II GZ 274/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1445/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczpospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia patentu postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1445/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczpospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2019 r. w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia patentu. Sąd I instancji podał w uzasadnieniu, że K. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. (dalej: skarżąca, spółka), reprezentowana przez rzecznika patentowego, w prawidłowym trybie i terminie złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Urzędu Patentowego RP. Zarządzeniem z dnia 8 lipca 2019 r. Przewodniczący Wydziału wezwał ustanowionego przez spółkę pełnomocnika, aby w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, uzupełnił braki formalne skargi poprzez nadesłanie stosownego pełnomocnictwa, odpisu z KRS oraz uiścił wpis w kwocie 1000 zł. Wezwanie doręczono na adres kancelarii pełnomocnika skarżącej w dniu 22 lipca 2019 r. Odbiór kwitował pełnomocnik pocztowy. Przy piśmie z dnia 30 lipca 2019 r. (data nadania) - pełnomocnik skarżącej uzupełnił braki. Jednocześnie wyjaśnił, że jednodniowa zwłoka w wykonaniu wezwania wynikła z jego nieobecności – urlopu zagranicznego. WSA wskazał, że zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018 r., poz. 1302 – dalej: p.p.s.a.), jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi, to taka skarga podlega odrzuceniu. Z brzmienia art. 220 § 1 p.p.s.a., wynika, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu). Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła spółka, wnosząc o jego uchylenie i uznanie, z uwagi na okoliczności, że czynności dokonane w dniu 30 lipca 2019 r. – dokonane zostały w terminie. W uzasadnieniu wskazano, że pełnomocnik skarżącej nie ma żadnego personelu, który obsługiwałby jego działalność, także podczas nieobecności pełnomocnika. Natomiast we wszystkich postępowaniach adresem pełnomocnika jest skrytka pocztowa. W trakcie nieobecności w dniach 17-29 lipca, klucz od skrytki otrzymuje wnuk pełnomocnika z prośbą o wyjmowanie korespondencji. Dalej pełnomocnik wyjaśnił, że jak wynika z relacji wnuka - w dniu 22 lipca 2019 r. wyjmując ze skrytki korespondencję zauważył nieznany mu do tej pory druk zawiadomienia. Dlatego też "zapytał co to jest bo dziadka nie ma i nie będzie jeszcze przez tydzień. Wówczas, z niewiadomych mi powodów, zaproponowano wnukowi odebranie tej przesyłki, co też nieświadomie uczynił". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Z art. 57 § 1 p.p.s.a. wynika zaś, że skarga winna odpowiadać wszelkim wymaganiom, jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowym, a zatem winna spełniać określone warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący przepis art. 46 p.p.s.a. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. wskazuje ponadto, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku natomiast skargi rygorem właściwym dla nieuzupełnienia jej braków jest odrzucenie, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 9 listopada 2011 r., sygn. II GSK 1638/11). W sprawie bezspornym jest, że na mocy zarządzenia z dnia 8 lipca 2019 r. wezwano ustanowionego przez spółkę pełnomocnika, aby w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, uzupełnił braki formalne skargi poprzez nadesłanie stosownego pełnomocnictwa, odpisu z KRS oraz uiścił wpis w kwocie 1000 zł. Z akt sprawy wynika, ze ww. wezwanie doręczono na adres kancelarii pełnomocnika skarżącej w dniu 22 lipca 2019 r. Odbiór kwitował pełnomocnik pocztowy. Zatem termin na wykonanie wezwania upływał w dniu 29 lipca 2019 r. Natomiast pełnomocnik skarżącej uzupełnił braki w dniu 30 lipca 2019 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem terminu. Jednocześnie należy zauważyć, że okoliczności, które podnosi pełnomocnik spółki, nie mogą podlegać ocenie w niniejszym postępowaniu. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia w terminie jej braków. W takim przypadku Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje, czy w danej sprawie rzeczywiście nie został dochowany termin zakreślony w wezwaniu do uzupełnienia braków skargi, a w konsekwencji - czy Sąd I instancji zasadnie skargę odrzucił. W toku takiego postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie bada natomiast tego, z jakich powodów doszło do ewentualnego uchybienia terminowi do uzupełniania braków skargi. Taka kwestia może być przedmiotem rozważań w odrębnym postępowaniu wpadkowym zainicjowanym złożonym przez stronę wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Skoro podnoszone przez pełnomocnika skarżącej okoliczności nie wpływały na prawidłowość zaskarżonego postanowienia - zasadne było odrzucenie skargi, stosownie do treści art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia