Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

I SA/Lu 832/10

Адміністративні суди2010-11-26
Номер справи
I SA/Lu 832/10
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Дата рішення
2010-11-26
Тип
Postanowienie WSA w Lublinie

Судді

Halina Chitrosz-Roicka

Резолютивна частина

Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za 2005 r. postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] M. G. zawarła wniosek wstrzymanie zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia przedmiotowego postępowania. Swoją prośbę uzasadniła trudną sytuacją majątkową i życiową. Podała, iż po śmierci męża samodzielnie wychowuje dzieci i prowadzi gospodarstwo domowe. Zapłata 90.698 zł nie tyko przekracza jej możliwości zarobkowe ale doprowadzi do pozbawienia środków do życia jej całej rodziny na wiele lat. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Zakamycze 2005, wyd. I, str. 168). Przesłanki określone w cytowanym wyżej przepisie wymagają konkretyzacji, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w samym wniosku. Okoliczności przemawiające za wydaniem rozstrzygnięcia o wstrzymaniu wykonania decyzji lub czynności spoczywają na wnioskodawcy i powinny zostać one poparte stosownymi dokumentami, z których wynikałby np. stan majątkowy. Sąd podziela także prezentowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym stanowisko, iż ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009 r., I OZ 271/09 oraz postanowienie NSA z dnia 24 marca 2009 r., II OZ 267/09 – opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Argumentacja zawarta we wniosku jest niewystarczająca by można było go uwzględnić i stwierdzić zaistnienie przesłanek z art. 61 p.p.s.a. Strona wskazała jedynie, iż zapłata kwoty będącej wartością przedmiotu zaskarżenia przekracza jej możliwości zarobkowe. Jednakże bez uprawdopodobnienia tego faktu nie sposób podzielić stanowiska wnioskodawczyni. Równocześnie brak wiedzy na temat posiadanego majątku także nie może przemawiać za pozytywnym dla strony rozpoznaniem wniosku. Sąd nie może bowiem opierać się jedynie na twierdzeniach strony, które, tak jak w niniejszej sprawie są bezpodstawne. Należy na marginesie wskazać, iż odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd miał na uwadze, że w tutejszym sądzie toczą się dwa inne postępowania ze skargi M. G., w sprawach I SA/Lu 833/10 oraz I SA/Lu 834/10, w których wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi odpowiednio 90.697 zł oraz 83.843 zł. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie.