I C 260/22
Суди загальної юрисдикції2025-10-10
Номер справи
I C 260/22
Дата рішення
2025-10-10
Тип
SENTENCE
Судді
Bożena Chłopecka (PRESIDING_JUDGE)
Правова підстава
Текст рішення
<p>Sygn. akt I C 260/22</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p> Dnia 10 października 2025 r.</p>
<p>Sąd Okręgowy w Warszawie, I Wydział Cywilny w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: <strong>
<!-- -->SSO Bożena Chłopecka</strong>
</p>
<p>Protokolant: sekretarz sądowy Aleksandra Bobińska</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 30 września 2025 r. w Warszawie</p>
<p>na rozprawie sprawy z powództwa <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">A. R.</span>
</strong>
</p>
<p>przeciwko <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">M. M. (1)</span>
</strong>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>I.
oddala powództwo;</p>
<p>II.
ustala, że powódka w całości ponosi koszty postępowania, z tym, że ich wyliczenie pozostawia referendarzowi sądowemu</p>
<p>IC 260/22</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>W pozwie skierowanym przeciwko <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, <span class="anon-block">F. K.</span> i <span class="anon-block">Ł. K.</span> ostatecznie sprecyzowanym w piśmie z dnia 22 lipca 2022 roku powódka <span class="anon-block">A. R.</span> wniosła o:</p>
<p>1)
zasądzenie na rzecz strony powodowej od pozwanego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> kwoty 522.900 zł (tj. 70% z kwoty 747.000 zł) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty;</p>
<p>2)
zasądzenie na rzecz strony powodowej od <span class="anon-block">F. K.</span> i <span class="anon-block">Ł. K.</span> tj. od każdego z nich po 112.050 zł (po 15% z kwoty 747.00 zł) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty;</p>
<p>3)
zasądzenie na rzecz strony powodowej od pozwanego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> kwoty 158.000 zł z tytułu szkody wyrządzonej na majątku strony powodowej w postaci domu i garażu wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty;</p>
<p>4)
ustalenie, że pozwany <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> będzie odpowiedzialny za szkody wyrządzone w przyszłości</p>
<p>/pozew k. 2-8, pismo k. 1197-1198/.</p>
<p>Pozwani <span class="anon-block">F. K.</span> i <span class="anon-block">Ł. K.</span> w odpowiedzi na pozew z dnia 5 grudnia 2014 roku wnieśli o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od strony powodowej na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych / odpowiedź na pozew k. 92-101/.</p>
<p>Pozwany <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w odpowiedzi na pozew z dnia 13 lutego 2015 roku wniósł o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od strony powodowej na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych /odpowiedź na pozew k. 144-170/.</p>
<p>Pozwany <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> w odpowiedzi na pozew z dnia 17 lutego 2015 roku wniósł o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od strony powodowej na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych / odpowiedź na pozew k. 212-222/.</p>
<p>W piśmie z dnia 21 lutego 2023 roku pozwana <span class="anon-block"> Spółka (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> poinformowała o zmianie nazwy na <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> /pismo k. 1285, KRS k. 1287-1299/.</p>
<p>Pismem z dnia 14 marca 2025 roku powódka <span class="anon-block">A. R.</span> oświadczyła, że:</p>
<p>1)
cofa pozew i zrzeka się roszczenia przeciwko <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>
</p>
<p>2)
cofa pozew i zrzeka się roszczenia przeciwko <span class="anon-block">F. K.</span> i <span class="anon-block">Ł. K.</span>;</p>
<p>3)
cofa pozew przeciwko <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w zakresie kwoty 254.000 zł.</p>
<p>Powódka wniosła także o nieobciążanie jej kosztami zastępstwa procesowego w zakresie cofniętego powództwa /pismo k. 1487-1489/.</p>
<p>Pozwany <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w piśmie z dnia 31 marca 2025 roku wniósł o oddalenie powództwa w stosunku do niego i zasądzenie od powódki na jego rzecz kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa adwokackiego /pismo k. 1500-1502/.</p>
