VII SAB/Wa 135/11
Адміністративні суди2011-12-14
Номер справи
VII SAB/Wa 135/11
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата рішення
2011-12-14
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie
Судді
Małgorzata Miron
Резолютивна частина
Odrzucono skargę
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 9 lipca 2011 r. T. K. wniosła skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nie rozpoznania jej skargi z dnia 13 stycznia 2011 r. na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ze względu na brak złożenia przez skarżącą uprzedniego zażalenia na bezczynność w trybie art. 37 k.p.a do właściwego organu, tj. Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o ile służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z powyższego wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku bezczynności organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest przewidziane w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zw. dalej k.p.a zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a, złożone do organu wyższego stopnia.
W niniejszej sprawie jak wynika z akt sprawy, skarżąca przed wniesieniem skargi do sądu na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. tj. nie wniosła stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia, w tym przypadku do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Skarga złożona na bezczynność organu administracji, bez wcześniejszego środka
w postaci zażalenia do organu wyższej instancji nad organem właściwym do załatwienia sprawy jest niedopuszczalna i na mocy art. art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a podlega odrzuceniu.
Z tego też względu orzeczono, jak w sentencji postanowienia.