II GSK 1204/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Bała Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Sędzia del. WSA Wojciech Kręcisz (spr.) Protokolant Patrycja Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2011 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 7 czerwca 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 1786/09 w sprawie ze skargi J. S. na uchwałę P. N. R. L. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 7 czerwca 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 1786/09, wydanym w sprawie ze skargi J. S. na uchwałę Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia 28 sierpnia 2009 r., nr 20/09/V-O, w przedmiocie odmowy uznania za uzasadnione zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, oddalił skargę. Ze stanu faktycznego przyjętego przez Sąd I instancji wynikało, że W. Izba Lekarska w dniu 30 kwietnia 2008 r. wystawiła tytuł egzekucyjny o nr 272/2008 określając zobowiązanie lek. J. S. z tytułu niezapłaconych składek członkowskich za okres od dnia [...] listopada 2004 r. do dnia [...] grudnia 2007 r. w kwocie 1.140 zł wraz z należnymi ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia [...] maja 2008 r. do dnia wystawienia tytułu egzekucyjnego w kwocie 248 zł. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w L., w trybie art. 34 § 1 i § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1594 ze zm.), wystąpił do Okręgowej Rady Lekarskiej W. Izby Lekarskiej o zajęcie stanowiska w sprawie zarzutów J. S., dotyczących postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Pismem z dnia z [...] czerwca 2008 r., zawierającym zarzuty, J. S. podniosła, iż z dniem [...] czerwca 2004 r. zaprzestała wykonywanie zawodu lekarza na obszarze W. izby Lekarskiej. Ponadto wskazała, iż opłaciła należną składkę za rok 2004, jak również poinformowała W. Izbę Lekarską o zaprzestaniu wykonywania zawodu lekarza na terenie tej izby z dniem [...] czerwca 2004 r. Poinformowała również o przejściu na emeryturę z dniem [...] stycznia 2005 r. Zdaniem skarżącej od dnia zakończenia działalności zawodowej w W. Izbie Lekarskiej, tj. od dnia [...] czerwca 2004 r. nie ciążył na niej obowiązek uiszczania składek członkowskich na rzecz wskazanej Izby, w związku z czym obowiązek podlegający egzekucji nie istnieje. Skarżąca powołując się na art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wskazała, iż nie doręczono jej upomnienia. Z tych względów zdaniem skarżącej zostały spełnione przesłanki z art. 33 pkt 1 i 7 tej ustawy. Prezydium Okręgowej Rady Lekarskiej W. Izby Lekarskiej, uchwałą nr [...] z dnia [...] września 2008 r., odmówiło uznania powyższych zarzutów za uzasadnione. W uzasadnieniu uchwały wskazano, iż zgodnie z art. 13 ust. 4 ustawy o izbach lekarskich skreślenie z listy członków okręgowej Izby Lekarskiej, a co za tym idzie zwolnienie z obowiązku uiszczania składek na rzecz izby następuje wskutek przeniesienia na teren innej izby. W myśl zaś § 15 ust. 1 pkt 1 Regulaminu w sprawie szczegółowego trybu postępowania w sprawach przyznawania prawa wykonywania zawodu lekarza i lekarza dentysty, stanowiącego załącznik do uchwały N[...] Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] września 1997 r., postępowanie w sprawie skreślenia lekarza z listy członków izby wszczyna się na skutek uzyskania powiadomienia z okręgowej izby lekarskiej, do której lekarz został przyjęty. Organ l instancji podniósł, że aby zostać skreślonym z listy członków danej izby należy dokonać formalnego przeniesienia na teren innej izby, czego zobowiązana nie dokonała. Organ I instancji uznał więc, iż nie zachodzi okoliczność, w świetle której należałoby uznać, że doszło do skreślenia lek. J. S. z listy członków W. Izby Lekarskiej, a tym samym, że nie jest ona zobowiązania do opłacania składek. Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, po rozpatrzeniu zażalenia i przeprowadzeniu uzupełniającego postępowania dowodowego, uchwałą z dnia [...] sierpnia 2009 r. utrzymało w mocy uchwałę organu I instancji. Pismem z dnia [...] lipca 2009 r. organ odwoławczy wystąpił do Okręgowej Rady Lekarskiej w L. o przekazanie wniosku lek. J. S. o przeniesienie do tej Izby i wpisanie jej na listę członków, zaś do skarżącej o przedłożenie decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o przyznaniu prawa do emerytury oraz, w przypadku zaprzestania wykonywania zawodu lekarza, złożenia oświadczenia w tym przedmiocie. W odpowiedzi Przewodniczący Okręgowej Rady Lekarskiej w L. przesłał organowi II instancji wniosek lek. J. S., z datą wpływu [...] lipca 2009 r., o przeniesienie z W. Izby Lekarskiej do Okręgowej Izby Lekarskiej w L.. Z daty złożenia wniosku tego wniosku przez skarżącą wynika, że zaległość z tytułu składek członkowskich - od dnia [...] listopada 2004 r. do dnia [...] grudnia 2007 r. - obejmuje okres przynależności lek. J. S. do W. Izby Lekarskiej. Odnosząc się do zarzutu o braku podstaw do uiszczania składek z uwagi na uzyskanie z dniem [...] stycznia 2005 r. uprawnienia do emerytury organ wskazał, iż pomimo wezwania do przedłożenia decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w tym przedmiocie lek. J. S. decyzji tej nie przedłożyła. Odnośnie zarzutu naruszenia przez organ I instancji art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez nie doręczenie zobowiązanej uprzedniego upomnienia, organ stwierdził, że z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, iż w dniu [...] października 2007 r. zostało wystawione upomnienie, w którym zawarto pouczenie o wszczęciu postępowania egzekucyjnego w przypadku nie wpłacenia należności w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania. Upomnienie to zostało wysłane listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Z adnotacji poczty wynika, iż przesyłka zawierająca upomnienie była dwukrotnie awizowana i nie została odebrana w terminie, co oznacza, że upomnienie zostało skutecznie doręczone. W związku z tym, Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej uznało zarzuty zgłoszone w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione, J. S. wystąpiła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w W. ze skargą, żądając uchylenia uchwały Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] sierpnia 2009 r. i poprzedzającej ją uchwały organu I instancji oraz stwierdzenie bezskuteczności egzekucji. Ponadto wniosła o zastosowanie środków przewidzianych w art. 55 § 1 p.p.s.a. w przypadku zaistnienia okoliczności określonych w art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalając skargę wskazał, że stosownie do przepisu art. 61 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o izbach lekarskich, nie opłacone w terminie składki członkowskie podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Na podstawie art. 35 ust. 1 pkt 9 tej ustawy Naczelna Rada Lekarska wydała w dniu [..] grudnia 2003 r. uchwałę nr [...] w sprawie wysokości składki członkowskiej. Z § 1 uchwały wynika, że miesięczna składka członka okręgowej izby lekarskiej wynosi: 1) 30 zł - dla lekarza, lekarza stomatologa 2) 10 zł -dla lekarza stażysty, lekarza stomatologa stażysty oraz emeryta (rencisty) wykonującego zawód lekarza lub lekarza stomatologa. Zgodnie natomiast z § 3 uchwały Nr [...] obowiązek opłacania składki członkowskiej przez lekarza powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym lekarz został wpisany na listę członków okręgowej izby lekarskiej, w przypadku skreślenia z listy członków okręgowej izby lekarskiej, obowiązek opłacania składki członkowskiej ustaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło skreślenie. W przedmiotowej sprawie, wobec zarzutów skarżącej, istotne było ustalenie, czy w okresie wskazanym w tytule egzekucyjnym (od [...] listopada 2004 r. do dnia [...] grudnia 2007 r.) lek. J. S. była wpisana na listę członków W. Izby Lekarskiej, co dawało podstawę do naliczania egzekwowanych składek członkowskich oraz czy wysokość naliczonych składek była prawidłowa. Zdaniem Sądu I instancji organ odwoławczy przeprowadził uzupełniające postępowanie wyjaśniające, które wykazało, że w spornym okresie J. S. była wpisana na listę członków W. Izby Lekarskiej. Szczegółowy tryb postępowania dotyczącego wpisu i skreślenia z listy członków okręgowej izby lekarskiej określony jest w Regulaminie stanowiącym załącznik do uchwały Nr [...] Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] września 1997 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania w sprawach przyznania prawa wykonywania zawodu lekarza i lekarza dentysty oraz prowadzenia rejestru lekarzy. Zgodnie z art. 13 ust. 4 ustawy o izbach lekarskich skreślenie z listy członków Okręgowej Izby Lekarskiej, a co za tym idzie zwolnienie z obowiązku płacenia składek na rzecz tej izby, następuje na skutek przeniesienia się na teren innej izby. Według § 13 ust. 1 pkt. 1 Regulaminu przeniesienie się lekarza do izby, na obszarze której zamierza wykonywać zawód, lub której zamierza być członkiem nie wykonując zawodu, odbywa się na jego wniosek. W myśl zaś, § 15 pkt. 1 ust. 1 Regulaminu postępowanie w sprawie skreślenia lekarza z listy członków izby wszczyna się na skutek uzyskania powiadomienia z innej okręgowej rady o podjęciu przez nią uchwały o przyjęciu lekarza do tej izby. Jak wynika z akt sprawy wniosek o przeniesienie z W. Izby Lekarskiej do Okręgowej Izby Lekarskiej w L. zobowiązana złożyła dopiero z datą [...] lipca 2009 r. Sąd zauważył również, iż swojego twierdzenia o wcześniejszym złożeniu wniosku, jak również o uregulowaniu składek za 2004 r., skarżąca nie poparła żadnym dowodem. W ocenie Sądu, odnosząc się do zarzutu braku podstaw do uiszczania składek z uwagi na uzyskanie z dniem [...] stycznia 2005 r. uprawnienia do emerytury, organ prawidłowo wskazał, że zobowiązana faktu tego nie wykazała w sposób przewidziany prawem. Sąd I instancji wskazał, iż zgodnie z § 15 pkt 1 powołanej wyżej uchwały Nr [...] Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] września 1997 r., lekarz obowiązany jest do niezwłocznego zawiadomienia okręgowej rady lekarskiej o zmianie danych, w tym o każdej zmianie adresu. W tym również o przebywaniu na emeryturze lub rencie, ze wskazaniem daty przyznania świadczenia oraz wskazaniem organu wydającego decyzję. Z załączonego do akt administracyjnych odpisu z rejestru lekarzy wynika, że J. S. pozostaje w stosunku pracy i nie zmieniła danych w tym zakresie. Organy prawidłowo też oceniły, jako nieuzasadniony, zarzut skarżącej dotyczący naruszenia art. 33 pkt 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Bezsporne jest bowiem, że w rejestrze lekarzy widnieje podany przez skarżącą jako adres do korespondencji, adres pod który skierowano upomnienie z dnia [...] października 2007 r. Adres ten wskazywała również skarżąca w dalszej korespondencji w sprawie. Skarżąca nie wykazała, aby informowała izbę lekarską o zmianie adresu dla doręczeń. Wszelkie doręczenia kierowane pod ten adres są więc skuteczne. W konsekwencji Sąd I instancji uznał, że Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej utrzymując w mocy uchwałę Prezydium Okręgowej Rady Lekarskiej W. Izby Lekarskiej, nie naruszyło prawa. W skardze kasacyjnej, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu I instancji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania, J.S. zarzuciła: 1. naruszenie prawa materialnego, tj.: - naruszenie art. 15 (ustawy z 17 maja 1989 r. o izbach lekarskich (Dz. U. z 1989 r., nr 30, poz. 158 ze zm.) w związku z § 14 ust. 1 pkt 32, 33 2 zw. z § 15 ust. 1 uchwały nr [...] Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] września 1997 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania w sprawach przyznania prawa wykonywania zawodu lekarza i lekarza dentysty oraz prowadzenia rejestru lekarzy w związku z art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez niewłaściwe ich zastosowanie; 2. naruszenie przepisów postępowania, tj.: - naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, przez jego niezastosowanie a konsekwencji brak uchylenia wadliwej uchwały organu, pomimo wystąpienia w sprawie naruszeń prawa procesowego, polegających na naruszeniu art. 44 § 1 kpa poprzez przyjęcie przewidzianej we wskazanym przepisie fikcji doręczenia pomimo braku podstaw do jego zastosowania w stanie faktycznym istniejącym w niniejszej sprawie; - naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naruszenie nastąpiło poprzez niewyjaśnienie podstawy prawnej i faktycznej rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca raz jeszcze przytoczyła wyjaśnienia oraz argumentację przedstawioną na wcześniejszym etapie postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej biorąc z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Nie stwierdzając wystąpienia w rozpoznawanej sprawie przesłanek określonych w przepisie § 2 art. 183 p.p.s.a., skutkujących nieważnością postępowania, kontrola kasacyjna zaskarżonego wyroku może być więc dokonana w zakresie objętym jej podstawami. Strona skarżąca oparła skargę kasacyjną na obydwu podstawach kasacyjnych wymienionych w art. 174 p.p.s.a. W związku z tym, rozpatrzenia w