<p>Pełnomocnik pozwanej <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> w piśmie z dnia 14 marca 2025 roku w związku z cofnięciem pozwu wniósł o zasadzenie od powódki na rzecz pozwanej Spółki kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych /pismo k. 1504-1504v./.</p>
<p>Pełnomocnik pozwanych <span class="anon-block">Ł. K.</span> i <span class="anon-block">F. K.</span> wniósł o zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania. Ponadto wskazał, iż brak jest podstaw do zmniejszenia kosztów zastępstwa procesowego / pismo k. 1506-1507/.</p>
<p>Postanowieniem z dnia 16 lipca 2025 roku Sąd Okręgowy w Warszawie w pkt 1 umorzył postępowanie w niniejszej sprawie w części dotyczącej żądania powódki <span class="anon-block">A. R.</span> w zakresie zasądzenia od pozwanego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> kwoty 254.000 zł (dwieście pięćdziesiąt cztery tysiące złotych 00/100); w pkt 2 zasądził od powódki <span class="anon-block">A. R.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> kwotę 10.800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w zakresie cofniętego powództwa; w pkt 3 umorzył postępowanie w sprawie w zakresie żądania powódki <span class="anon-block">A. R.</span> skierowanego przeciwko pozwanym <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block">Ł. K.</span> i <span class="anon-block">F. K.</span>; w pkt 4 zasądził od powódki <span class="anon-block">A. R.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block">Ł. K.</span> kwotę 5.417 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; w pkt 5 zasądził od powódki <span class="anon-block">A. R.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block">F. K.</span> kwotę 5.417 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; w pkt 6 zasądził od powódki <span class="anon-block">A. R.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 10.817 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p>
<p>W dalszym toku postępowania powódka popierała powództwo wniesione przeciwko <span class="anon-block">M. M. (2)</span> w zakresie zasądzenia od pozwanego na jej rzecz kwoty 522.900 zł /pismo k. 1487-1489, protokół rozprawy k. 1537/.</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Sąd Okręgowy w Warszawie ustalił następujący stan faktyczny:</strong>
</p>
<p>Powódka <span class="anon-block">A. R.</span> jest właścicielką działki ew. nr <span class="anon-block">(...)</span> położonej w miejscowości <span class="anon-block">H.</span>, przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, gmina <span class="anon-block">P.</span>, dla której Sąd Rejonowy w Piasecznie prowadzi KW nr <span class="anon-block"> (...)</span> /<strong>
<!-- -->
dowód:</strong> odpis księgi wieczystej KW k. 43-53/.</p>
<p>Wieś <span class="anon-block">H.</span>położona jest w gminie <span class="anon-block">P.</span>, nad rzeką <span class="anon-block">J.</span>, która często wylewa. Mieszkańcy południowej części gminy, w tym <span class="anon-block">H.</span> od lat borykają się z podtopieniami. O miejscowej powodzi w lipcu 2011 roku pisały media. Burmistrz Gminy <span class="anon-block">P.</span> wprowadził na terenie gminy alarm przeciwpowodziowy. W tamtym czasie poziom wody na rzece <span class="anon-block">J.</span> podniósł się o 60 cm powyżej stanu alarmowego i zalane zostało kilkadziesiąt domów okolicznych mieszkańców /<strong>
<!-- -->
dowód:</strong> wydruk artykułu ,,Woda jak zwykle nie do zatrzymania’’ k. 198-200, zeznania pozwanego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> k. 938v.-939 i k. 1445-1445v., zeznania świadka <span class="anon-block">A. K. (1)</span> k. 1309, zeznania świadka <span class="anon-block">J. S.</span> k. 1122-1123, zeznania świadka <span class="anon-block">K. M.</span> k. 1300-1303/.</p>
<p>Powódka <span class="anon-block">A. R.</span> złożyła do Burmistrza Gminy i Miasta <span class="anon-block">P.</span> pismo, w którym zgłosiła, iż pozwany <span class="anon-block">M. M. (1)</span> -właściciel sąsiednich <span class="anon-block">działek o numerach (...)</span> zlokalizowanych przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> nawiózł ziemię na swoje działki w celu podniesienia gruntu terenu, wskutek czego jej działka została podtopiona. Ponadto powódka zgłosiła, że zostały pozasypywane studzienki melioracyjne /<strong>
<!-- -->dowód:</strong> zeznania powódki <span class="anon-block">A. R.</span> k. 938v. i k. 1444v.-<span class="anon-block"> (...)</span>
</p>
<p>Wobec pisma powódki pracownicy Urzędu Miasta <span class="anon-block">P.</span> w dniu 26 kwietnia 2013 roku dokonali oględzin przedmiotowego terenu, w wyniku których ustalono, że działki o nr ew. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> oraz <span class="anon-block">działka (...)</span> są podtopione. Ponadto ustalono, iż działka powódki i działki na których został podniesiony poziom terenu są od siebie oddzielone ogrodzeniem z siatki, zaś działka powódki <span class="anon-block">A. R.</span> bezpośrednio graniczy z działką, na którą nawieziono masy ziemne. Na <span class="anon-block">działce (...)</span> znajdowała się studzienka melioracyjna, w której poziom wody w dniu oględzin był równy z poziomem gruntu na działce. W trakcie oględzin na podstawie zeznań obecnych właścicieli zalanych działek ustalono, że na <span class="anon-block">działki (...)</span> dowieziono i rozplantowano masy ziemne. W wyniku tego działania różnica poziomów na tych działkach w dniu oględzin w stosunku do działki ew. <span class="anon-block">(...)</span> wynosiła od 0,5 m do 1,0 m. Według zeznań obecnych właścicieli przyczyną podtopień działek stanowiących ich własność są podwyższone tereny na działkach sąsiednich oraz zasypane studzienki melioracyjne i niewłaściwie działający system drenażowy. Obecne właścicielki zgłosiły również, że w wyniku podtopień zostały zalane i zniszczone domy letniskowe znajdujące się na ich posesji a krzewy i drzewa pogniły i uschły.</p>
<p>W dniu 23 maja 2013 roku pracownicy Urzędu Miasta <span class="anon-block">P.</span> dokonali oględzin terenu nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">H.</span> (działki nr ew. <span class="anon-block">(...)</span>) w obecności właściciela- pozwanego <span class="anon-block">M. M. (1)</span>. W trakcie oględzin właściciel oświadczył, że ziemia została nawieziona na ww. teren w związku z zalaniem działek, natomiast stan wody na działkach objętych niniejszym postępowaniem wynika ze zlikwidowania studzienek melioracyjnych w 2009/2010 roku. Ponadto dodał, że ok. 20 lat temu poprzedni właściciel sąsiedniej <span class="anon-block">działki o nr (...)</span> wykopał staw, a ziemię z wykopu rozplantował po terenie nieruchomości, dodatkowo dowożąc ziemię na ww. działkę podwyższył teren co spowodowało zalewanie działek należących obecnie do <span class="anon-block">M. M. (1)</span>. W dniu oględzin teren podwyższonych działek nr ew. <span class="anon-block">(...)</span> był podmokły, a w obniżeniach terenu lokalnie stała woda. Na terenie działki nr ew. <span class="anon-block">(...)</span>, która została na jej naturalnym poziomie woda stała na większej powierzchni gruntu, a w znajdującej się studzience poziom wody był równy z poziomem gruntu.</p>
<p>W trakcie postępowania administracyjnego ustalono na podstawie oględzin nieruchomości wraz z dokumentacją zdjęciową, wyjaśnień stron oraz mapy sytuacyjno-wysokościowej, że poziom terenu na nieruchomościach nr ew. <span class="anon-block">(...)</span> dochodzi do nawet ok. 1 m powyżej poziomu działki nr ew. <span class="anon-block">(...)</span>, zmieniając przy tym naturalne ukształtowanie terenu, które posiadało spadek w kierunku wschodnim. Organ ustalił, że w ten sposób kierunek wód opadowych został zmieniony i woda zamiast spływać zgodnie z naturalnym ukształtowaniem terenu spływa na nieruchomość <span class="anon-block">A. R.</span> uniemożliwiając jednocześnie naturalny odpływ wód opadowych z terenów należących do p. <span class="anon-block">A. R.</span> i dwóch innych sąsiadek. Organ ustalił, iż na zaistniałą sytuację miał również wpływ wysoki poziom wód gruntowych na przedmiotowych działkach spowodowany niedrożnością istniejącej melioracji oraz zlikwidowaniem studzienek melioracyjnych na działkach nr ew. <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>Wobec powyższych ustaleń <span class="anon-block">decyzją nr (...)</span> z dnia 10 lipca 2013 roku Burmistrz Miasta i Gminy <span class="anon-block">P.</span> nakazał <span class="anon-block">M. M. (1)</span> właścicielowi działek nr ew. <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> zlokalizowanych przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w miejscowości <span class="anon-block">H.</span> obniżenie powierzchni ww. terenu do wysokości terenu na działkach sąsiednich w celu przywrócenia stanu poprzedniego. Ponadto nakazał wyprofilowanie terenu działek z zachowaniem naturalnego ukształtowania terenu w kierunku wschodnim w sposób zabezpieczający sąsiednie działki przed powierzchniowym spływem wód opadowych i roztopowych. Na wykonanie powyższej decyzji Burmistrz Miasta i Gminy <span class="anon-block">P.</span> zakreślił termin 2 miesięcy od dnia, w którym niniejszym decyzja stanie się ostateczna /<strong>
