II OZ 1240/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Zakładu Gospodarki Komunalnej Spółki z o.o. w K. – następcy prawnego Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 1365/11 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Zakładu Gospodarki Komunalnej Spółki z o.o. w K. – następcy prawnego Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w K. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2011 r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 11 października 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 1365/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez Zakład Gospodarki Komunalnej Spółki z o.o. w K. – następcę prawnego Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w K. decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2011 r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. W uzasadnieniu, Sąd pierwszej instancji wskazał, że zawierając w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji skarżąca nie podała na czym miałaby polegać ewentualna znaczna szkoda, wiążąca się z wykonaniem decyzji. Nie wskazała też, jakie trudne do odwrócenia skutki mogłoby spowodować jej wykonanie. Również uzasadnienie skargi, w którym skarżąca, kwestionując legalność zaskarżonej decyzji, szczegółowo uzasadnia postawione zarzuty, nie pozwala na przyjęcie, że uprawdopodobniono okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej zwanej p.p.s.a.). Obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji leży po stronie skarżącego. Skarżący w uzasadnieniu wniosku winien odnieść się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w stosunku do niego jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W zażaleniu, skarżąca spółka, dołączając akt notarialny potwierdzający przekształcenie zakładu budżetowego Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w K. w spółkę z ograniczoną Zakład Gospodarki Komunalnej w K., odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego oraz dokumentację wskazującą na zobowiązania finansowe spółki, wniosła o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i przekazanie sprawy do ponownego rozstrzygnięcia, ewentualnie o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Podkreślono, że z uwagi na przekształcenie, spółka nie mogła wcześniej dołączyć dokumentacji dotyczącej jej sytuacji finansowej oraz majątkowej pozwalającej na ocenę wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Z konstrukcji ww. normy prawnej wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie, zawarty w skardze decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska wniosek o jej wstrzymanie nie zawierał żadnego uzasadnienia, które zostało dodane dopiero w zażaleniu. Podkreślenia jednak wymaga, że zażalenie nie jest środkiem służącym do uzupełniania złożonego w sprawie wniosku. Jest to jeden z dwóch środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, co wynika z treści art. 194 p.p.s.a. Jego istotą jest kontrola legalności wymienionych w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnych postanowień i zarządzeń wydanych w toku postępowania, z reguły o charakterze wpadkowym. W konsekwencji, rola Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiotowej sprawie ogranicza się jedynie do kontroli pod względem zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (por. post. NSA z 23 kwietnia 2009 r., I OZ 375/09). Przytoczenie okoliczności pozwalających sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności dopiero w zażaleniu na postanowienie sądu pierwszej instancji oddalające wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej, nie uzasadnia uwzględnienia zażalenia, nawet w przypadku spełnienia tych przesłanek, jeżeli sądowi pierwszej instancji nie można zarzucić naruszenia prawa (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2010 r., komentarz do art. 61, teza 28, por. też post. NSA z 11 marca 2009 r., II OZ 217/09, z 16 kwietnia 2010 r., I OZ 245/10, z 3 lutego 2011 r., I OZ 74/11, z 22 września 2011 r., II OZ 866/11, czy z 26 października 2011 r., I OZ 803/11). Oddalenie zażalenia nie stoi jednakże na przeszkodzie do złożenia powtórnego wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.