II SA/Gl 1223/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, , , po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 15 sierpnia 2019 r. D. B. reprezentowany przez pełnomocnika- radcę prawnego J. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami. Skarga została podpisana przez aplikanta radcowskiego P.D. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 września 2019 r. wezwano pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez przedłożenie: pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz wyraźnego upoważnienia dla aplikanta radcowskiego do sporządzania i podpisywania pism procesowych związanych z występowaniem radcy prawnego przed sądami, zgodnie z art. 351 pkt 4 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2115). Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 26 września 2019 r.- co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy. W zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. nr 2019, poz. 2325 ze zm.- zwana dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przy czym w art. 57 § 1 p.p.s.a. stwierdzono, iż skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Brakiem formalnym obarczona jest skarga, do której podpisująca ją osoba nie złożyła wszystkich dokumentów z których wynikałoby jej upoważnienie do reprezentacji strony skarżącej w dacie złożenia skargi. Oznacza to bowiem, że nie zostało wykazane w sposób dostateczny umocowanie osoby, która podpisała skargę do działania w imieniu strony skarżącej. Nadto na mocy art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, przy czym art. 35 § 1 p.p.s.a. stwierdza, iż pełnomocnikiem strony może być między innymi adwokat lub radca prawny, jednakże na mocy art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, przy czym adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Z kolei w myśl art. 351 pkt 4 ustawy o radcach prawnych aplikant radcowski może sporządzać i podpisywać pisma procesowe związane z występowaniem radcy prawnego przed sądami, organami ścigania i organami państwowymi, samorządowymi i innymi instytucjami - z wyraźnego upoważnienia radcy prawnego, z wyłączeniem apelacji, skargi kasacyjnej i skargi konstytucyjnej. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez skarżącego reprezentowanego przez pełnomocnika, a podpisana przez aplikanta radcowskiego, jednakże brak jest w aktach sprawy dokumentu pełnomocnictwa spełniającego wymogi wskazane w powyżej przytoczonych przepisach oraz upoważnienia dla aplikanta. Pomimo wezwania sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz stosownego upoważnienia- nie zostały one przedłożone. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 57 § 1 p.p.s.a., wniesiona skarga podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.