II SA/Bd 955/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. Ł. z dnia 8 listopada 2013 r. na postanowienie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE R. Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wraz ze skargą skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 25 października 2012 r. oddalił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym uznając, że skarżąca nie wykazała braku posiadania jakichkolwiek środków pieniężnych. Po rozpoznaniu sprawy, na skutek sprzeciwu skarżącej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 15 stycznia 2013 r. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym wskazując, że skarżąca nie wykonała wezwania Sądu – nie nadesłała dokumentów i oświadczeń wskazujących jej rzeczywistą sytuację majątkową i możliwości płatnicze, a tym samym nie uprawdopodobniła, że jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 11 czerwca 2013 r. oddalił skargę R. Ł. na opisaną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W dniu 26 lipca 2013 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 31 lipca 2013 r. oddalił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym uznając, że skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Następnie skarżąca wniosła sprzeciw, który do dnia wydania przedmiotowego postanowienia nie został rozpoznany nie zostało wydane postanowienie oddalające wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Pismem z dnia 8 listopada 2013 r. R. Ł. wniosła "zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego doręczonego dnia 4 listopada 2013 r. w przedmiocie oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym" celem sporządzenia skargi kasacyjnej do NSA i wniosła o jego zmianę w ten sposób aby WSA w Bydgoszczy przyznał skarżącej prawo pomocy w żądanym zakresie". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 1 2012 r. poz. 270) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, w tym m. in. zgodnie z art. 258 i art. 260 ww. ustawy na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy. Nie ulega wątpliwości, iż konieczną przesłanką zaskarżenia postanowienia jest fakt jego istnienia. Nie można skarżyć do Sądu orzeczenia nieistniejącego, a zatem niefunkcjonującego w obrocie prawnym, albowiem brak jest wówczas przedmiotu zaskarżenia, który mógłby podlegać ewentualnej weryfikacji. W niniejszej sprawie Sąd nie wydał postanowienia odmawiającego skarżącej przyznania prawa pomocy, które doręczonoby w dniu 4 listopada 2013 r. Z akt sprawy wynika, iż ponowny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w celu sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 11 czerwca 2013 r. był przedmiotem rozpoznania, a referendarz sądowy postanowieniem z dnia 31 lipca 2013 r. oddalił wniosek skarżącej. Wprawdzie skarżąca od powyższego postanowienia wywiodła sprzeciw jednakże, co wymaga podkreślenia, nie został on jeszcze rozpoznany, a więc nie zostało wydane przez Sąd postanowienie odmawiające przyznania skarżącej prawa pomocy, które odebrałaby w dniu 4 listopada 2013r. Na marginesie należy zaznaczyć, że Sąd z urzędu powziął wiadomość, że w sprawie ze skargi R. Ł. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wydania opinii prawnej zarejestrowanej pod sygnaturą akt II SAB/Bd 81/13 Sąd wydał w dniu 22 października 2013 r. postanowienie odmawiające skarżącej przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 4 listopada 2013 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia. Z prawa tego skarżąca skorzystała wnosząc na to postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z powyższym złożone w sprawie niniejszej zażalenie należy uznać jako kopię zażalenia wniesionego w sprawie II SAB/Bd 81/13. Stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 wyżej powołanej ustawy, Sąd odrzuca zażalenie, jeśli jest niedopuszczalne, a z sytuacją taką mamy do czynienia m. in. w przypadku braku przedmiotu zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.