I OW 104/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zygmunt Zgierski sędzia NSA Jolanta Sikorska sędzia del. WSA Agnieszka Miernik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza N. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem N. a Burmistrzem Miasta i Gminy M. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie zasiłku stałego oraz skierowanie do domu pomocy społecznej postanawia umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. UZASADNIENIE Burmistrz N. w piśmie z [...] maja 2019 r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Burmistrzem M. poprzez wskazanie Burmistrza M. jako organu właściwego do rozpoznania wniosku K. C. o zasiłek stały oraz skierowanie do domu pomocy społecznej. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w dniu [...] listopada 2018 r. Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w M. przekazał do Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. wniosek K. C. o zasiłek stały oraz umieszczenie w Domu Pomocy Społecznej z [...] listopada 2018 r. Ustalono, że na dzień przekazania wniosku K. C. przebywał w [...] sp z o.o. [...] w M. ul. [...], zaś jego ostatnim miejscem zameldowania był N. przy ul. [...]. Z wywiadu środowiskowego przeprowadzonego przez MGOPS M. wynika, iż K. C. jest osobą bezdomną. Przez okres ostatnich 4 lat przebywał w przyczepie kempingowej na W. (gm. M., woj. [...]). W ocenie organu z faktu zamieszkiwania w przyczepie kempingowej nie można wnioskować, że K. C. jest osobą bezdomną. Tym samym nie ma podstaw, aby właściwość organu ustalać zgodnie z ostatnim miejscem zameldowania K. C. Burmistrza M. w odpowiedzi na wniosek w piśmie z [...] lipca 2019 r., wskazał, że K. C. zmarł w dniu [...] lipca 2019 r. w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym w M. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne rozpoznają, na mocy art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", spory o właściwość oraz spory kompetencyjne. W przedmiotowej sprawie negatywny spór o właściwość powstał pomiędzy Burmistrzem N. a Burmistrzem M., gdyż żaden z nich nie uznał się za organ właściwy do rozpoznania i załatwienia wniosku K. C. z [...] listopada 2018 r. o umieszczenie go w domu pomocy społecznej i przyznanie zasiłku stałego. Z informacji przekazanych przez Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w M. w piśmie z [...] lipca 2019 r. wynika, że K. C. zmarł [...] lipca 2019 r. w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym w M. W aktach sprawy znajduje się też odpis skróconego aktu zgonu z [...] lipca 2019 r. nr [...]. Zgodnie z art. 161 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe: 1. jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2. w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 193 P.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W tej sytuacji należy odwołać się do przepisów regulujących postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W sprawie nie ulega wątpliwości, że przedmiot postępowania administracyjnego, tj. skierowanie do domu pomocy społecznej i przyznanie pomocy w formie zasiłku stałego dotyczył wyłącznie praw ściśle związanych z K. C. Postępowanie o rozstrzygnięcie sporu o właściwość staje się natomiast bezprzedmiotowe, gdy istniejący w chwili wszczęcia postępowania spór o to, kto jest właściwy do załatwienia sprawy administracyjnej przestał istnieć również z tej przyczyny, że wskazanie organu właściwego do załatwienia sprawy nie jest już konieczne z uwagi na fakt, że strona - jak ma to miejsce w niniejszej sprawie - zmarła. W odniesieniu zaś do kwestii refundacji zasiłku stałego przyznanego K. C. od [...] maja 2019 r. na podstawie art. 101 ust. 3 u.p.s. przez Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w M. wyjaśnienia wymaga, że zwrot wydatków gminie, która przyznała świadczenia w miejscu pobytu, na podstawie art. 101 ust. 7 u.p.s., nie podlega rozstrzygnięciu w formie decyzji administracyjnej. Przepis art. 101 ust. 7 u.p.s. nie odnosi się do organów, ale do samych gmin, które są osobami prawnymi, stąd spór taki stanowić może podstawę do wszczęcia sprawy cywilnej (por. postanowienia NSA z: 28 lutego 2007 r. sygn. akt I OW 73/06, 22 grudnia 2008 r. sygn. akt I OW 97/08, 2 lipca 2010 r. sygn. akt I OW 55/10, 6 września 2013 r. sygn. akt I OW 82/13 i 3 grudnia 2013 r. sygn. akt I OW 248/13, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 w związku z art. 15 § 2 oraz art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu nie orzeczono, ponieważ Burmistrz N. nie cofnął wniosku (por. art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).