II SA/Ke 822/17

SENTENCJA Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków K. P. i M. P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. P. i M. P. na czynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie przeniesienia domu samopomocy do budynku po zlikwidowanej szkole podstawowej postanawia: I. zwolnić K. P. i M. P. od kosztów sądowych w całości. II. ustanowić dla K. P. i M. P. adwokata z urzędu, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach. UZASADNIENIE K. P. i M. P. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na w przedmiocie przeniesienia domu samopomocy do budynku po zlikwidowanej szkole podstawowej. Do skargi załączyli wypełnione formularze PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze złożonych formularzy wynika, że wnioskodawcy prowadzą gospodarstwo domowe wspólnie z synami w wieku 10 lat i 18 lat. Cała rodzina utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę skarżącego w wysokości 1584,54 zł netto i zasiłku rodzinnego w wysokości 317 zł miesięcznie. We wrześniu 2017 r. dostali jednorazowy dodatek do zasiłku rodzinnego w wysokości 200 zł w związku z rozpoczęciem przez dzieci roku szkolnego. Wnioskodawcy nie wykazali innego majątku oprócz domu wielkości 78 m kw o wartości 180 tysięcy złotych i samochodu marki [...], rok produkcji 2000 o wartości około 5 tysięcy złotych. Skarżący podali następujące stałe wydatki miesięczne: 300 zł tytułem opłat za media, 180zł za telewizję, internet, telefon, 300 zł na paliwo, kwartalne: 72 zł tytułem opłaty za odpady komunalne, 41 zł – podatek od nieruchomości, roczne: 3500 zł na opał, 600 zł na ubezpieczenie i przegląd samochodu. Ponadto ponoszą koszty związane z zakupem leków, wizytami lekarskimi i edukacją dzieci. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z treścią art. 245 § 1, § 2 i § 3 oraz art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 178), zwanej dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie zastępcy procesowego m.in. adwokata, radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie zastępcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawców, przede wszystkim dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych czteroosobowej rodziny oraz brak majątku oprócz domu i starego samochodu, uznano że nie są oni w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem ich wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługują na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 1- 2 i art. 246 § 1 pkt 1, ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.