I SA/Rz 711/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2008 r., w Wydziale I Finansowym, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. o wznowienia postępowania, zakończonego wyrokiem z dnia 14 lutego 2008 r., sygn. I SA/Rz 724/07, w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) sierpnia 2007 r., Nr (...), w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za lata 2005-2006 oraz umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego, w części dotyczącej I i II raty podatku od nieruchomości za 2007 r. postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia UZASADNIENIE I SA/Rz 711/08 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia z dnia 14 lutego 2008 r., sygn. I SA/Rz 724/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) sierpnia 2007 r., Nr (...), w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za lata 2005-2006 oraz umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego, w części dotyczącej I i II raty podatku od nieruchomości za 2007 r. Postanowieniem z dnia 20 maja 2008 r. Sąd stwierdził, iż przedmiotowy wyrok jest prawomocny od dnia 21 kwietnia 2008 r. J. M. w dniu 27 października 2008 r. wniósł do Sądu skargę o wznowienie postępowania, zakończonego wyrokiem z dnia 14 lutego 2008 r., domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Jako podstawę wznowienia skarżący przytoczył przepis art. 273 § 2 P.p.s.a., powołując się przy tym na argumentację zawartą w treści jego pisma z dnia 3 kwietnia 2008 r., zatytułowanego "kasacja od wyroku WSA w Rzeszowie z 14 lutego 2008 r., sygn. I SA/Rz 724/07", którego kserokopię, wraz z dowodami nadania na adres Sądu oraz reprezentującego go w postępowaniu sądowym pełnomocnika, załączył do skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako: P.p.s.a.), w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym (dział VII ustawy) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przepis art. 273 § 2 P.p.s.a., na który powołuje się skarżący, stanowi iż można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Przed skierowaniem sprawy na rozprawę Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę (art. 280 P.p.s.a.). Ustawowe wymogi skargi o wznowienie określa art. 279 P.p.s.a., zgodnie z którym skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Jak stanowi art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. W przedmiotowej sprawie skarżący nie wskazał w treści skargi, iż skarga została złożona w ustawowym terminie. Wymóg wykazania tej okoliczności wynika z brzmienia art. 279 P.p.s.a i nie sposób uznać go za wymóg formalny, o którym mowa w art. 46 P.p.s.a. i którego uzupełnienie może nastąpić w oparciu o art. 49 P.p.s.a. Skarga o wznowienie postępowania powinna spełniać wymogi pisma procesowego, ale także szczególne wymogi przewidziane dla tego nadzwyczajnego środka odwoławczego, o których mowa w art. 277 i art. 279 P.p.s.a., a których zachowanie podlega ocenie na podstawie art. 280 P.p.s.a. Sąd w tym zakresie podziela w całości pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażony w postanowieniu z 29 lipca 2005 r., sygn. II FSK 795/2005, (Lex Polonica nr 1074880), iż zawarta w art. 280 § 2 P.p.s.a. możliwość żądania od zgłaszającego skargę o wznowienie postępowania uprawdopodobnienia okoliczności stwierdzających zachowanie terminu odnosi się do okoliczności, co do których sąd uzna, iż są niewystarczająco uprawdopodobnione w skardze, nie odnosi się jednak do sytuacji, gdy w skardze o wznowienie postępowania nie wskazano w ogóle takich okoliczności. Wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi jest elementem obligatoryjnym skargi (art. 279 P.p.s.a.), którego brak powoduje, iż podstawa wznowieniowa, co do której nie podano okoliczności stwierdzających zachowanie terminu, nie może być przez sąd rozpoznana merytorycznie. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji – o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania.