II OZ 1205/18
Адміністративні суди2018-11-22
Номер справи
II OZ 1205/18
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата рішення
2018-11-22
Тип
Postanowienie NSA
Судді
Wojciech Mazur
Резолютивна частина
Oddalono zażalenie
Текст рішення
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 kwietnia 2018 r. sygn. akt III SA/Łd 233/18 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi W. D. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2018 r., sygn. III SA/Łd 233/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) dalej: p.p.s.a., odrzucił – jako wniesioną po terminie – skargę W. D. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] listopada 2017 r. w przedmiocie wymeldowania.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja Wojewody Łódzkiego z dnia [...] października 2016 r. została przesłana na wskazany przez skarżącego adres i uznana za doręczoną stronie w trybie art. 44 k.p.a. z dniem 7 grudnia 2017 r. Tym samym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., rozpoczął swój bieg w dniu 8 grudnia 2017 r. i upłynął w dniu 8 stycznia 2018 r. Skargę na ww. decyzję do sądu administracyjnego skarżący wniósł zaś w dniu 14 lutego 2018 r. (data przesłania skargi przez Urząd Miasta w T. na adres organu właściwego - Wojewody Łódzkiego – k. 9 akt sądowych).
Skarżący wywiódł od powyższego postanowienia zażalenie (uzupełnione pismem z dnia 27 maja 2018 r.), wnosząc o jego uchylenie w całości jako niezgodnego z prawem oraz budzącego jego niezadowolenie. W uzasadnieniu wskazał na swoją trudną sytuacje materialną oraz zdrowotną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). By skutecznie zainicjować postępowanie sądowoadministracyjne strona powinna złożyć skargę bezpośrednio w organie, bądź nadać ją w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu w zakreślonym terminie. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu lub organu niewłaściwego, sąd lub organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienia NSA: z dnia 8 listopada 2018 r., I OZ 1052/18; z dnia 27 września 2017 r., II OZ 970/17).
W rozpoznawanej sprawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. został przez Sąd I instancji prawidłowo zastosowany.
Z akt sprawy wynika, że Sąd I instancji poprawnie ustalił, iż zaskarżona decyzja Wojewody Łódzkiego została doręczona skarżącemu w dniu 7 grudnia 2017r. w trybie art. 44 k.p.a., a zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 8 stycznia 2018 r Skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia, błędnie wniósł skargę do Urzędu Miasta T., w związku z czym organ ten przekazał ją organowi właściwemu – tj. Wojewodzie Łódzkiemu w dniu 14 lutego 2018 r. W tych okolicznościach Sąd I instancji poprawnie uznał datę 14 lutego 2018 r. za datę wniesienia skargi, trafnie stwierdzając, że do wniesienia skargi doszło z uchybieniem terminu, o którym stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a., co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji.