II FSK 698/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Krzysztof Winiarski, , po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej J. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Gd 731/10 w sprawie ze skargi J. L. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 25 marca 2010 r., nr ... w przedmiocie przepisów prawa podatkowego w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych. postanawia umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 4 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę J. L. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 25 marca 2010 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł J. L., reprezentowany przez r.pr. J. B. W dniu 22 listopada 2012 r. wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo, w którym pełnomocnik strony poinformował, że J. L. zmarł w dniu 13.03.2011 r. Załączony do pisma skrócony akt zgonu potwierdza powyższe oświadczenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270- dalej jako: ,,p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sprawa ze skargi J. L. na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia 25 marca 2010 r. dotyczyła praw i obowiązków ściśle związanych z osobą skarżącego. Instytucję indywidualnej interpretacji podatkowej regulują przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60). Jej istota polega na tym, że w sytuacji, w której podatnik na tle konkretnego stanu faktycznego -który już miał miejsce lub dopiero nastąpi- ma wątpliwości co do wykładni danego przepisu może złożyć do Ministra Finansów wniosek o wydanie w jego sprawie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego w związku z tym już z literalnego brzmienia jednoznacznie wynika, że walor ochronny indywidualnej interpretacji przysługuje wyłącznie wnioskodawcy, a nie każdemu podatnikowi, który powoła się w danej sprawie na konkretną interpretację. Również orzecznictwo nie rozszerza waloru ochronnego interpretacji na inne -poza wnioskodawcą- podmioty. Mając powyższe na uwadze w rozpoznawanej sprawie spełnione zostały przesłanki określone w art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., czego dowodem jest również nadesłana przez pełnomocnika Skarżącego kserokopia odpisu skróconego aktu zgonu J. L., który został wydany przez Kierownika Urząd Stanu Cywilnego w S. w dniu 15 marca 2011 r., Nr ... Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a.