II OZ 1575/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. i E. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 733/17 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M. K. i E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej z dnia [...] maja 2017 r., znak: [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 733/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. K. i E. K. (dalej jako skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej z dnia [...] maja 2017 r., znak: [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie. Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.) bowiem skarżący pomimo wezwania ich zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 lipca 2017 r. do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 300 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania nie uiścili tego wpisu. Wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniu 11 sierpnia 2017 r. ale do 18 sierpnia 2017 r. nie dokonano wpłaty. Sąd w tej sytuacji zobligowany był skargę odrzucić stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. Skarżący wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie. W zażaleniu tym nie sformułowano jednak zarzutów świadczących o wadliwości wydanego postanowienia. Skarżący potwierdzają, że dowiedziawszy się o kwocie należnego wpisu 300 zł zrezygnowali z jego uiszczenia bowiem "stracili nadzieją i wiarę, że ktoś im przynajmniej obiektywnie wyjaśni nieprawdziwe fakty, które zawarte są w tej sprawie". Wskazali, że wahali się czy wpłacić 100 zł, o którym była mowa w zaskarżonym postanowieniu. Postanowieniem z dnia 2 listopada 2017 r. Sąd dokonał sprostowania zaskarżonego postanowienia z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 733/17 w zakresie wskazania w uzasadnieniu kwoty wpisu jaki skarżący mieli wpłacić na mocy zarządzenia Przewodniczącego z dnia 31 lipca 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "P.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący (z zastrzeżeniem § 2 i 3) wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącym w dniu 11 sierpnia 2017 r. Termin do wykonania wezwania Sądu do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 18 sierpnia 2017 r. W wyżej wskazanym terminie skarżący nie uiścili wskazanego w wezwaniu wpisu sądowego, tym samym nie uzupełnili braku skargi. W tym stanie sprawy Sąd I instancji zobligowany był uznać, że spełniona została przesłanka do odrzucenia skargi na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a. z uwagi na brak wpłaty wpisu sądowego w wyznaczonym do tego terminie. Zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi było zatem prawidłowe. Wobec nieuzupełnienia braku fiskalnego skargi podlegała ona odrzuceniu stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. Sami skarżący w zażaleniu przyznają, że postanowili nie uiszczać wpisu sądowego od skargi, toteż powinni liczyć się ze skutkami tak podjętej decyzji w postaci odrzucenia ich skargi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.