II SA/Wa 93/09

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego D. G. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi D.A. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. w przedmiocie świadczenia w drodze wyjątku postanawia - odmówić przyznania wynagrodzenia radcy prawnemu D. G. - UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 93/09 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił dla skarżącej radcę prawnego. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. pełnomocnikiem skarżącej wyznaczyła radcę prawnego D. G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 sierpnia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 93/09 oddalił skargę D. A. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. w przedmiocie świadczenia w drodze wyjątku. Wnioskiem z dnia 2 grudnia 2009 r. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wyznaczony radca prawny poinformował Sąd o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku i przesłaniu jej skarżącej. Opinia załączona została do wniosku. Pełnomocnik skarżącej wniósł o przyznanie kosztów sporządzenia tej opinii na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Oświadczenie to jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca radcy prawnego nie została wynagrodzona. W przedmiotowej sprawie radca prawny D. G. we wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nie zamieściła oświadczenia, o którym mowa wyżej. Sama treść żądania zawierająca ustawowe sformułowanie: "nieopłaconej pomocy prawnej" nie może być utożsamiana z jego złożeniem. Oświadczenie jest obligatoryjnym elementem wniosku, a jego niezłożenie stanowi brak, który nie podlega uzupełnieniu (v. postanowienie NSA z dnia 18 października 2005 r. sygn. akt II FZ 625/05, postanowienie NSA z dnia 3 października 2007 r. sygn. akt I OZ 704/07, postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2008 r. sygn. akt I OZ 615/08 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tego względu, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.