<!-- -->
dowód:</strong> decyzja k. 173-174, zeznania powódki <span class="anon-block">A. R.</span> k. 938v. i k. 1444v.-<span class="anon-block"> (...)</span>, zeznania pozwanego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> k. 938v.-939 i k. 1445-1445v., zeznania świadka <span class="anon-block">K. M.</span> k. 1300-1303/.</p>
<p>Początkowo w/w decyzja została zaskarżona do Samorządowego Kolegium Odwoławczego przez pozwanego <span class="anon-block">M. M. (1)</span>. Wskutek wycofania przez skarżącego odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w <span class="anon-block">W.</span> decyzją z dnia 20 listopada 2013 roku umorzyło postępowanie odwoławcze, a tym samym decyzja Burmistrza Miasta i Gminy <span class="anon-block">P.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 10 lipca 2013 roku stała się ostateczna /<strong>
<!-- -->dowód:</strong> decyzja k. 176-177/.</p>
<p>W dniu 8 października 2013 roku pozwany <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zawarł z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span> (obecnie <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> ) przedwstępną umowę sprzedaży działek nr ew. <span class="anon-block">(...)</span> położonych w miejscowości <span class="anon-block">H.</span>. Jednocześnie w umowie przedwstępnej strony postanowiły, że <span class="anon-block">decyzja nr (...)</span> wydana przez Burmistrza Miasta i Gminy <span class="anon-block">P.</span> z dnia 10 lipca 2013 roku zostanie wykonana przez kupującego i kupujący poniesie koszty jej wykonania (§ 2.1 ust. 5 i 6 aktu) /<strong>
<!-- -->dowód:</strong> wypis z aktu notarialnego k. 183-187/.</p>
<p>W dniu 14 lutego 2014 roku na terenie działek o nr ew. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> odbyły się oględziny w zakresie wykonania w/w decyzji, po przeprowadzeniu których właściwy organ stwierdził, iż zawarte w decyzji z dnia 7/2013 roku z dnia 10 lipca 2013 roku czynności zostały wykonane, wobec czego postępowanie w sprawie naruszenia stosunków wodnych na terenie dziełek o nr ew. <span class="anon-block">(...)</span> zlokalizowanych przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w miejscowości <span class="anon-block">H.</span> zostało zakończone /<strong>
<!-- -->
dowód:</strong> pismo k. 175/.</p>
<p>Na mocy umowy sprzedaży sporządzonej w formie aktu notarialnego z dnia 21 lutego 2014 roku, sporządzonego przez <span class="anon-block">A. S.</span> notariusza w <span class="anon-block">W.</span>, Repertorium A nr <span class="anon-block">(...)</span> pozwany <span class="anon-block">M. M. (1)</span> sprzedał działki nr ew. <span class="anon-block">(...)</span> położone w miejscowości <span class="anon-block">H.</span> pozwanej <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> /<strong>
<!-- -->
dowód:</strong> treść księgi wieczystej k. 178-182, akt notarialny k. 188-193v., zeznania pozwanego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> k. 938v.-939 i k.1445 -1445v./.</p>
<p>Powyższy stan faktyczny, w zakresie którym był niesporny pomiędzy stronami, Sąd ustalił w oparciu o wyżej wymienione dowody z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy. Co więcej, wartość dowodowa wszystkich złożonych do akt sprawy dokumentów nie była kwestionowana przez żadną ze stron ani nie budziła wątpliwości Sądu. Dodatkowo Sąd oparł się na dowodzie osobowym w postaci zeznań powódki <span class="anon-block">A. R.</span> i pozwanego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> przesłuchanych w charakterze strony. Przesłuchani w formie pisemnej w niniejszej sprawie świadkowie w osobach <span class="anon-block">G. K.</span>, <span class="anon-block">A. K. (1)</span>, <span class="anon-block">M. G.</span> nic nie wnieśli do sprawy, gdyż zasłaniali się niewiedzą bądź niepamięcią. Zeznania świadka <span class="anon-block">A. K. (2)</span> również nie miały żadnego waloru dowodowego, gdyż świadek ta wykonała dla powódki prywatną pisemną opinię jako biegła. Z kolei świadkowie <span class="anon-block">J. S.</span>, <span class="anon-block">A. K. (1)</span> i <span class="anon-block">K. M.</span> potwierdzili, że w miejscowości <span class="anon-block">H. U.</span> od zawsze występowały lokalne podtopienia, z którymi borykali się mieszkańcy tej miejscowości.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy w Warszawie zważył co następuje:</strong>
