III OSK 1726/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Z.R. o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 1890/21 o wstrzymaniu wykonania decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 21 lipca 2021 r., nr WI.7060.2.4.2021.DR w sprawie ze skargi P. Sp. z o. o. z siedzibą w C. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 26 października 2021 r., nr DP-420/1240/2021/ask w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 17 lutego 2022 r., IV SA/Wa 1890/21 wstrzymał wykonanie decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z 21 lipca 2021 r., nr WI.7060.2.4.2021.DR w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w C. (dalej: "skarżąca Spółka") na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 26 października 2021 r., nr DP-420/1240/2021/ask w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Następnie Sąd ten wyrokiem z 24 marca 2022 r., IV SA/Wa 1890/21 oddalił skargę skarżącej Spółki na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska. Skarżąca Spółka, nie zgadzając się z zapadłym w sprawie wyrokiem, wywiodła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną. Pismem z 19 października 2022 r. Z.R. (dalej: "wnioskodawczyni") wniosła, na podstawie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") o uchylenie przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z 17 lutego 2022 r. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że zgodnie z udostępnionym w trybie dostępu do informacji publicznej zanonimizowanym postanowieniem WSA w Warszawie z 17 lutego 2022 r. o wstrzymaniu na podstawie art. 63 § 3 p.p.s.a. wykonania decyzji organu pierwszej instancji z 21 lipca 2021 r. w przedmiocie wstrzymania użytkowania instalacji do produkcji pianki polimerowej – florystycznej/kwiatowej w miejscowości C. na działce [...] (C. nr [...]). Sąd pierwszej instancji przychylił się do podniesionej przez skarżącą Spółkę argumentacji przez wzgląd na szeroko rozumiany interes faktyczny Spółki w postaci wymagalnych zobowiązań, ryzyka utraty pracowników, czy ryzyka wyrządzenia Spółce szkody majątkowej. W ocenie wnioskodawczyni, Sąd pierwszej instancji pominął aspekt ochrony środowiska i oddziaływania prowadzonej instalacji na środowisko naturalne oraz mieszkańców nieruchomości sąsiadujących z instalacją. Wnioskodawczyni odniosła się także do kwestii braku przysługującej jej legitymacji do wzięcia udziału w niniejszym postępowaniu podnosząc, że działalnością Spółki żyje cała społeczność miejscowości C. oraz pozostałe osoby zainteresowane ochroną środowiska. Zważywszy, że stronami postępowania są wyłącznie Spółka oraz Główny Inspektor Ochrony Środowiska, pozostałe podmioty nie mogą podjąć żadnych działań prawnych, mających na celu wstrzymanie działalności Spółki. Konkludując wnioskodawczyni wskazała, że uchylenie postanowienia Sądu pierwszej instancji z 17 lutego 2022 r. staje się jedyną drogą prawną do zapewnienia ochrony środowiska, jak również ochrony życia i zdrowia mieszkańców C. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 32 p.p.s.a., w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie natomiast do treści art. 33 § 1 p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. W myśl art. 50 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy kto ma w tym interes prawny. Z powyższych przepisów wynika zatem, kto może zostać uznany za stronę sądowoadministracyjnego, a tym samym może żądać m.in. udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. czy na podstawie art. 165 p.p.s.a. uchylenia i zmiany postanowienia niekończącego postępowania w sprawie wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z 26 października 2021 r., nr DP-420/1240/2021/ask Główny Inspektor Ochrony Środowiska odmówił skarżącej Spółce przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z 21 lipca 2021 r., nr WI.7060.2.4.2021.DR orzekającej o wstrzymaniu użytkowania instalacji do produkcji pianki polimerowej eksploatowanej przez skarżącą Spółkę bez wymaganego pozwolenia zintegrowanego oraz o określeniu terminu wstrzymania użytkowania instalacji z uwzględnieniem potrzeby bezpiecznego dla środowiska użytkowania. Analiza treści zapadłych w sprawie rozstrzygnięć organów obu instancji, prowadzi do wniosku, że ich zakres przedmiotowy dotyczył wyłącznie skarżącej Spółki. Z akt niniejszej sprawy nie wynika natomiast, aby wnioskodawczyni była stroną postępowania administracyjnego oraz sądowoadministracyjnego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro wnioskodawczyni nie była adresatem zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 26 października 2021 r., ani nie była stroną postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z 24 marca 2022 r., należało uznać, że jej wniosek o uchylenie na podstawie art. 165 p.p.s.a. postanowienia Sądu pierwszej instancji z 17 lutego 2022 r. o udzieleniu skarżącej Spółce ochrony tymczasowej pochodzi od podmiotu nieuprawnionego, a w rezultacie podlega oddaleniu. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 oraz w zw. z art. 165 i art. 32, 33 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.