I OSK 2680/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 kwietnia 2019 r. sygn. akt III SA/Kr 1150/18 oddalającego skargi M.K. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 17 września 2018 r. nr [...] oraz z dnia 17 września 2018 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. UZASADNIENIE M.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargi na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] września 2018 r. nr [...] oraz z dnia [...] września 2018 r. nr [...], utrzymujące w mocy decyzje Burmistrza Miasta i Gminy [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup leków w kwocie 191,22 zł (decyzja z dnia [...] czerwca 2018 r.) oraz w kwocie 69,63 zł (decyzja z dnia [...] czerwca 2018 r.). Powyższymi decyzjami organ pierwszej instancji przyznał skarżącemu zasiłki celowe z przeznaczeniem na zakup leków, wskazując, iż świadczenia te miały zostać wypłacone M.K. odpowiednio do dnia 30 czerwca i dnia 25 lipca 2018 r., przy czym jednocześnie zobowiązano stronę do przedstawienia rachunków za leki w terminie – odpowiednio do dnia 31 lipca i dnia 31 sierpnia 2018 r. oraz zaświadczeń lekarskich lub recept stwierdzających konieczność zakupu tych leków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2019 r. sygn. akt III SA/Kr 1150/18 oddalił skargi. M.K., reprezentowany przez adwokata, wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a.") – w części dotyczącej zobowiązania skarżącego do przedstawienia rachunków za leki w terminie – odpowiednio do dnia 31 lipca i dnia 31 sierpnia 2018 r. oraz zaświadczeń lekarskich lub recept stwierdzających konieczność zakupu tych leków. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że kwestionowany przez niego w sprawie brak wykonania nietrafnie nałożonego na stronę obowiązku przedłożenia przedmiotowych dokumentów może nawet skutkować uchyleniem decyzji przyznających skarżącemu zasiłki celowe, co będzie równoznaczne z wyrządzeniem mu niepowetowanej i znacznej szkody. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Odnosi się ona do sytuacji szczególnego i wyjątkowego zagrożenia, która wymaga zastosowania specjalnego rodzaju tymczasowej ochrony strony postępowania. Złożenie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Podkreślić należy, iż w niniejszej sprawie zaskarżone w sprawie decyzje przyznają skarżącemu zasiłki celowe na zakup leków, dlatego też nie może tu być mowy o zaistnieniu przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Odnosząc się natomiast do argumentacji skarżącego wskazującej na kwestię zawarcia w zaskarżonych decyzjach zobowiązania strony do przedstawienia w stosownym terminie rachunków za leki oraz zaświadczeń lekarskich lub recept stwierdzających konieczność zakupu leków, zauważyć należy, iż przesłanki dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji muszą być z nią bezpośrednio związane. Nie można zatem za podstawę wstrzymania wykonania decyzji uznać podnoszonych przez M.K. okoliczności, które nie są bezpośrednim efektem wykonania tych decyzji. Okoliczności te oraz wywołane nimi ewentualne skutki nie mogą być bowiem uznane za bezpośredni skutek wykonania zaskarżonych w niniejszej sprawie decyzji. Brak bezpośredniego związku między wykazywanym przez stronę zagrożeniem a wykonaniem zaskarżonych decyzji oznacza, iż nie ma podstaw do ich wstrzymania. Podkreślić należy, iż nieodwracalne skutki wykonania decyzji muszą być realne i odnosić się do zagrożeń, jakie wywołuje bezpośrednio wykonanie decyzji, której wstrzymania strona się domaga (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 29 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 897/11 oraz z dnia 21 grudnia 2009 r., sygn. akt I OZ 1136/09, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.