V SA/Wa 839/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Bożena Zwolenik po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. (...) z siedzibą w R. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia (...) maja 2014 r. Nr (...) w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania postanawia: zasądzić od Ministra Rozwoju i Finansów na rzecz P. (...) z siedzibą w R. kwotę 23.267,00 zł (słownie: dwadzieścia trzy tysiące dwieście sześćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 4 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę P. [...] im. [...] (zwanej dalej: "Skarżącą"), orzekając w punkcie pierwszym sentencji wyroku o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz zasądził od organu na rzecz Skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości 12.467 zł, o czym orzekł w punkcie drugim sentencji wyroku. Skarżąca wystąpiła z zażaleniem na zawarte w punkcie drugim wyroku postanowienie w przedmiocie kosztów, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz, U. z 2017 r, poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 7 oraz § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r, poz. 1804 ze zm.) poprzez niesłuszne zasądzenie od organu tytułem wynagrodzenia radcy prawnego jedynie kwoty 7.200,00 zł, podczas gdy Sąd powinien był zasądzić kwotę 18.000,00 zł (7.200,00 zł + 10.800,00 zł) z uwagi na to, że sprawa ze skargi na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] maja 2014 r. była dwukrotnie rozpoznawana przez WSA w Warszawie i za każdym razem Skarżąca była reprezentowana przez radcę prawnego, tj. po raz pierwszy w postępowaniu toczącym się pod sygn. akt V SA/Wa 1970/14 (zakończonym wyrokiem z dnia 11.03.2015 r.) oraz po raz drugi w postępowaniu toczącym się pod sygn. akt V SA/Wa 839/17 (zakończonym wyrokiem z dnia 04.07.2017 r.) Postanowieniem z dnia 28 września 2017 r. o sygn. akt II GZ 719/17 Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił zażalenie i uchylił orzeczenie o kosztach postępowania zawarte w punkcie 2 sentencji wyroku z dnia 4 lipca 2017 r. i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu podniesiono, iż Sąd I instancji uwzględnił wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania tylko częściowo. Orzeczenie sądu pierwszej instancji w przedmiocie kosztów nie uwzględnia bowiem kosztów wynagrodzenia pełnomocnika poniesionych w związku z celowym dochodzeniem praw w czasie dwukrotnego postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Powyższe oznacza, iż Sąd rozpoznając ponownie wniosek pełnomocnika Skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania związany jest stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 28 września 2017 r. o sygn. akt II GZ 719/17. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko orzecznictwa, zgodnie z którym, jeżeli profesjonalny pełnomocnik reprezentuje stronę w obu instancjach, stawki wynagrodzenia odnoszą się do każdej instancji oddzielnie. Podobnie, jeżeli orzeczenie sądu administracyjnego pierwszej instancji zostanie uchylone, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania, za ponowny udział przed sądem pierwszej instancji przysługują odrębne wynagrodzenia. W tym stanie rzeczy Sąd obowiązany był zasądzić na rzecz Skarżącej zwrot kosztów postępowania w łącznej wysokości 23.267 zł, na które złożyły się: 1) 5.250 zł tytułem zwrotu wpisu sądowego uiszczonego przez Skarżącą, stosownie do przepisu art. 200 p.p.s.a.; 2) 7.200 zł tytułem wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego Skarżącą w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1970/14, stosownie do przepisu art. 205 § 2 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a i § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. j. Dz. U. z 2002 r., poz. 490 ze zm.); 3) 10.800 zł tytułem wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego Skarżącą w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 839/17, stosownie do przepisu art. 205 § 2 w zw. z § 14 ust, 1 pkt 1 lit. a i § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.); 4) 17 zł tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.