</p>
<p>Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.</p>
<p>Rzeczą powódki było po pierwsze w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 187;art. 187 § 1;art. 187 § 1 pkt. 2)">art. 187 § 1 pkt 2 kpc</a> przytoczenie okoliczności faktycznych uzasadniających żądanie oraz dowodowe wykazanie prawdziwości tych twierdzeń, a to zgodnie z regułą rozkładu ciężaru dowodu wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, zgodnie z którym ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.</p>
<p>Powódka <span class="anon-block">A. R.</span> w piśmie z dnia 14 marca 2025 roku oświadczyła, iż podtrzymuje powództwo wniesione przeciwko pozwanemu <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w zakresie kwoty 522.900 zł. Jako podstawę prawną popieranego przez nią powództwa powódka w toku całego postępowania wskazywała na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a>
</p>
<p>Dla przyjęcia odpowiedzialności pozwanego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> za wyrządzoną szkodę, niezbędne było wykazanie przez powódkę, iż spełnione zostały przesłanki z przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a>, który normuje odpowiedzialność deliktową opartą na winie sprawcy. Należy zwrócić uwagę, że, że czyn pociągający za sobą odpowiedzialność musi wykazywać określone znamiona odnoszące się do strony przedmiotowej i podmiotowej. Chodzi tu o znamiona niewłaściwości postępowania od strony przedmiotowej określane jako bezprawność czynu oraz od strony podmiotowej określane winą w znaczeniu subiektywnym. Dopiero czyn bezprawny może być oceniany w kategoriach czynu zawinionego w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a> Zaznaczyć trzeba, że bezprawność czynu oznacza jego sprzeczność z obowiązującym porządkiem prawnym. Winę można zaś przypisać sprawcy czynu w sytuacji, w której istnieją podstawy do negatywnej oceny jego zachowania z punktu widzenia zarówno obiektywnego jak i subiektywnego (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2003 r. V CKN 1681/2000 niepubl., wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2003 r. IV CK 32/2002 niepubl., wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2008 r. II CSK 4/2008, LexPolonica nr 2024631). Jednocześnie podkreślić należy, iż to obowiązkiem strony powodowej jest wykazanie przesłanek odpowiedzialności deliktowej, w tym zawinionego zachowania się pozwanego jako zdarzenia, z którym ustawa łączy obowiązek odszkodowawczy oraz związku przyczynowego między tym zachowaniem się a szkodą.</p>
<p>Mając na uwadze powyższe, Sąd doszedł do przekonania, że powództwo jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie już choćby z uwagi na niesprecyzowanie jego podstawy faktycznej w zakresie konkretnych działań i zaniechań pozwanego, z których powódka wywodzi szkodę.</p>
<p>W pierwszym rzędzie należy stwierdzić, że nie zostało w niniejszej sprawie przez powódkę udowodnione, że pozwany <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, swoim działaniem naruszył prawo – tak w zakresie prawa stanowionego, jak również norm konstruowanych w oparciu o szeroko rozumiane zasady współżycia społecznego.</p>
<p>Powyższa konkluzja o braku bezprawności w działaniach pozwanego przekreśla konieczność przeprowadzenia dalszych rozważań dotyczących rozmiarów szkody, jak również istnienia związku przyczynowego pomiędzy czynem a szkodą.</p>
<p>Powódka nie udowodniła, żadnej z przesłanek odpowiedzialności pozwanego w zakresie tej podstawy faktycznej powództwa, którą powódka łączyła z działaniami polegającymi na nawożeniu dużych mas ziemi na działki będące własnością pozwanego. Rzeczywiście organ administracyjny prowadzący postępowanie administracyjne na wniosek powódki w 2013 roku stwierdził, że w marcu 2013 roku pozwany <span class="anon-block">M. M. (1)</span> nawiózł ziemię na swoje działki. Nie mniej jednak decyzją Burmistrza Miasta i Gminy <span class="anon-block">P.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 10 lipca 2013 roku nakazano <span class="anon-block">M. M. (1)</span> jako właścicielowi działek nr ew. <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> zlokalizowanych przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w miejscowości <span class="anon-block">H.