I OZ 1478/17
Адміністративні суди2017-12-01
Номер справи
I OZ 1478/17
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата рішення
2017-12-01
Тип
Postanowienie NSA
Судді
Zbigniew Ślusarczyk
Резолютивна частина
Uzupełniono postanowienie
Текст рішення
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. K. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2017 roku sygn. akt I OZ 1478/17 w sprawie z wniosku A. K. o wymierzenie grzywny Przedsiębiorstwu Komunikacji Samochodowej w K. S.A. z siedzibą w I. za nieprzekazanie w terminie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie skargi A. K. na bezczynność Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej w K. S.A. z siedzibą w I. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: uzupełnić postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2017 roku sygn. akt I OZ 1478/17 i zwrócić A. K. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od zażalenia.
UZASADNIENIE
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 października 2017 roku sygn. akt I OZ 1478/17 na podstawie art. 189 w związku z art. 64 § 3 w związku z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie oddalające wniosek A. K. o wymierzenie grzywny Przedsiębiorstwu Komunikacji Samochodowej w K. S.A. z siedzibą w I. za nieprzekazanie w terminie temu Sądowi skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej i odrzucił przedmiotowy wniosek. Ponadto w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrócił A. K. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od wniosku.
Pismem z dnia 25 października 2017 roku A. K. zwrócił się o uzupełnienie tego postanowienia poprzez nakazanie zwrotu z kasy WSA w Rzeszowie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego w kwocie 100 zł. Powołał się przy tym na treść art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zdaniem wnioskodawcy, jakkolwiek rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie uwzględnia w pełni żądań zawartych w zażaleniu, to jednak zaskarżone postanowienie zostało uchylone i w jego miejsce wydano orzeczenie innej treści. Tym samym trzeba uznać, że zasadniczo zażalenie zostało uwzględnione, choć nie do końca po myśli żalącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Na podstawie art. 166 p.p.s.a. powyższy przepis stosuje się także do postanowień. Podkreślenia wymaga, że instytucja uzupełnienia orzeczenia służy temu, aby w szczególnej sytuacji pominięcia przez sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem zapadłego rozstrzygnięcia, wydane orzeczenie uczynić kompletnym. Stosownie do treści art. 232 § 1 Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (pkt 1), a także od zażalenia na postanowienie w przedmiocie ukarania grzywną, jeżeli zażalenie zostało uwzględnione (pkt 2).
W niniejszej sprawie zażalenie wniesione przez A. K. zostało uwzględnione przez Naczelny Sąd Administracyjny, który uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 lipca 2017 roku sygn. akt II SO/Rz 9/17. Sąd I instancji bowiem, pomimo trafnych wniosków, zamiast wydać rozstrzygnięcie formalne - odrzucające wniosek A. K. o wymierzenie grzywny Przedsiębiorstwu Komunikacji Samochodowej w K. S.A. z siedzibą w I. za nieprzekazanie w terminie jego skargi na bezczynność tego podmiotu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jako niedopuszczalny, orzekł merytorycznie - tj. oddalił ten wniosek.
Mając na uwadze powyższe oraz to, że A. K. uiścił przelewem w dniu 10 sierpnia 2017 roku kwotę 100 zł tytułem wpisu od przedmiotowego zażalenia (nr operacji [...]), Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w rozpoznawanej sprawie zaistniały przesłanki do uzupełnienia postanowienia z 18 października 2017 r. i zwrotu A. K. z kasy WSA w Rzeszowie tej kwoty na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 w związku z art. 157 § 1 w związku z art. 166 w związku z art. 193 p.p.s.a.