pierwszej kolejności wymagają zawarte w skardze kasacyjnej zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, ponieważ zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego mogą być oceniane przez Naczelny Sąd Administracyjny wówczas, gdy stan faktyczny sprawy stanowiący podstawę wydanego wyroku został ustalony bez naruszenia przepisów postępowania. Odnosząc się do oceny zarzutów naruszenia przepisów postępowania, według Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie ma podstaw do uznania, że Sąd I instancji pominął treść art. 44 § 1 k.p.a. W art. 44 § 1 – 4 k.p.a. ustawodawca w kompleksowy sposób uregulował instytucję doręczenia zastępczego, formułując przesłanki skuteczności oraz daty doręczenia. Zgodnie z art. 40 § 1 k.p.a. pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Z art. 42 § 1 k.p.a. wynika, iż pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy (zgodnie z § 2 pisma mogą być doręczone również w lokalu organu administracji publicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, a zgodnie z § 3, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie). Według art. 43 k.p.a., w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi, a o doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Zgodnie zaś z § 4 art. 44 k.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Z przepisu art. 44 k.p.a. wynika więc, że domniemanie skuteczności doręczenia dokonywanego w jego trybie zdeterminowana jest łącznym spełnieniem określonym nim przesłanek, a mianowicie: 1) niemożnością doręczenia pisma adresatowi, jego dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy; 2) pozostawieniem przesyłki dla adresata w oddawczym urzędzie pocztowym i umieszczenia zawiadomienia o dacie i miejscu pozostawienia przesyłki w skrzynce na korespondencję lub w innych miejscach wskazanych w art. 44 § 2 k.p.a; 3) upływem czternastodniowego terminu przechowywania pisma w placówce pocztowej oraz udokumentowaniem powyższego w materiale dowodowym sprawy, zwłaszcza zaś w tzw. zwrotnym potwierdzeniu poświadczenia odbioru dołączonego do doręczanej przesyłki (por. wyrok NSA z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt II OSK 1259/09). Domniemanie prawne doręczenia pisma adresatowi uregulowane w art. 44 k.p.a. ma charakter niewzruszalny, skoro k.p.a. nie reguluje trybu składania oświadczeń woli i dochodzenia ich do wiadomości adresata, lecz normuje samą czynność procesową doręczenia pisma. Adresat pisma ma możliwość jedynie wykazania, że przepis art. 44 k.p.a. nie powinien być stosowany albo został zastosowany wadliwie, a wobec tego brak było przesłanek do wywołania skutków prawnych związanych z ustanowionym w nim domniemaniem (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2009 r., sygn. akt II FSK 748/08). Domniemanie prawne, że pismo zostało doręczone adresatowi może zostać obalone, gdy adresat udowodni, że mimo zastosowania zastępczej formy doręczenia pismo nie zostało mu doręczone z przyczyn od niego niezależnych (por. wyrok NSA z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt II OSK 1754/09). Z okoliczności stanu faktycznego sprawy, które prawidłowo przyjęte zostały przez Sąd I instancji za podstawę wyrokowania wynika, że J. S. uchybiła obowiązkowi poinformowania W. Izbie Lekarskiej o zmianie swoich danych adresowych. Obowiązek notyfikacji zmiany danych adresowych - jak trafnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku - wynika z art. 15 ustawy o izbach lekarskich związku z § 15 pkt. 1 w związku z § 14 ust. 1 pkt 32 i pkt 33 uchwały Nr [...] Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] września 1997 r. W związku z powyższym, Sąd I instancji zasadnie przyjął, że nie doszło, ani do naruszenia przepisów postępowania, ani do niewłaściwego zastosowania przepisu art. 44 k.p.a. Skoro bowiem, W. Izba Lekarska dysponowała wyłącznie pierwotnie podanymi przez skarżącą danymi adresowymi, to w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym, wobec braku wiedzy o ich zmianie, mogła nimi operować, z wszystkimi konsekwencjami tego stanu rzeczy, tj. łącznie z wykorzystaniem instytucji doręczenia zastępczego. Nie miała również obowiązku podejmowania działań zmierzających do aktualizacji tychże danych, skoro obowiązek w tym zakresie spoczywał na samej skarżącej. Podnoszone w uzasadnieniu skargi kasacyjnej argumenty odnoszące się do okoliczności dotyczących