</span> obniżenie powierzchni ww. terenu do wysokości terenu na działkach sąsiednich w celu przywrócenia stanu poprzedniego. Ponadto nakazano wyprofilowanie terenu działek z zachowaniem naturalnego ukształtowania terenu w kierunku wschodnim w sposób zabezpieczający sąsiednie działki przed powierzchniowym spływem wód opadowych i roztopowych. Na wykonanie powyższej decyzji Burmistrz Miasta i Gminy <span class="anon-block">P.</span> zakreślił termin 2 miesięcy od dnia, w którym niniejszym decyzja stanie się ostateczna. Ponadto pismem z dnia 4 lutego 2014 roku ten sam Organ oświadczył, że zawarte w decyzji czynności zostały wykonane, wobec czego postępowanie w sprawie naruszenia stosunków wodnych na terenie działek o nr ew. <span class="anon-block">(...)</span> zlokalizowanych przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> zostało zakończone (k. 175).</p>
<p>W tym miejscu należy wskazać, iż w uzasadnieniu decyzji z dnia 10 lipca 2013 roku Burmistrz Miasta i Gminy <span class="anon-block">P.</span> wskazał, iż na zaistniałą sytuację tj. na wysoki poziom wód gruntowych na działce <span class="anon-block">A. R.</span> miał również wpływ wysoki poziom wód gruntowych na przedmiotowych działkach spowodowany niedrożnością istniejącej melioracji oraz zlikwidowaniem studzienek melioracyjnych na działkach nr ew. <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>. Ponadto dodał, iż stan wody na gruncie będący przedmiotem postępowania administracyjnego jest efektem skumulowanym i nie wynika tylko ze zmiany ukształtowania terenu, lecz także z niedrożności zbieraczy melioracyjnych i braku studzienek melioracyjnych na działkach nienależących do pozwanego <span class="anon-block">M. M. (1)</span>.</p>
<p>Dodać również należy, iż pozwany <span class="anon-block">M. M. (1)</span> ponad 11 lat temu, tuż po stwierdzeniu wykonania przedmiotowej decyzji sprzedał należące do niego działki <span class="anon-block"> spółce (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> (obecnie <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> ) i nie jest już właścicielem przedmiotowych działek od 21 lutego 2014 roku.</p>
<p>Mając na uwadze normę wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> Sąd zauważa, że powódka nie udowodniła, że pozwany <span class="anon-block">M. M. (1)</span> ponosi całkowitą odpowiedzialność za ,,szkodę’’ powódki. Powódka w piśmie precyzującym powództwo nie wskazała na czym polega jej szkoda i skąd wzięła się jej wysokość i dlaczego jej zdaniem tylko pozwany <span class="anon-block">M. M. (1)</span> powinien zapłacić jej odszkodowanie. Biorąc pod uwagę przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dowodowe powódka nie wykazała winy pozwanego <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, jak również związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy działaniami tego pozwanego, a szkodą na jej mieniu, zaś ponadto wysokości samej szkody.</p>
<p>Jak wynika z zeznań świadków przesłuchanych w niniejszej sprawie tj. <span class="anon-block">J. S.</span>, <span class="anon-block">A. K. (1)</span> i <span class="anon-block">K. M.</span> mieszkańcy <span class="anon-block">H.</span> od lat borykają się z podtopieniami, które okresowo występowały także przed 2013 rokiem, a więc przed nawiezieniem ziemi przez pozwanego. Mimo, że decyzja nakazująca wyrównanie działek została wykonana podtopienia występują do chwili obecnej. Mają na to wpływ nie tyle działania pozwanego w przeszłości, ale samo położenie wsi <span class="anon-block">H.</span>. Jak ustalono, wieś <span class="anon-block">H.</span>położona jest w gminie <span class="anon-block">P.</span>, nad rzeką <span class="anon-block">J.</span>, która bardzo często wylewa. Na te okoliczności nie mają wpływu mieszkańcy terenów zalewowych, jak również pozwany <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, który będąc sąsiadem powódki również borykał się z tym problemem.</p>
<p>W tym stanie rzeczy powództwo podlegało oddaleniu.</p>
<p>O kosztach Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a>, zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Rozliczenie kosztów na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108)">art. 108 k.p.c.</a> pozostawiono referendarzowi sądowemu.</p>
<p>Z uwagi na powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.</p>
</div>