Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

II SA/Lu 397/17

Адміністративні суди2017-11-29
Номер справи
II SA/Lu 397/17
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Дата рішення
2017-11-29
Тип
Postanowienie WSA w Lublinie

Судді

Anna Puton-Mazurkiewicz

Резолютивна частина

Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego

Текст рішення

SENTENCJA Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku uczestnika T. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia : I. Odmówić T. S. przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. II. Umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. UZASADNIENIE Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z 6 listopada 2017 r., złożonym na urzędowym formularzu, uczestnik postępowania T. S. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i radcy prawnego. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Na wstępie podnieść należy, że stosownie do art. 243 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Natomiast ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania (art. 12 p.p.s.a.). Zgodnie z powołanymi unormowaniami, o udzielenie prawa pomocy może się również ubiegać uczestnik postępowania. W sprawie niniejszej uczestnik postępowania jest zwolniony z mocy ustawy od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Przedmiotem niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej jest odmowa umorzenia należności z tytułu wypłaconych zaliczek alimentacyjnych, a zatem sprawa ta jest objęta zwolnieniem przedmiotowym z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. Z tych względów rozpoznanie wniosku uczestnika o zwolnienie od kosztów sądowych stało się zbędne, co obliguje referendarza na podstawie art. 249a p.p.s.a. do umorzenia postępowania o prawo pomocy w tym zakresie (pkt II postanowienia). Do rozpoznania pozostaje zatem wniosek uczestnika o ustanowienie radcy prawnego. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Wniosek o ustanowienie radcy prawnego jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podnieść należy, że prawo pomocy przysługuje osobom rzeczywiście ubogim, które nie mają możliwości pozyskania środków finansowych na pokrycie kosztów postępowania w całości lub części. Mając na względzie sytuację materialną uczestnika, przedstawioną w urzędowym formularzu i nadesłanych dokumentach oraz wynikającą z akt sprawy stwierdzić należy, że wniosek uczestnika o ustanowienie radcy prawnego nie zasługuje na uwzględnienie. W urzędowym formularzu uczestnik oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie uzyskuje żadnych dochodów i nie posiada żadnego majątku nieruchomego, jest współwłaścicielem samochodu osobowego o wartości ok. [...] zł. Jednocześnie wskazał, że miesięcznie ponosi koszty utrzymania mieszkania i samochodu wynoszą min. [...] zł, płaci także alimenty w kwocie [...] zł. Ponadto oświadczył, że poniósł koszty leczenia na kwotę [...] zł, wskazał również, że posiada zadłużenie u rodziny na kwotę ponad [...] zł. Wezwany do złożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń, uczestnik nadesłał pismo z 20 listopada 2017 r. oraz część dokumentów źródłowych do złożenia których został wezwany. W piśmie z 20 listopada 2017 r. uczestnik podał, że posiada mieszkanie o pow. [...] m2, położone przy ul. [...], natomiast mieszka w lokalu należącym do jego rodziny i osób niespokrewnionych, położonym przy ul. [...] o pow. [...] m2, w którym zajmuje powierzchnię ok. [...] m2. Wskazał również, że nie posiada konta bankowego, a jedynie kartę kredytową, z której przesłał wydruki historii operacji za okres od 7 maja do 6 listopada 2017 r. Nadesłał również zaświadczenie urzędu pracy z 17 listopada 2017 r. potwierdzające, że jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku od [...] r. oraz faktury potwierdzające koszty leczenia w prywatnym ośrodku medycznym. Uczestnik nie nadesłał natomiast umów pożyczek od rodziny na kwotę [...] zł twierdząc, że w rodzinie nie jest prowadzona ewidencja tego typu zobowiązań oraz że jest to dług "honorowy", który spłaci, gdy będzie w stanie to uczynić. Uczestnik nie złożył również dokumentów potwierdzających ponoszenie stałych kosztów jego utrzymania koniecznego. W ocenie referendarza przedstawione okoliczności dotyczące sytuacji materialnej uczestnika nie pozwalają na uznanie, że wykazał on spełnienie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Opisane warunki mieszkaniowe uczestnika (zamieszkiwanie w lokalu o pow. [...] m2, z czego uczestnik zajmuje [...] m2), a ponadto posiadanie innego lokalu o pow. [...] m2 świadczą, iż nie jest on osobą ubogą i ma możliwość wykorzystania posiadanego majątku (choćby poprzez wynajem) do pozyskania środków finansowych na poniesienie kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Zauważyć również należy, że uczestnik mimo że jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku i nie uzyskuje żadnych dochodów, to comiesięcznie ponosi koszty utrzymania mieszkania i auta (min. [...] zł) oraz płaci alimenty ([...] zł). Uczestnik w żaden sposób nie uprawdopodobnił, że wszystkie koszty związane z jego utrzymaniem i innymi zobowiązaniami (wyżywienie, koszty opłat mieszkaniowych, alimenty, itp.) pokrywa z pożyczek od rodziny. Na brak środków finansowych po stronie uczestnika nie wskazuje również posiadanie karty kredytowej. Z historii operacji finansowych rachunku tej karty wynika, że uczestnik w okresie ostatnich sześciu miesięcy wielokrotnie dokonywał różnorodnych płatności (przelewów, wpłat, obciążeń), w różnych walutach (PLN, EUR, USD). Nie można również pominąć, że uczestnik w ramach posiadanych środków finansowych korzystał z leczenia w prywatnych ośrodkach medycznych i jak wskazał w urzędowym formularzu, koszty leczenia w ostatnim roku wyniosły [...] zł. Aczkolwiek nie można uczestnikowi odmówić prawa korzystania z płatnych usług leczniczych, to jednakże w omawianej sytuacji nie można mówić o braku po jego środków finansowych na pokrycie kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że uczestnik nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi za prowadzenie sprawy, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt I postanowienia.