I FSK 1450/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Cudak na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w dniu 19 listopada 2010 r. w sprawie ze skargi kasacyjnej M. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 lipca 2010 r. sygn. akt I SA/Po 783/09 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 3 lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności spadkobierczyni za zaległości podatkowe spadkodawcy z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od września do listopada 2005 r., marzec 2006 r., i od września do listopada 2007 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 2 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Po 783/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 3 lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności spadkobierczyni za zaległości podatkowe spadkodawcy z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od września do listopada 2005 r., marzec 2006 r. i od września do listopada 2007 r. Powyższy wyrok w całości Strona zaskarżyła skargą kasacyjną. W środku odwoławczym zarzucono "naruszenie prawa przez jego niewłaściwą wykładnię i zastosowanie, pominięcie okoliczności prawnych rzutujących w istotny sposób na rozstrzygnięcie w sprawie, a związanych z przesłankami nieważności postępowania początkującego ustaloną następnie odpowiedzialność podatkową skarżących, jak również wewnętrzną sprzeczność treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku, wskazaną szczegółowo w dalszej części skargi kasacyjnej". Pełnomocnik Skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie reformacyjne uwzględniające oddalone skargi. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wyjaśnić, że skarga kasacyjna ze względu na wysoce sformalizowany charakter jest obwarowana, wprowadzonym w art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, dalej: "p.p.s.a.") przymusem adwokacko - radcowskim. Ma on na celu zapewnienie prawidłowego i kompetentnego sporządzenia skargi kasacyjnej zarówno pod względem merytorycznym jak i formalnym. W artykule 176 p.p.s.a. zostały określone wymagania, którym powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Zgodnie z tym przepisem skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom formalnym, stawianym dla pisma w postępowaniu sądowym, o których mowa w art. 46 tejże ustawy, a dodatkowo spełniać wymagania szczególne, właściwe tylko dla tego środka zaskarżenia. Wymaganiom tym przypisuje się charakter materialny i należy do nich: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Niespełnienie wymagań materialnych wyklucza dopuszczalność ich uzupełnienia i prowadzi do stwierdzenia niedopuszczalności skargi kasacyjnej. Są to bowiem elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej, których brak uniemożliwia rozpoznanie sprawy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 marca 2004 r., FSK 209/04, ONSAiWSA 2004, nr 1, poz. 13; z dnia 30 listopada 2004 r., OSK 570/04; z dnia 14 grudnia 2004 r., OZ 771/04). Podkreślenia wymaga, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania sądowego (art. 183 p.p.s.a.). Oznacza to, że Sąd ten winien dokonać kontroli zaskarżonego orzeczenia w zakresie wyznaczonym podstawami skargi kasacyjnej. Złożona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna obarczona jest nieusuwalnymi brakami materialnymi, bowiem nie zawiera podstaw kasacyjnych. Przytoczenie podstaw kasacyjnych, zgodnie z dyspozycją art. 174 p.p.s.a. polega na wskazaniu przez skarżącego naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego bądź procesowego, ewentualnie obu tych naruszeń łącznie, jakich dopuścił się Sąd I instancji wydając zaskarżone rozstrzygnięcie. Zauważyć należy, że sformułowanie zarzutów nie może być ogólnikowe. Przytaczając podstawy kasacji należy wskazać konkretny przepis prawa, który został naruszony, z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu lub ewentualnie innych jednostek redakcyjnych. Przytoczenie podstaw kasacyjnych winno być na tyle wyraźne, żeby Naczelny Sąd Administracyjny mógł ustalić granice zaskarżenia, gdyż przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej oceniana jest zasadność zarzutów. W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącej powołał wprawdzie w uzasadnieniu skargi kasacyjnej przepis 98 § 1 ordynacji podatkowej i 1034 kc. Wskazał, że przepisy te legły u podstaw zaskarżonego wyroku. Nie sformułował jednak w stosunku do tych norm konkretnych zarzutów. Naczelny Sąd Administracyjny nie może domyślać się intencji autora, ani wnioskować czego strona skarżąca oczekuje, żądając rozstrzygnięcia. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych, gdyż nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 180 w związku z art. 178 oraz art. 176 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.