niniejszej sprawie tryb wskazany w art. 52 § 3 p.p.s.a. nie został wyczerpany. A.S. po otrzymaniu w dniu 12 października 2010r. odpowiedzi Komendanta Powiatowego Policji we W. z dnia [...] na złożony uprzednio wniosek o sprostowanie świadectwa służby, nie wystąpił do tego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wobec zatem niespełnienia warunku określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a skargę A.S. należy uznać za niedopuszczalną. To z kolei powoduje konieczność jej odrzucenia w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W niniejszej sprawie nie zachodzi okoliczność wskazana w art. 58 § 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd administracyjny nie może odrzucić skargi z powodu, o którym mowa w § 1 pkt 1 (sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego), jeżeli w tej sprawie sąd powszechny uznał się za niewłaściwy. Brzmienie powyższego przepisu oznacza, że dopuszczalne jest odrzucenie skargi z innych niż w pkt 1 przyczyn wymienionych w art. 58 § 1 p.p.s.a. Ubocznie można wskazać, iż ze względu na upływ 14-dniowego terminu z art. 52 § 3 p.p.s.a. skarżący może wystąpić do Komendanta Powiatowego Policji we W. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. Wniosek taki może zostać uwzględniony o ile składający go uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Przy czym wniosek o przywrócenie terminu składa się w ciągu 7 dni od ustania przyczyny nieterminowego dokonania czynności (art. 58 k.p.a.) W tym stanie rzeczy skarga, jako niedopuszczalna z innych przyczyn niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.