III FZ 664/22

SENTENCJA Dnia 19 grudnia 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2448/19 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2448/19 w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE 1.1. Postanowieniem z dnia 26 października 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2448/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie na postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2022 r. w sprawie ze skargi M. W. (dalej: "Skarżący", "Strona") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2019 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2022 r. o sygn. akt III SA/Wa 2448/19, odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2022 r. odrzucające skargę kasacyjną Skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 marca 2022 r. o sygn. akt III SA/Wa 2448/19. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 21 września 2022 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu prawidłowo na adres podany w skardze w dniu 4 października 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 136 akt sądowych). W odpowiedzi skarżący skierował do Sądu pierwszej instancji pismo z dnia 6 października 2022 r., w którym wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zarejestrowano ze względu na nadużywanie praw procesowych przez skarżącego. Skarżący wpisu od zażalenia nie uiścił. Mając powyższe rozważania na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a") odrzucił zażalenie. 1.2. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji. 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 2.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 2.2. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (w tym przypadku wpis). W razie nieopłacenia zażalenia wzywa się wnoszącego, aby uiścił należny wpis, a niewykonanie tego wezwania w terminie skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a zgodnie z którym, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie wezwano stronę do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionego zażalenia, pod rygorem jego odrzucenia. Skarżący został zatem pouczony o skutkach nieuiszczenia wpisu. 2.3. Z treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z tego rodzaju pism jest zażalenie. Strona skarżąca ma zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdego wnoszonego zażalenia, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a.), bądź postanowienia przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.). 2.4. Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku określają przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). Przy czym instytucja przyznania prawa pomocy pozostaje ściśle związana z realizacją przysługującego stronie prawa do sądu. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy zauważyć, że skarżący takiego prawa nadużywa, składając z każdym pismem procesowym wniosek o prawo pomocy. Takie zachowanie nie zmierza bowiem do realizacji celu, dla którego instytucja prawa pomocy została ustanowiona. Składanie identycznych wniosków o przyznanie prawa pomocy świadczy zaś, że tego rodzaju czynność jest celem samym w sobie i nie zmierza ona do realizacji przysługujących skarżącemu uprawnień. Jako taka nie może więc odnieść oczekiwanych przez wnioskodawcę skutków w postaci zwolnienia z kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze, należy zauważyć, że skarżącemu nie zostało przyznane prawo pomocy, a tym samym nie został on zwolniony z obowiązku opłacenia wpisu od zażalenia. A więc, w kontekście argumentacji zawartej w zażaleniu, skarżący nie wypełnił wszystkich swoich obowiązków, które mogłyby doprowadzić do merytorycznego rozpatrzenia zażalenia. Mając to na względzie należy uznać, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odpowiada prawu. 2.5. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.