zmiany miejsca zamieszkania skarżącej, zawartych z jej udziałem umów cywilno prawnych przenoszących udział w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, dat dokonywania tychże czynności faktycznych oraz prawnych, nie mają prawnego znaczenia. Wbrew argumentacji zawartej w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, nie można też mówić o naruszeniu art. 41 k.p.a. Z przepisu tego wynika, że ma on zastosowanie do spraw w toku, w odniesieniu do postępowań już wszczętych, w których strony oraz ich pełnomocnicy zobowiązani są, zgodnie z zasadą lojalności, do notyfikowania organowi administracji zmiany adresu, pod rygorem doręczania pism, na adres dotychczasowy. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie jest również usprawiedliwiony zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., polegającym zdaniem autora skargi kasacyjnej, na zaniechaniu wyjaśnienia podstawy prawnej wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 141 § 4 p.p.s.a., obowiązek zwięzłego przedstawienia stanu sprawy, o którym mowa w tym przepisie obejmuje przytoczenie ustaleń dokonanych przez organ administracji publicznej, ale także ich ocenę pod względem zgodności z prawem. Istotnym elementem uzasadnienia wyroku jest więc również ta jego część, w której sąd przeprowadza wywód prawny, w którym przedstawia podstawę prawną wyroku (por. wyrok NSA z dnia 12 maja 2005 r., sygn. akt FSK 2123/04; wyrok NSA z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt I GSK 1215/09). Adresatem uzasadnienia wyroku sądu I instancji, jest również niewątpliwe Naczelny Sąd Administracyjny. Tworzy to po stronie wojewódzkiego sądu administracyjnego obowiązek wyjaśnienia motywów podjętego rozstrzygnięcia w taki sposób, który umożliwi przeprowadzenie kontroli instancyjnej zaskarżonego orzeczenia w sytuacji, gdy strona postępowania zażąda, poprzez wniesienie skargi kasacyjnej (wyrok NSA z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1620/10). Według Naczelnego Sądu Administracyjnego, w składzie orzekającym w sprawie, uzasadnienie zaskarżonego wyroku spełnia, określone przywołanym przepisem, warunki konstrukcyjnej i merytorycznej poprawności. Sąd I instancji prawidłowo realizując obowiązek kontroli zgodności z prawem zaskarżonego aktu, w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, odniósł się do istotnych w sprawie kwestii dotyczących zarówno sfery faktów, jak i sfery prawa. Fakt zaniechania powiadomienia przez skarżącą W. Izby Lekarskiej o zmianie danych adresowych, Sąd I instancji skonfrontował z treścią normatywnego obowiązku lekarza aktualizacji danych adresowych (§ 15 pkt. 1 i w związku z § 14 ust. 1 pkt 32 i pkt 33 uchwały Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] września 1997 r., Nr [...]), i następnie odniósł do prawnych "konsekwencji" zaniechania jego realizacji, które wyraziły się w uznaniu, że upomnienie, o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zostało skutecznie doręczone skarżącej w trybie określonym w art. 44 k.p.a. Za nieusprawiedliwiony uznać należy również zarzut naruszenie prawa materialnego, tj. art. 15 ustawy z 17 maja 1989 r. o izbach lekarskich w związku z § 14 ust. 1 pkt 32, 33 2 zw. z § 15 ust. 1 uchwały Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] września 1997 r. nr [...], poprzez niewłaściwe ich zastosowanie. Poprzez tak skonstruowany zarzut, strona skarżąca zmierza do podważenia faktycznych podstaw zastosowania w rozpoznawanej sprawie instytucji doręczenia zastępczego. Stanowi to, w istocie rzeczy, powielenie zarzutu naruszenia przepisów postępowania, tj. naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a w związku z art. 44 § 1 k.p.a. Dokonując prawnej oceny okoliczności stanu faktycznego sprawy, Sąd I instancji trafnie stwierdził, że "Skarżąca nie wykazała, aby informowała izbę lekarską o zmianie adresu dla doręczeń [...] Wszelkie doręczenia kierowane pod ten adres są więc skuteczne. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej upomnienie, wobec tego, że mieszkanie było zamknięte, przesyłka była pozostawiona w U. Ś. [...] na okres 14 dni, a zawiadomienie o tym pozostawiono w skrzynce pocztowej w dniach [...].11.2007r. i [...].11.2007 r. Przesyłka została więc prawidłowo doręczona adresatowi w trybie zastępczym określonym w przepisie art. 44 k.p.a." (s. 8 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.