II GZ 270/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 15 września 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 877/08 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieuregulowanych składek postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym zażaleniem postanowieniem z dnia 15 września 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 877/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. odrzucił wniosek B. S. o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2008 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieuregulowanych składek. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 28 sierpnia 2009 roku B. S. złożył wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 17 lutego 2009 r. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że z uwagi na tragiczną sytuację finansową nie był w stanie ponieść kosztów dojazdu na rozprawę w dniu, w którym zapadł wyrok. Nieobecność była ponadto spowodowana bardzo złym stanem jego zdrowia. Wnioskodawca wyjaśnił, że o niekorzystnym wyroku dowiedział się dopiero za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a z chwilą kiedy jego stan zdrowia się poprawił, w dniu 28 lipca 2009 r. przesłał skargę do Ministra Sprawiedliwości, wskazując na sprzeczność rozstrzygnięć sądów administracyjnych. Odrzucając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. uznał, iż jedną z przyczyn mających uzasadniać niezłożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia w terminie ustała w lipcu 2009 r. Jak wskazał bowiem wnioskodawca, z chwilą kiedy uległ poprawie jego stan zdrowia, w dniu 28 lipca 2009 r. przesłał skargę do Ministra Sprawiedliwości. Sąd przyjął zatem, że skoro w tej dacie ustał stan chorobowy, to od tej daty należy liczyć termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia, a więc stosownie do treści art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) upływał on 4 sierpnia 2009 roku. W uzasadnieniu zażalenia na powyższe postanowienie B. S. nie zgodził się z argumentacją Sądu I instancji. Stwierdził, iż WSA w G. nie chce merytorycznie rozpatrzyć jego sprawy i posłużyło się pretekstem - pismem do Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 lipca 2009 r. - aby jego wniosek odrzucić. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Z treści wymienionych przepisów wynika, że warunkiem dopuszczalności wniosku jest jego wniesienie w ustawowym terminie. Skarżący w rozpoznawanej sprawie składając wniosek w dniu 26 sierpnia 2009 r. uchybił wskazanemu siedmiodniowemu terminowi, stąd też nie można w sposób uzasadniony stawiać Sądowi I instancji zarzutu, że odrzucenie spóźnionego wniosku skarżącego było wadliwe. Sąd I instancji wprawdzie błędnie podał, iż datą złożenia wniosku widniejącą na stemplu pocztowym jest 28 sierpnia 2009 r., niemniej jednak nie miało to wpływu na wynik rozstrzygnięcia. Sąd I instancji prawidłowo bowiem przyjął, iż dniem ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia - wobec powoływania się we wniosku o przywrócenie terminu na problemy zdrowotne - był dzień 28 lipca 2009 r., w którym jak skarżący stwierdził we wniosku, stan jego zdrowia poprawił się na tyle, iż był w stanie wysłać skargę na ręce Ministra Sprawiedliwości, wskazując w niej na sprzeczność w orzecznictwie sądów administracyjnych. W konsekwencji Sąd I instancji trafnie ustalił, iż siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upływał 4 sierpnia 2009 roku. Wobec odrzucenia wniosku jako spóźnionego nie istniała potrzeba badania, czy uchybienie terminowi do złożenia skargi nastąpiło z przyczyn zawinionych przez skarżącego. Istnienie podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu jest rozważane przez Sąd tylko wtedy, gdy wniosek złożono w terminie i jest on dopuszczalny. Dlatego też argumenty wskazane w zażaleniu należało uznać za bezzasadne i nie mogące wywołać skutku w postaci uchylenia zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.