II FZ 564/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. G. od zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2007 r., sygn. akt III SO/Wa 12/07 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 27 września 2007 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał K. G. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 września 2007 r., sygn. akt III SO/Wa 12/07 w kwocie 100 zł, pozostawiające bez rozpoznania pismo skarżącego z dnia 13 sierpnia 2007 r. Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd podał art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "u.p.p.s.a.") oraz § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący zaznaczył, iż jest osobą bezrobotną od 22 maja 2003 r., bez prawa do zasiłku. Wniósł o uchylenie rozstrzygnięcia oraz o odstąpienie od zapłaty kwoty 100 zł. Wskazał także, iż nie wie czego powyższa opłata dotyczy i z jakiego powodu wzywany jest do jej uiszczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył i orzekł, co następuje: Zażalenie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Co do zasady od zażaleń na postanowienia sądu administracyjnego pobiera się wpis (art. 230 § 2 u.p.p.s.a.). Wpis ten wynosi 100 zł bez względu na przedmiot zaskarżenia (§ 2 ust. 1 pkt 7 cyt. wyżej rozporządzenia). Przepisy odnoszące się do kwestii zażaleń od postanowień sądu administracyjnego stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenie przewodniczącego wydziału, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia (art. 198 u.p.p.s.a). W świetle analizy powyższych przepisów Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, iż rozstrzygnięcie Sądu orzekającego w I instancji jest prawidłowe i nie narusza prawa. Słusznie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. Przewodniczący wzywając stronę do uiszczenia opłaty od pisma musi dokładnie oznaczyć kwotę, jaka powinna zostać uiszczona, podać termin, w którym opłata ma być uiszczona, oraz wyraźnie określić skutek nieuiszczenia opłaty sądowej w zakreślonym terminie. Wbrew twierdzeniu skarżącego zaskarżone zarządzenie spełnia powyższe wymogi i precyzuje w jakim celu Sąd wzywa skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego. Ponadto skarżący w treści zażalenia nie przedstawił żadnych okoliczności, które wskazywałyby na jakiekolwiek przeszkody w uiszczeniu przedmiotowego wpisu sądowego, a także zabrakło chociażby zwięzłej argumentacji oraz wniosków, które mogłyby przemawiać za korzystnym dla skarżącego rozstrzygnięciem. Na marginesie należy wskazać, iż trudna sytuacja majątkowa strony nie ma żadnego znaczenia przy ustalaniu wysokości wpisu sądowego. Dlatego też argumenty podniesione przez skarżącego w zażaleniu, iż jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie mogą w żadnym wypadku spowodować uchylenia zaskarżonego zarządzenia. Podniesione przez stronę okoliczności wskazujące na brak środków do pokrycia ustalonego wpisu sądowego mogą stać się przedmiotem badania Sądu, o ile strona złoży na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym polegającym na zwolnieniu strony z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. art. 197 § 2 u.p.p.s.a orzekł jak w sentencji.