IV SA/Gl 728/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. na pismo Dyrektora Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zamiany lokalu mieszkaniowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 12 czerwca 2017 r. A. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na pismo Dyrektora Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w G. z dnia [...] r. nr [...], w którym została poinformowana, iż nie ma podstaw prawnych do ubiegania się o zamianę zajmowanego lokalu mieszkaniowego ze względu na stan zdrowia i stopień niepełnosprawności jej siostry albowiem nie należy ona do kręgu osób, mogących wraz z najemcą domagać się powyższej zmiany. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt, iż zamiana lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu Miasta G. nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W przedmiotowej sprawie A. O. wniosła skargę na pismo Dyrektora Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w G. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy zamiany lokalu mieszkaniowego. W tym miejscu należy wyjaśnić, że zaskarżone pismo stanowiło odpowiedź na wniosek skarżącej w sprawie zamiany obecnie zajmowanego lokalu. Jednocześnie należy wskazać, iż ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1875 ze zm.) przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał podjętych przez organy gminy, jak bowiem stanowi art. 101 ust. 1 tej ustawy, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W związku z powyższym należy podkreślić, że przedmiotem skargi musi być uchwała podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej. Natomiast pismo Dyrektora Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w G. z dnia [...]r. nr [...], stanowiące przedmiot skargi, nie zostało wydane w sprawie z zakresu administracji publicznej albowiem stanowi jedynie odpowiedź na wniosek skarżącej, który dotyczył zamiany aktualnie zajmowanego lokalu oraz zawiera jedynie informację, iż nie ma podstaw prawych do dokonania zamiany lokalu albowiem niepełnosprawność dotyczy jej siostry, czyli osoby która nie należy do osób mogących wraz z najemcą ubiegać się o zamianę lokalu z uwagi na stan zdrowia. Wobec tego zdaniem Sądu, kwestia zamiany lokali nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Zamiana lokali stanowi bowiem wykonywanie uprawnień właścicielskich przez jednostkę samorządu terytorialnego w stosunku do mienia, stanowiącego mieszkaniowy zasób gminy i co za tym idzie, jest sprawą o charakterze cywilnoprawnym. Tym samym skarga na pismo Dyrektora Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w G. z dnia [...]r. nr [...] nie jest skargą na czynność organu jednostki samorządu terytorialnego w sprawie z zakresu administracji publicznej a zatem przedmiot skargi wykracza poza zakres przedmiotowy postępowania sądowoadministracyjnego, wyznaczonego unormowaniem art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a. Skoro więc wniesiona skarga dotyczy sprawy, która nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego, to podlega ona odrzuceniu, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a.