I FSK 1492/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Barbara Wasilewska, , , po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku dor. pod. T.K. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 sierpnia 2012 r., sygn. akt I FSK 1492/11 w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia oddalić wniosek. UZASADNIENIE W piśmie z dnia 7 listopada 2012 r. dor. pod. T. K. zwróciła się o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 sierpnia 2012 r., sygn. akt I FSK 1492/11, "[...] poprzez uwzględnienie kosztów zastępstwa wykonywanego również w pierwszych instancjach." Uzasadniając swój wniosek, autorka pisma, zwróciła uwagę na okoliczność, że Sąd I instancji nie zasądził kosztów zastępstwa procesowego wykonywanego w ramach prawa pomocy. Strona zaznaczyła jednocześnie, że koszty te nie zostały również uwzględnione przez NSA w wydanym wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega oddaleniu. Mając na uwadze treść żądania strony należy przypomnieć, że zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie do § 2 tego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z § 3 orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba, że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Jak wynika z treści wskazanego na wstępie przepisu sąd na wniosek strony może uzupełnić sentencję wydanego orzeczenia, jeżeli nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Należy jednak zauważyć, że wskazane przez stronę orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zawiera rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów pomocy prawnej wykonywanej na zasadzie prawa pomocy. Skoro zaś wyrok ten zawiera rozstrzygnięcie w tym zakresie, to nie może on podlegać uzupełnieniu stosownie do treści art. 157 § 1 P.p.s.a. Gdyby nawet przyjąć, że pismo pełnomocnika stanowi nie wniosek o uzupełnienie wyroku lecz zażalenie w przedmiocie zasądzonych kosztów postępowania (na co może wskazywać cel złożenia takiego pisma), to również nie mogłoby prowadzić do wzruszenia rozstrzygnięcia wydanego w tym zakresie. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są bowiem ostateczne i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie w przedmiocie zasądzonych kosztów postępowania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.